🟫 Ingezonden door: Debby N
⚜️DAT HUIS OP FLORA A⚜️
————————————
Goeiemorgen mensen van OST, ik heb een spuku ervaring voor jullie. Ik moet zeggen dat deze ervaring mij ook een les heeft geleerd.
Toen deze ervaring zich voordeed, was ik niet te jong ook niet te oud. Herinner me niet meer precies hoe oud ik was tegen die tijd, maar goed.... maakt ook niet zoveel uit. Oke hier begin ik.
Ik was in huis nood en zocht dringend naar een huis. Oke het is me met moeite gelukt, ik vond 2 huur woningen die vrij stonden en beiden zagen er boeng werede uit. Maar ik ben iemand, die zich niet gauw gewonnen geeft, niets jaagt my zo makkelijk weg. Want mie na sma sang altijd e draai fu go lukoe sang skrekie mie. ( * als iets mij laat schrikken, ga ik altijd even terug om te kijken wie me heeft laten schrikken. Ik ben niet bang aangelegd )
Okay mensen, wij gaan door met die tori...
Toen dit gebeurde, was myn zoon zijn vader nog in leven. Één van de woningen stond op flora A en daarna vonden we eentje op lelydorp.
Laten me jullie vertellen over die woning van Flora A. Zoals aangeleerd, oe kring a heer oso (* wij maakten het heel huis schoon) voor dat we het huis betrokken. A djarie bing boes boesie (*Het erf was overwoekerd met onkruid)....
En zo maakten wij met z'n allen van het gezin het erf schoon. Er was een heel kleine bananen boom rechts tegen de schutting aan op het erf. Dat was de enigste vruchten boom die daar te vinden was. Neks moro no bing dé tap a djarie dati.
Ik moet ook even erbij zeggen, ik ben een dieren liefhebber, ik hou letterlijk van allerlei soort van dieren, maakte my niet uit wat voor dier. Daarom mie bing lai gedierte a ting dati ( *tegen die periode had ik heel veel huisdieren), waaronder een papegaai die erg veel sprak.
Nu komt het:
Zodra iedereen thuis was merkte je niets. In de eerste instantie leek het alsof het een normaal huis was, alles zag er prima uit. Maar zodra je alleen thuis was, hoorde je allerlei geluiden, stemmen, getrommel, geklop en duidelijke zware voetstappen... noem maar op, echt allerlei vreemde dingen hoorde je in dat huis. Je zou zweren dat er heel veel mensen daar woonden, als je op de geluiden af zou gaan. Terwijl er eigenlijk niemand anders aanwezig was dan ik alleen.
En betreffende het erf, wij allen hadden het erf heel mooi schoon gekregen. Het zag er echt heel netjes uit toen we er klaar mee waren. Om dat ook zo netjes te houden, werd er elke dag geharkt om alles piekfijn eruit te laten zien.
Ik vond een dag een zilveren set met onder andere; een bracelet, ketting plus hanger, een ring, een boei, Voetketting en een buik ketting. Dit vond ik allemaal precies waar die kleine korte bananeboom stond. Alles in zilver. Ik maakte de sieraden netjes schoon en de vader van me zoon zei “Debby, zet die spullen daar op 1 van die rekken van ons wandmeubel. Neem niets”. Dat waren de woorden van mijn man.
Okay....Zo gezegt zo gedaan. De volgende dag na het werk zagen wij ineens vreemde voetsporen op het erf. Wij groeten de buren en vroegen als iemand hier geweest was op ons erf. Hun antwoord was “neen. Niemand is daar bij jullie geweest hoor“. Ik zei toen tegen mijn man en me zoon “da suma sa kon dja dan?” (*wie is dan hier geweest? ). Uiteraard kwamen we niet erachter wie daar gelopen had.
Oke wij stoorden ons er niet meer aan, het leven ging rustig verder. Me man ging met mijn zoon naar de winkel en ik bleef alleen thuis met de bedoeling te gaan douchen, koken en daarna ff met z'n allen uitrusten.
Ik stapte in bad..... Mie e wasi, maar een raar gevoel kwam in mij op, het was alsof iemand daar met me was en naar me keek. Ik voelde me erg bekeken en ik keerde me op een bepaald om, ik keek om me heen maar er was geheel niemand daar. Ik zei toen “Joel, ben jij daar? .... ben je al thuis?!”. (*Joel is mijn zoon). Ik kreeg geen antwoord, dus ben ik maar doorgegaan met douchen.
En meteen daarna kreeg ik weer het gevoel alsof iemand mij zat te begluren.... ik dacht in me zelf “nee mang, zo kan dit niet doorgaan!”.
Ik draaide me in 1 ruk om en zag daar ineens een oude vrouw staan. Ze had al die zilveren sieraden aan, die ik in de tuin gevonden had. Ik dacht “wie is deze vrouw en hoe komt ze hier?!“. Ik stapte uit bad en zou haar net vragen wat ze in mijn huis deed of ze verdween precies voor me ogen. Ik was helemaal overstuur en kon niet geloven wat ik gezien had daarnet.
Ik rende de badkamer uit en eerste wat in me opkwam was checken als de sieraden er nog waren op de wandmeubel. Want misschien had ik me dit zitten verbeelden ofzo..tenminste dat probeerde ik me zelf wijs te maken. In mijn hoofd wist ik 100% zeker wat ik gezien had, ik twijfelde er niet aan. Die oude vrouw stond werkelijk daar.
En ja hoor mensen.... die sieraden waren WEGGGGGGGG!!!! Gewoon spoorloos, ze waren niet meer op hun gebruikelijke plek, waar ik ze gezet had. Ik schrok me natuurlijk kapot, want dit was weer eens het bewijs dat ik werkelijk die vrouw gezien had met die sieraden die ineens voor mijn ogen in de lucht oploste.
