STORY 441: GESTOLEN GELUK - DEEL 2

🟫 Ingezonden door: INDIRA

                    ⚜️GESTOLEN GELUK⚜️ DEEL 2
————————

Ik hoorde het aan, en Clara had gelijk, maar het drong weer niet tot mij door. Kort daarna had Pieter, die man uit Holland mij geblokkeerd zonder dat ik wist waarom. Ik kon hem niet meer bereiken. Ik droomde tegen die periode ook over hem, dat ik op een feest was en de electriciteit was uitgevallen, het was pikdonker en ik zag dat Pieter naar mij zocht maar hij zag mij niet. Twee tot drie keren kreeg ik deze droom. Ik wist dat er iets verkeerd zat, maar kon er mijn vinger niet op leggen wat het was.

Intussen bleef ik maar naar hulp zoeken en met mijn kinderen ging het ook niet goed. Ook al mijn honden die ik had gingen kort na elkaar dood. Ik was zo radeloos en niet mezelf meer, zo erg dat ik allerlei vreemde mensen aansprak op straat en vroeg om hulp. Ik voelde echt alsof ik de kluts kwijt was. Edwin zijn geld was altijd snel op ondanks dat hij werkte en ik kreeg geen steun meer uit Holland dus begon ik bij iedereen geld te lenen. Ik leende zodanig veel bij een ieder, dat mensen mij liever zagen gaan dan komen. Een ieder vermeed me.

Ik heb zelfs mijn rashonden die ik toen aangeschaft had moeten verkopen om te kunnen eten. Onlangs had ik contact met iemand op facebook en die vroeg mij hoe mijn relatie was, wat ik een brutale vraag vond. Maar toen zei hij heel onverwachts tegen mij “ik zal je vertellen hoe je relatie eruit ziet, jouw man zuigt al jouw energie weg waardoor jij helemaal wegvaagt”. Mijn eerste gedachte was ‘dit is vast een of andere lummel die mij zomaar wat zegt om indruk op me te maken’ en ik weigerde er wat van te geloven.

Ik hoor jullie nu al denken ‘zoveel mensen waarschuwen je maar je luistert gewoon niet’.

Wel mensen, laat me jullie zeggen, ik was op dat moment gewoon me zelf niet en begreep zelf niet wat er in mij om ging op dat moment. Het was alsof ik niet in staat was de waarheid te horen. Ik dacht dat de schuldige mijn jongere zus was die wisie voor me gestuurd had. Zij was de boosdoener en niemand anders, niks anders kon men mij wijs maken, dacht ik.

Iemand die ik sprak via facebook had me naar een vrouw gestuurd, mevrouw Nina, een 80 jarige oude dame. Ik was 3 jaren daarvoor al eerder bij Nina geweest voor een geestelijk onderzoek (luku), maar toen ben ik midden in haar onderzoek opgestaan en ging weg. Simpelweg omdat ik haar antwoorden die ze mij gaf niet geloofde. En toen ik wederom via die persoon van facebook opnieuw naar Nina werd verwezen, belde ik haar op.

Ik zei tegen haar dat ik echt hulp nodig had maar geen geld meer had. Toen zei ze ‘maak je niet druk, kom hierheen en ik zal kijken op welke manier ik je kan helpen’. Ik ben naar die Nina gegaan en ze heeft naar mij gekeken. Uiteindelijk deed zij opnieuw een luku voor me en om mij verder te kunnen helpen met het mijn probleem, bleek dat ik Nina wel moest betalen voor haar hulp. Een goede vriend van mij heeft toen het geld voor mij gestuurd zodat ik hulp kon krijgen.

Dit alles is 4 maanden geleden gebeurt.

