STORY 442: DIE HUURWONING TE BOERBUITEN

Gepubliceerd op 11 oktober 2023 om 15:21

🟨 Ingezonden door: L

             ⚜️DIE HUURWONING TE BOERBUITEN⚜️
——————————

Beste mede-OST-leden,

Al enkele jaren ben ik lid van deze groep, maar ik heb nooit de tijd genomen om mijn verhaal met jullie te delen. Dit verhaal speelde zich af in 2017, in een huurwoning in De Boerbuiten (Munder).

Het was een huis met twee verdiepingen, waarbij ik aanvankelijk alleen de benedenverdieping huurde voor mijn werk. Na enkele maanden besloot ik echter om daar te gaan wonen omdat de ruimte groot genoeg was. De eigenaren van het huis verbleven boven, erg aardige mensen.

Ongeveer een week nadat ik mijn intrek had genomen, begon ik vervelende dromen te hebben over een slanke dame in mijn badkamer, die me altijd boos aankeek. Ik probeerde dit met een korreltje zout te nemen en zei steeds tegen mezelf: "Er bestaat een levende God. Ik ben hier niet om anderen lastig te vallen, en ik weet dat ik zelf ook bescherming heb."

Het huis stond op de hoek van een T-kruising, dus het was mogelijk om vanaf de straat recht het huis binnen te kijken. Er was slechts één deur om in en uit te gaan. Op een dag kwam mijn man, destijds mijn vriend, thuis van zijn werk en reed hij de straat tegenover ons in om naar onze oprit te gaan. Op afstand zag hij iemand achter mij staan terwijl ik de deur naar ons balkon opendeed, iets wat ik altijd deed voordat hij thuiskwam. Hij begroette me en sloot de traliedeur en voordeur af voordat hij ging kijken wie er in huis was. Omdat er maar één deur was, had de persoon nergens heen kunnen gaan. Later vertelde hij me wat hij had gezien, maar hij kon niet precies zeggen wat het was, behalve dat het een lang persoon leek te zijn.

Een maand nadat we daar woonden, kreeg ik een miskraam, en we begonnen zonder aanwijsbare reden vaak ruzie te maken, hoewel mijn man altijd de persoon is die alles doet om me gelukkig te maken.

Twee maanden later kwam zijn broertje bij ons wonen. Op een avond lag hij te bellen terwijl ik op het toilet zat. Plotseling kwam hij uit de kamer omdat hij dacht dat hij mijn zoon tegen mij hoorde praten, terwijl ik mijn zoon hoorde roepen. Toen ik de kamerdeur opendeed, zag ik echter dat mijn zoon naast mijn man lag te slapen.

Een paar avonden later lagen mijn man en ik in bed met onze rug naar elkaar toe. Plotseling werd er hard aan mijn haar getrokken, en ik schreeuwde natuurlijk. Op het moment dat ik mijn man wilde beschuldigen, zag ik dat hij diep in slaap was.

We hebben hier met elkaar over gesproken en besloten de pastor te raadplegen. Thuis bij de pastor wilden we ons verhaal delen en om hulp vragen. Hij stelde voor om bij ons thuis te komen om te bidden, maar op de dag van de afspraak heeft hij afgezegd en ons geadviseerd te verhuizen. Hij zei dat het geen strijd was waar hij bij betrokken wilde raken.

In de weken die volgden, hadden we steeds meer problemen in dat huis: de badkamerkraan die vanzelf opendraaide, het douchegordijn dat vanzelf dichtging, en vreemde statische geluiden tijdens het tv-kijken of naar de radio luisteren. Het werd ondraaglijk, vooral vanwege een onverklaarbare stank.

Op 25 december 2017, precies een week na het begin van de stankproblemen, zijn we in één dag verhuisd naar een andere woning. Achteraf hoorden we van de kleinzoon van de vorige bewoners in De Boerbuiten dat enkele maanden voor onze intrek in het huis een oude dame daar was overleden. Daarna werd het huis verbouwd en waren wij de eerste huurders na dit tragische incident.

We hebben gelukkig een rustiger leven kunnen leiden in onze nieuwe huurwoning, tot we te maken kregen met aanvallen vanuit een andere richting, maar dat verhaal bewaar ik voor een andere keer.

Bedankt voor het lezen.
Blijf veilig en lief tegen elkaar.
Lieve groet,
L

Reactie plaatsen

Reacties

Er zijn geen reacties geplaatst.

Maak jouw eigen website met JouwWeb