🟩 Ingezonden door: Henk B
⚜️BENZDORP: HET WAS GEEN MENS⚜️
———————————
Goedemorgen mensen van OST, hier een verhaal die ik persoonlijk mee gemaakt heb. Ik ben militair van beroep en moet soms verblijven op hele vreemde plekken op detachering.
Deze keer was ik op detachering te benzdorp. Het was een avond en ik moest er de wacht houden met een andere collega. Het was 11:00 pm toen wij met onze wacht begonnen, een ieder was tegen die tijd al in diepe rust. Er viel daar niet veel te beleven, want het was overal pikkedonker.
Mitchell (mijn collega) en ik maakten een afspraak, dat we om de beurt zouden slapen. Hij mocht eerst slapen tot half 3 en daarna zou ik hem wakker maken en slapen tot half 6. Okay, zo gezegd .. zo gedaan! We hadden een hangmat gebonden op het balkon waar we de wacht moesten houden. Het was een hoge neuten woning waarin we ons bevonden en precies naast het balkon was er een grote boom. Mijn collega viel gauw in slaap en kort daarna hoorde ik een vreselijk luide snurk. Ik schrok er behoorlijk van, want het was abnormaal luid.
Ik schudde Mitchell wakker en zei “mitta, ofa met jou... je snorkoe toemsie tranga, zo maak je iedereen hier wakker”. (*Mitchell wat is er met je? Je snurkt veel te luid ). Mitchell was natuurlijk verbaasd en zei slaperig “owhh ekte?! Mi no bing sabi jongu” (*Echt waar, ik wist het niet eens). Toen mitchell wakker werd, hoorde ik het luid gesnurk niet meer. Hij was het dus werkelijk, dacht ik.
Daarna viel hij weer in slaap en alweer hoorde ik het vreemde gesnurk. Ik maakte hem deze keer niet wakker, want ging ervan uit dat hij misschien gewoon erg moe was.
Het gesnurk bleef gewoon doorgaan, totdat het tijd was dat ik aan de beurt was om mijn slaapje te doen. Tegen half 3 maakte ik mitchell wakker en hij stond op en ging de wacht houden. Ik nam plaats in die hangmat en viel al gauw in slaap. Ik was nog maar net in slaap gevallen of ik werd weer opgeschrikt door een geluid.... ja, je raad het al... alweer dat luid gesnurk.
Ik zei “Mitta, ie sriebie kba tog joe e sribi baka men .... kba stoor mang, mik mi rust now ooktoe, ieno jere fa je snorkoe men”
(*Mitchell, jij hebt toch al geslapen en toch zit je nu weer te slapen, hou op met storen, laat me ook een beetje rusten. Hoor je zelf niet hoe luid je snurkt?)
Mitta zei “ano mi, na joe”
(* ik ben het niet hoor, jij bent degene die zit te snurken ).
Ik raakte behoorlijk geirriteerd en zei tegen hem “if a beh deh mi, mi no bo wiki baar joe toch”
(* als degene was die snurkte, was ik nu niet wakker om jou erover aan te spreken ).
Mitta zei: “abung”
(*okay, in orde).
Het was duidelijk dat Mitchell geen zin had met me in discussie te gaan. Ik ging rustig liggen in mijn hangmat en dacht bij me zelf “durf weer snurken!!! ik zal je deze keer op heterdaad betrappen”.
Ik was nog niet eens 2 minuutjes in mijn hangmat toen ik ineens weer dat overdreven luid gesnurk hoorde. Ik piepte vanuit mijn hangmat naar Mitchell. Ik zag dat hij daar zat en mij ook aankeek, dus nu wisten wij beiden dat ik het niet was... en dat Mitchell ook niet de schuldige was die snurkte. Mitta en ik keken elkaar geschokt aan, wie was het dan? Wie was degene die zo luid aan het snurken was?!!!
Ik heb toen rustig zitten luisteren vanwaar het geluid kwam, en wat bleek... dat geluid kwam vanuit die boom die vlak naast het balkon stond. Ik kreeg koude rillingen over mijn lichaam en mijn collega had precies hetzelfde. Ik zei toen tegen Mitchell “eeh kow go na insee jere, da wo sdong drape mang”.
(*laten we maar liever in de woning gaan zitten, dat is beter ).
We gingen dus haastig het huis in, want de sfeer voelde ineens heel vreemd en gespannen buiten. Wij hadden beiden het gevoel bekeken te worden door iets/ iemand.
Toen we binnen in de woning waren, keken we door het raam naar buiten. Want we hoorden dat er “iets” bezig was te zakken uit die boom. En meteen daarna zagen we een soort vreemde figuur weglopen.... het leek ergens menselijk, maar toch weer niet want een normaal mens zou er nooit zo uit zien. Het had een bijzonder vreemd uiterlijk, ... iets wat wij nog nooit van ons leven gezien hadden. Het liep ook op een enorm vreemde manier.
Dit was duidelijk geen mens en ook geen dier, ik kan niet beschrijven wat dit ding precies was. Het liep gewoon op twee benen en stond rechtop als een mens, maar was heel lang, het gezicht van het ding was ook soort van menselijk. Het leek ook super intelligent want het keek steeds rondom zich om te zien als niemand hem zag.
Het ding liep richting het vliegveld, hij rende daarna heel snel weg op twee lange benen, een snelheid die niet menselijk was. Ik krijg nu weer kippenvel als ik weer eraan denk, hoe vreemd en eng dat ding eruit zag. Het leek op iets van een andere planeet.
En dan te bedenken dat dit “ding” al die tijd heel dichtbij ons was toen we de wacht aan het houden waren. Want die boom was precies naast het balkon, zoals ik al vertelde. Geen wonder dat wij ons bekeken en ongemakkelijk voelden.
🌺 Mensen, hopelijk zijn er andere mensen die dit ook mee hebben gemaakt en erover kunnen vertellen. Dat was myn tori....
⭐️⭐️= Het verhaal is 90% herschreven door de OST Beheerder Yvanna Hilton
Reactie plaatsen
Reacties