Toen ik naar Nina ging om een voorschot te betalen nam ik Edwin mee zodat hij kon zien bij wie ik ging. Hij kwam mee naar binnen, ik gaf haar het geld en we gingen weg. Die woensdag, de dag voor onze afspraak om mij verder te helpen, belde ik Nina om haar te vragen hoe laat ik die donderdag naar haar toe kon gaan. Ze zei dat ik niet meer die afgesproken donderdag hoefde te gaan.

“Ik heb die die spullen al gekocht en kosten gemaakt. Waarom komt u mij op het laatste moment zeggen dat ik niet moet komen?”vroeg ik.
Ze zei “A mang nanga sa joe bin’ kon dja toch, mi no sabi if i neh sjie. A mang na wan stuikelblok mindri joe futu.
(*Die man waarmee je kwam toch, ik weet niet als je het ziet of als je het niet weet, maar hij is een struikelblok tussen je benen). Ik stond er versteld van, en dacht ‘waar heeft Nina het over?’.

Ze zei “Ja mevrouw a mang no bung dji ju ….. No mik a mang dati kon da mi mofo doro mi no wani! Naar de buitenwereld toe is die man een rustige man, niet opvallend, lief en aardig. Maar dat is niet zijn ware karakter, niemand weet dat hij een slang is die gewoon aan het loeren is en elk moment toe kan slaan”.

Nadat ze dit gezegd had wilde ik niet meer baden bij haar. Ik zocht allerlei excuses om niet meer daarheen te gaan. Erwin had mij zodanig bewerkt met zijn zwarte magie dat ik niet meer helder kon denken. Zodra iemand hem aanwees als de boosdoener weigerde ik dit aan te horen en in te zien. Ook nina zag ik als een knopendraaier, omdat ze in mijn ogen slecht over Erwin sprak en dit zou ik niet accepteren.

Ik vroeg aan Edwin hoe ik het geld van Nina terug kon krijgen, aangezien ik haar al een voorschot betaald had voor de wasie. Geloof het of niet, hij zei “je hebt al eenmaal betaald, je kan gewoon naar haar toe gaan om te gaan baden”. Edwin reageerde zo positief omdat ik hem niet verteld had wat Nina over hem gezegd had. Zo ben ik uiteindelijk de week daarop gaan baden bij haar.

Ze zei “A mang pot wan poor obia mindri joe futu!”.
Verder vertelde Nina dat alle badjes wat die zou nemen een verkeerd effect zouden hebben op mijn lichaam. Daarom liet Erwin mij baden omdat hij het ingedekt had. Ik was bang voor Nina, ik vertrouwde haar niet, en was ook nog alleen daar met haar op tap sei voor 2 dagen. Maar ik was radeloos, ik wilde geholpen worden, ik wist dat alles in mijn leven alleen maar achteruit ging en er diende verandering in te komen.

Ik ben daarna weer thuis gekomen en ik heb hem niets gezegd over wat die vrouw mij heeft verteld. We verhuisden verhuizen van Paramaribo-Zuid naar Noord en ik was bezig om lades van de klerenkast leeg te halen in onze slaapkamer toen ik een foto met mij erop gevonden heb. Dit was een foto die hij gemaakt had met zijn telefoon in het begin van onze relatie. Hij had deze foto uitgeprint en ik wist er helemaal niks van. Ik kreeg er een vervelend onderbuikgevoel bij, mie jéjé bin seki want het was duidelijk te voelen dat iets goed mis was. Waarom zou Edwin een foto van mij uitprinten en die zo ver wegstoppen in die klerenkast?

Ik liep weg uit de kamer om mijn telefoon te pakken om toch voor de zekerheid te checken als het idd geen foto vanuit mijn telefoon was.

Toen ik terug kwam was Edwin in de slaapkamer en hij had snel een rode onderbroek op de foto gegooid zodat ik die foto niet kon zien, niet wetende dat ik die foto al lang gezien had. Later heb ik een foto van die uitgeprinte foto gemaakt en deze aan een paar culturele mensen verzonden om te vragen als het een normale foto was. Enige wat ze zeiden was dat die foto een met magie bewerkte foto was. Geen van ze kon zien wie degene was die de foto bewerkt had.

