🟥 Ingezonden door: Roy Jones Junior
⚜️ZORG EN HOOP: DE ZONDAG SCHOOL⚜️
———————
Hallo OST leden, ik zal jullie een ervaring vertellen van toen ik nog een kleine jongen was. Ik ben inmiddels een volwassen heer met veel ervaring in het leven.
Maar goed, ik ben opgevoed geworden door mijn tante en haar man. Mijn tante was van beroep interieurverzorgster (schoonmaakster) en werkte voor Amerikanen daar in de buurt van de brokopondo-laan te Uitvlucht. In die omgeving had je vroeger enorm veel Amerikanen, zij waren stafleden van SURALCO die daar gehuisvest waren. Daar stonden hele mooie grote dure woningen, en ik bewonderde deze prachtige huizen met hun netjes onderhouden tuinen altijd.
Mijn tante werkte in een huis vlak achter dat van bouterse, want hij woonde daar ook een poos in die buurt destijds..
Dino en Peggy (kinderen van vorige President Bouterse) heb ik ook als kleine jongen goed gekend. Mijn tante liet ons vaak mee doen met dingen van de Amerikanen, zoals activiteiten, denk dan aan uitstapjes, sport dagen etc. Zo gingen we ook naar een Engelse zondag school.... mijn 2 nichten en ik. Patrick en Robert Peneux gingen er ook maar toe. Heel wat bekende mensen in de samenleving gingen naar deze zondag school. Het was een pracht van een tijd als ik hier terug aan denk. De goede oude tijd.
Dat gebouw waar de zondag school in was gevestigd, is precies op de hoek van de jagernath lachman straat (voorheen genaamd: Coppenamestraat ) en Coesewijne straat..... het is nu een geel gebouw. De kamers van dat huis werden gebruikt als les-lokalen. De groepen kids werden volgens leeftijd ingedeeld, dus in elk lokaal een ander leeftijds klasse.
Wat wij mee maakten, was dat terwijl wij les volgden er aldoor een toilet door gespoeld werd, dit was duidelijk te horen, terwijl er niemand op dat moment in de toiletten aanwezig was. Wij hebben dit vaak gechecked, maar er was nooit iemand daar. En toch hoorde je elke keer het toilet uit zichzelf doorspoelen. Uiteraard probeerden wij ons er niet aan te storen, want het is niet zo eng als je met een hele groep mensen bent en het overdag is.
Maar het zou wel vreselijk eng zijn als je dit in je eentje mee zou moeten maken. Het bleef trouwens niet alleen bij het toilet die zichzelf aldoor door zat te spoelen.
Het was daar ook orde van de dag, dat de deuren uit zichzelf open gingen. Soms rustig, en vaak ook met een klap .. en dat terwijl er gewoon niemand daar was. Het kwam ook niet door de wind omdat er daar geen wind was, die de oorzaak zou kunnen zijn. De wind zou een deurhendel ook niet zelf omhoog en omlaag kunnen doen om een deur te openen. Zoals de deuren zelf open en dicht gingen, alsof het normaal was, gebeurde dit ook met de ramen. Ramen die niet uit zichzelf open zouden kunnen, gingen steeds op raadselachtige wijze open.
Het was best eng maar het gebeurde de hele tijd weer als wij daar aanwezig waren in het gebouw. Nu daar ik eraan terug denk, gingen die dingen daar echt tekeer. Wij moesten maar doen alsof er niks aan de hand was.
Maar er was steeds wat anders aan de hand in het gebouw, soms hoorden wij een kinder stem die sprak .... maar wij konden niet begrijpen wat de stem zei, want het was onverstaanbaar. Alsof de stem van heel ver kwam, als een soort van echo. Vaak zagen wij dan de vrees op het gezicht van degene die op dat moment de bijbel lessen aan het verzorgen was. Natuurlijk kon die dame niet openlijk paniekerig doen, dus ze deed haar uiterste best dit niet te laten zien.
Maar wij, zelf als kind zijnde, hadden snel door dat degene die ons bijbel lessen gaf ook behoorlijk bang was. Wij voelden trouwens hetzelfde, de vreemde energie, de enge stemmetjes en de slaande ramen en deuren. Niet te vergeten het toilet die zichzelf aldoor door spoelde. Je hoeft niet slim te zijn om hiervan op de hoogte te zijn en het maakt je natuurlijk echt ongemakkelijk en zelf bang. Je kon aldoor voelen alsof je er een aanwezigheid was, alsof je ten alle tijde bekeken werd door ‘iets’.
Eens was het zo erg op de school, die dingen gingen echt zodanig tekeer dat de leiding zelf geen raad wist met de situatie ... dat we van de leiding vroeg mochten vertrekken naar huis. Vanwege dit alles wat er gaande was in het gebouw, ben ik gestopt om naar die Zondag school te gaan.
Ik woonde op Zorg en Hoop en ging vaak langs dat betreffende gebouw. Het is vaak gerenoveerd, maar nooit zijn mensen er lang in gebleven. Tegenwoordig staat er een heel mooie villa, waar nooit iemand in gewoond heeft. Soms gaan er geruchten rond dat er iemand daar woonde, maar van de buitenkant lijkt het altijd onbewoond. Je ziet nooit iemand daar, maar het terrein is wel altijd netjes onderhouden. Ik heb van verschillende mensen gehoord, dat men rond een bepaalde tijdstip in de nacht (tussen 2 en 4uur) altijd een kleine jongen fietsend uit dat huis zag komen en hij fietste meestal de straat op. Soms zag men in de nacht ook kinderen spelen op het erf.
Er wordt gezegt dat er een Belgisch of Duits gezin daar woonde ... en dat de man zijn vrouw vermoord heeft, vervolgens de hand aan zichzelf geslagen heeft.
Wat het ook moge zijn, het gebouw is geen normaal gebouw en ik heb dat persoonlijk mee mogen maken.
⭐️⭐️= Het verhaal is 80% herschreven door de OST beheerder Yvanna Hilton.
Reactie plaatsen
Reacties