Terwijl ik daar nog geschrokken stond en geen raad wist. Hoorde ik Joel het erf oprennen en hij kwam hijgend van het rennen het huis binnen. “wat is er? Waarom ren je zo? Is er iets?” Vroeg ik hem geschrokken. Van hem ben ik niet gewend dat hij zomaar zo ineens het huis binnen rent. Joel zei “we kwamen aanrijden en zagen een vreemde vrouw het erf uitlopen. Wie is die vrouw? Was ze hier?! Ken je haar?! Papa zei dat het niet iemand was die wij kennen. Of ken je haar wel?”.
Ik zei tegen mijn zoon “nee, er was hier helemaal niemand. Geen enkele vrouw.... ik zag wel een vreemde vrouw in de badkamer, maar ze verdween ineens voor mijn ogen”. Mijn zoon keek me vreemd aan, hij begreep er blijkbaar niks van. Ik vertelde mijn man die torie later ook, hij en mijn zoon namen het niet al te serieus en ze maakten er grapjes van. Ze dachten dat ik overspannen was en dingen zag die er niet eens waren. Ondanks ze zelf een vreemde vrouw het erf uit zagen lopen dachten ze er niks verdacht over.
Wel mensen, ik denk dat die geest of verschijning van die oude vrouw geen goed iets was. Het was een slecht mens, toen ze in leven was.... tenminste als ze ooit geleefd heeft. Ik zeg dit, want ze heeft binnen korte tijd al mijn huisdieren na elkaar laten sterven, dat heeft mij bijzonder veel pijn gedaan. De enige die ze niet doodgemaakt heeft, was mijn papegaai. Maar ook die probeerde ze dood te maken, want zodra ze zich toonde, en dat deed ze sindsdien vaker, begon die papegaai vreselijk tekeer te gaan.
Hij zag duidelijk ook wat ik zag, of hij voelde het gewoon aan... aangezien dieren negatieve energieën aanvoelen. En als die papegaai haar aanwezigheid bemerkte dan draaide hij rond als een tol in zijn hok.
Eerlijk gezegd, ik weet niet waarom ze die papegaai bespaard heeft, want al die andere dieren heeft ze genadeloos afgemaakt. En ik wist zeker dat het die oude vrouw was, want ze liet zich steeds vaker aan me zien! Nadat al mijn huisdieren overleden waren, dacht ik echt “dit vuile duivels beest gaat ons echt uitroeien”. Ik begon wel bang te worden en voelde me aldoor angstig in dat huis.
Maar ik weigerde me zelf over te geven aan die boze geest, mie soor ing tak’ So joe no e jagie sma uit oso. Sma sang nauwelijks k’mopo uit wang notu. Da joe e regirie so fu poer’ ding poti sma. (*ik liet deze geest zien, dat ik er niet zo eentje ben die zomaar zou gaan verhuizen. Ik ben net uit mijn huis nood, en dan wil jij me verjagen... dat gebeurd lekkertjes niet!).
Ik heb mijn poot stijf gehouden, ookal was ik zo bang op dat moment. Ik weigerde te verhuizen vanwege deze boze geest of demoon die ons huis teisterde.
Ik heb tegen die tijd nooit zoveel gebeden en ik moet zeggen dat god mijn gebeden verhoord heeft en bij heeft gestaan. Want achteraf bekeken weet ik niet hoe ik dit heb volgehouden. Naderhand heb ik wel naar een ander woning uitgekeken en toen vonden we dat ander huis op Lelydorp, dus verhuisden daarheen. Ik heb deze “slechte vrouw” wel laten zien dat ik me niet bang laat maken door haar, want op den duur liet ze zichzelf sneller na elkaar zien en ze keek alles behalve aardig. Ze zag er behoorlijk eng uit.
Ik ben alleen blij dat ze zich niet liet zien aan mijn zoon en mijn man. Ze had het gemunt op mij! Maar ik weet zeker als we langer gebleven waren, dat het wel zou gebeuren. Want als ze mijn huisdieren zo snel na mekaar heeft gedood zonder gevoel, who would be next?! En ik wilde daar niet meer zijn/ wonen op de dag dat het behoorlijk mis zou gaan. Ik koos eieren voor mijn geld en ging weg uit die woning.
Zo kwamen we dus in het huis op Lelydorp.
Drape srefi bing de spang ede.
Maar dat vertel ik een ander keer wel.
Later begreep ik, dat huis op Flora A is een aantal keren doorverkocht nadat wij eruit verhuisd waren. Niemand kon daar wonen, die oude vrouw maakte ze blijkbaar het leven behoorlijk zuur. Daarom werd de woning steeds verkocht kort na aankoop. Dit ging zo jaren door tot dat huis op een dag ineens in vlammen schoot, ... terwijl op dat moment niemand daar woonde, het huis stond leeg en moest weer verkocht worden.
Volgens de buren gebeurden er veel vreemde dingen in dat huis, terwijl er niemand aanwezig was. Hoogstwaarschijnlijk is de brand door “die enge vrouw” aangestoken. De buren konden bevestigen dat er op dat moment niemand daar geweest was.
Tot nu toe staat het perceel leeg, er is gepoogd daar te bouwen, maar dat is nooit doorgegaan. Omdat die oude vrouw alles en ieder in de weg staat.
Het perceel staat daar maar.....
⭐️⭐️= Het verhaal is 60% herschreven door de OST Beheerder Yvanna Hilton
Reactie plaatsen
Reacties