Ik heb Edwin uiteindelijk op de man af gevraagd en hem ook geconfronteerd met de feiten, dat hij zwarte magie op gebruikt had om bij hem te blijven. Hij ontkende dat hij de foto had uitgeprint had, hij ontkende glashard alles waarmee ik hem confronteerde. Ik weet niet waar ik de kracht vandaan haalde, maar ik bleef op hem inpraten en hem beschuldigen maar hij bleef ontkennen.

Een van de culturele dokters bij wie ik geweest was, vertelde mij dat Edwin met de intentie naar een wisie-man geweest was om ervoor te zorgen dat geen enkele man interesse in mij zou hebben. Hij wilde verzekerd ervan zijn dat ik niet weg bij hem zou gaan. Uit bezoekjes bij verschillende culturele genezers, was uit handpalm lezingen naar voren gekomen dat ik eigenlijk met heel veel geluk geboren ben, ik zou enorm veel rijkdom bezitten als Edwin niet in mijn leven gekomen zou zijn. Dit was een uitspraak die stuk voor stuk al die culturele mensen tegen mij zeiden.

Dit maakte dat Edwin alles eraan deed mij niet te laten gaan, want hij wist dat ik me prima zou redden zonder hem. Nu daar hij mij in zijn greep had middels zijn ‘kroi’, en anderzijds mijn eigen familie ook vanuit hun zijde met kwade machten op mij werkten, vanwege jaloezie, hebben ze mijn geluk en de rijksdom tegen gehouden.

Edwin heeft mij op spiritueel vlak helemaal afgesloten van de buitenwereld. Alles draaide om hem, ik keek zelfs amper om naar mijn eigen kinderen, zo goed werkte die wisie die hij gebruikt had op me. Dit was wat hij wilde, niks op deze wereld had uit moeten maken dan hij alleen. Hij gunde het zelf mijn kinderen niet mijn liefde te krijgen.

Ik besefte dat 5 jaar daarvoor zijn zusje Sita toen ook met mij bezig was, eindelijk begon ik het in te zien. Want ik weigerde dat altijd te geloven dat een mens zo slecht kon zijn. Ook mijn eigen zus op haar beurt, daarnaast ook Edwin met zijn duivelse machten. Geen wonder dat het slecht met mij ging, want ik ben ook maar een mens. Ik kan al die hebies echt niet aan en daarom ging mijn leven destijds echt niet. En een ieder die me erop wees geloofde ik niet en vermeed ze meteen, dit was omdat de wisie mijn ogen dicht maakte om de waarheid te zien.

Het heeft ook lang geduurd alvorens ik hulp gevonden heb, want mijn nekslag was dat ik de hoofdverantwoordelijke voor deze ellende ook meebracht als ik op zoek ging naar hulp. Edwin was altijd aan mijn zij, dus zodoende wist hij precies om met meer kracht te werken op mij met zijn zwarte machten, zodat ik nooit geholpen zou worden en niks zou geloven wat men mij vertelde over hem. En dan te bedenken dat hij altijd braaf naast mij zat, alsof hij niet tot tien kon tellen. Zelf toen men hem keer op keer aanwees als de schuldige.

Maar gelukkig heeft die uitgeprinte foto mijn ogen eindelijk open gemaakt, want niemand anders woonde met ons daar. Nog erbij was die foto in die klerenkast waar niemand anders toegang ertoe heeft. Het was mij dus duidelijk dat deze man gewoon loog, schaamteloos bleef hij volhouden dat hij die foto niet uitgeprint had en er niks van wist. Toen begon alles duidelijk te worden bij mij, dat al die culturele mensen gelijk hadden en dat Edwin de hoofdverantwoordelijke was, die met zware demonische krachten op mij gewerkt had.

