STORY 459: SARAMACCA: MIJN BROER KREEG LAST

⬛️ Ingezonden door: Doortje J

         ⚜️SARAMACCA: MIJN BROER KREEG LAST⚜️
————————

Hallo OST Lezers, hier is een waargebeurde ervaring. Deze torie gebeurde met mijn broer, ik was tegen die periode dat dit zich voltrok nog niet eens geboren. Maar het is mij door mijn familie en ouders verteld.

Mijn ouders gingen een avondje naar een feest van mijn tante, die haar feest vierde op een plek, een soort van buitenplaats, die gelegen was naast de Saramacca rivier. Mijn broer die toen nog een baby was, namen ze ook mee aangezien ze geen oppas voor hem hadden. Later op de avond .... tussen 11 en 12u, gingen een paar ooms van mij naar de steiger met hun geweer, met de bedoeling om op kaaimans te schieten. Het was volle maan dus de plek was mooi verlicht. Op een gegeven moment zagen ze een enorm grote kaaiman aan oever.

Mijn ooms raakten super enthousiast en wilden deze kaaiman graag hebben, maar het beest was op een veel te grote afstand verwijderd en ze hadden geen boot, dus konden ze het beest niet naderen. Uiteindelijk besloten ze naar voren gaan om even wat te eten, ze zeiden “straks komen we weer even kijken als het beest misschien wat dichterbij gekomen is, waardoor we het kunnen schieten”.

Zo gingen ze naar voren zonder iets geschoten te hebben ....en toen ze bij mijn tante huis binnen stapten begon mijn broer onbedaarlijk te huilen. Hij huilde maar en keek steeds rondom Zich alsof hij iets zag. Uiteraard kon hij nog niet praten, dus enige wat ie deed was huilen. Mijn moeder zei tegen mijn vader “ik weet niet wat ineens met hem is, maar hij stopt maar niet met huilen, ik maak me een beetje zorgen. Laten we naar huis gaan?!”.

Ze vertrokken dus van het feest en gingen naar huis.

Thuis aangekomen huilde mij broer constant. Mijn opa zei toen “dit is niet iets goeds, dat hij zo blijft huilen”. Zo brachten mijn ouders mijn broer gelijk naar een indiaanse vrouw, genaamd Ella ..... Zij was een pijai vrouw. Daar aangekomen deed ze enkele rituelen. Vrouw Ella zei toen “hebben jullie daar op de plek waar jullie waren een kaaiman gezien?”. Mijn vader zei dat hij wel geen kaaiman gezien had, maar dat hij wel van mijn ooms gehoord had dat er een hele grote kaaiman gezien was in het water.

Ella zei “ja het was een hele grote, dat weet ik … maar het was geen normale kaaiman. Het was een watramama die zich liet zien in die vorm, zij was de grote ‘baas’ van die rivier. En omdat jouw familieleden geen goede bedoelingen hadden met haar en haar wilden schieten, was ze kwaad en wilde wraak nemen. Ze is daarom achter hun meegelopen toen jouw familieleden weer naar voren liepen om te gaan eten. En toen die watramama de baby daar zag, wilde ze hem meenemen naar de geesten wereld. Ze had haar zinnen al gezet op jullie zoon en dit voelde het kind ook aan en daarom begon hij aldoor te huilen. Hij voelde dat er iets mis was, ze zoog langzaam het leven uit hem, maar omdat hij een baby is kon hij dat niet kenbaar maken hoe rot hij zich voelde en daarom huilde hij non- stop. Jullie zoon zou ineens sterven en jullie zouden niet eens weten waarom. Gelukkig dat jullie meteen naar mij toe gekomen zijn, want dit zou niet mooi eindigen. Jullie zouden heel gauw geen baby meer hebben”.

Ella heeft mijn broer cultureel gebaad en ze zei tegen mijn ouders dat ze een “pai” (culturele betaling) moesten doen. Deze “pai” moet inhouden, vis (koebie), 10cent, switi sopie en een zilveren ring. Vrouw Ella zei ook dat de watramama die avond zou komen bij mijn moeder thuis. Zij zou zich tonen aan haar.

Ella zei tegen me moeder “je moet zeggen tegen haar, dat het jouw zoon is en niemand kan hem van je wegnemen!”. Eenmaal thuis aangekomen sliep mijn broer rustig terwijl mijn moeder vlak naast hem lag met haar armen om hem heen. Mijn mams kreeg toen een droom dat een prachtige vrouw, half mens en vanaf haar buik naar beneden was van een vis. Deze vrouw kwam naar haar om mijn broer te nemen. Zoals Vrouw Ella gezegd had tegen me moeder, zei ze tegen haar “laat mijn zoon met rust, hij is van mij en niemand neemt hem van me af”. De watramama schrok van deze reactie en zij ging toen weg. Ze liet wel weten dat ze terug zou komen.

De volgende ochtend, ging mijn naar de vader de stad om de spullen te kopen voor de “pai” (betaling), zodat het in orde gemaakt kon worden. Toen alles gekocht was, gingen mijn ouders naar Ella om de spullen te brengen. Met zijn allen gingen ze naar de rivier, vergezeld van Ella want zij diende mijn broertje bij de rivier te baden met rivier water terwijl ze de nodige rituelen deed. Aan het eind deed Ella de culturele ‘betaling’ in het water, om de watramama blij en tevreden te houden zodat ze mijn broer niet meer lastig zou vallen.

Na die ‘wasie’ en ‘pai’ gedaan te hebben in de rivier gingen mijn ouders naar huis met mijn broertje. Als advies gaf Ella aan dat zij een specifieke zilveren ring voor mijn broertje moesten kopen, want deze zou zijn bescherming zijn. En dit zou ervoor zorgen dat hij in zijn verdere leven geen last meer zou ondervinden van deze watra mama. Dit hebben mijn ouders ook precies zo gedaan als Ella dit aangegeven had, want ze wilden hun zoon niet kwijt.

Inmiddels is mijn broer 24 jaar oud en gelukkig heeft hij verder geen last meer gehad van deze watra mama. Hij werkt bij staatsolie, alles gaat prima met hem, maar van mijn ouders mag hij nooit in de buurt of op de saramacca rivier gaan varen of erin zwemmen. Ze zijn zo bang dat hem weer iets zal gebeuren, ze vergeten dit geval nooit meer. Het is voor hun een enorm traumatische ervaring geweest. Ik ga soms wel vissen op de saramacca rivier maar van mijn ouders mag me broer gewoon nooit mee. Ze zullen daar hun redenen voor hebben en ze weten ook veel meer over deze situatie dan ze loslaten.

Het is ons allemaal een vraag waarom mijn broertje de dupe geworden is van deze watra mama, want mijn ooms hadden ook nog niet eens geschoten of iets gedaan. En ookal hadden ze dat wel gedaan, wat had mijn broer daarmee te maken?

⭐️⭐️= Het verhaal is 80% herschreven door de OST Beheerder Yvanna Hilton