Natuurlijk ook mijn eigen zus en Edwin’s zus, die vanuit hun zijde hun eigen wisie gedaan hebben. Maar het zou me niet zo hard geraakt hebben als datgene wat Edwin met me gedaan heeft. Maar gelukkig heb ik toen hulp gevonden, heb via een culturele helper mezelf kunnen bevrijden van het juk waaronder ik leefde al die jaren.

Ik ben daarna naar weg naar zee gereden en ben op een steen gaan zitten langs het water, ik heb daar uitbundig gebeden, keihard gehuild en God bedankt dat ik eindelijk verlost was van alles.

Ik heb Edwin vergeven, dit deed ik om zelf verder te gaan in mijn leven. Zonder vergiffenis zou ik met de last verder moeten leven, van haat, woede en wrok tegenover een ander, dus ik wilde alle balast los laten. Ik wilde gewoon verder zonder te hoeven denken aan deze gemene man die mijn geluk van mij afgenomen heeft. Hij heeft mij in zijn macht kunnen krijgen sinds het begin, toen hij in het prille begin altijd eten voor mij bracht. Geen wonder dat ik toch in een relatie stapte met hem ondanks ik nooit verliefd op hem was en de klik niet voelde. Ik wist dat het een rare beslissing van me was, maar ik deed het toch en het voelde ook alsof ik geen controle meer over me zelf had. Ik wilde alleen hem behagen, alsof mijn gevoelens niet meer telden. Ik had eigenlijk toen al moeten weten/ voelen dat iets niet klopte. Maar ja, iemand die gekrooid is weet dat vaak niet, je hebt gewoon niks door.

Daarom toen ik ‘verlost’ was, en dingen weer ‘helder’ kon zien, heb ik hem gezegd dat ie zo snel mogelijk weg moest uit het huis die wij toen bewoonden. Zijn familie heeft hem toen opgevangen en ze hebben een eenvoudig houten huisje voor hem gebouwd.

Inmiddels is hij uit het huis en uit het leven. Ik leef nu weer alleen zonder partner en redt mezelf redelijk. Ik heb gezelschap van mijn honden. Die honden gaan nu niet meer dood zoals voorheen wel steeds het geval was.

Maar ik moet eerlijk bekennen, ik voel alsof er nog steeds iets mis is in mijn leven en dat het nog steeds niet erg goed gaat, alles lijkt nog tegen te werken. Een ieder neemt afstand van me en blijft ver van me. Relaties zelf die ik probeer aan te gaan lopen steeds uit op fiasco’s, ondanks mannen wel interesse in mij hebben. Helaas duurt de mannelijke aandacht altijd heel erg kort, alsof de mannen snel afkicken van me.

Ik ben blijkbaar niet goed genoeg geholpen door de culturele ‘dokter’ die mij bevrijd had, ……. of degene die me geholpen heeft, heeft hoogstwaarschijnlijk half werk afgeleverd. Ik mag dan wel af zijn van Edwin, dus op dat gebied ben ik dan wel verlost, maar anderzijds gaat gewoon niks gaat goed in mijn leven.

Graag zou ik hulp willen hebben om mij te bevrijden van deze duivelse ‘hebi’s’ die geplaatst is op mij. Aub alleen serieuze reacties, want ik wil echt geholpen worden. Is er iemand in de groep ervaring heeft met iemand integer die mij echt zou willen verlossen van al het kwade dat er gaande is in mijn leven? Ik kan zo echt niet meer verder, helpen jullie mij aub??!!!!!

🌺 Bedankt voor het willen lezen. Ik heb nog zoveel ervaringen als jullie interesse hebben dan vertel ik meer. Ik zal het lezen in de commentjes.

⭐️⭐️⭐️= Het verhaal is 100% geschreven door OST schrijver D'anvers Precious Piqué en kwam tot stand middels een telefonisch gesprek met de verteller.