🟩 Ingezonden door: B.G
⚜️IK BEN HIER, WEES NIET BANG⚜️
————————
Lieve OST leden, ik heb een waargebeurde tori voor jullie.
Ik zat pas in een nieuwe relatie en mijn vriendje Tafarel kwam voor het eerst bij mij op bezoek. Ik woonde destijds in een ouderwetse ‘prasie oso’ (historisch houten huis) en ik zat op de stoep van mijn zijdeur met hem te babbelen. Tafarel stond aan de zijkant van de deuropening terwijl we aan het praten waren. Vanuit de plek waar ik zat, had ik een goed overzicht over mijn geheel erf.
Het was vrijwel donker omdat er geen geweldige verlichting was op mijn terrein. Zoals bij de meeste ouderwetse woningen, had je altijd een buitenkraan als je kleren moest wassen, baden of koken. Tegenwoordig hebben ook alle moderne woningen een buitenkraan, dit is echt iets surinaams.
Maar goed, ….. de tuin was best donker en toch zag ik duidelijk dat bij mijn buitenkraan in een hoek van mijn erf, een kleine jongen druk bezig was zichzelf te wassen onder die kraan. Ik zag dat hij het water liet lopen in een zwarte emmer en daaruit schepte hij het water om vervolgens over zichzelf heen te gooien. Het vreemde aan dit alles was dat ik hem zo druk zag baden, het water spoot uit de kraan … maar ik hoorde het geluid niet van het water. Normaliter zou ik het water duidelijk horen als de kraan open stond.
Ik keek mijn schatje aan en vroeg hem “Tafarel, is er een....?”, voordat ik mijn zin af kon maken, zei hij gehaast “ik weet het, zeg niks, kijk niet meer”. Ik was natuurlijk omin bang, want nu had Tafarel bevestigd dat ik niet zomaar iets gezien had, mijn hart sloeg tot in mijn keel. Zo bang was ik, ik zei tegen Tafarel “luister, ik ben bang hoor dus ik ga naar binnen”. Maar hij stelde me gerust en zei “Waarom doe je zo? Ik ben toch hier, zomaar ben je bang... kijk gewoon niet meer in die richting”.
Okay ik bleef nog met hem zitten en we babbelden verder, terwijl ik me best deed niet in die betreffende richting te kijken. Maar zodra er even een stilte viel, gingen me ogen weer meteen in de richting van het jongetje die aan het baden was.
Ik kon toen echt niet meer hoor, want mijn zenuwen alsmaar erger, ik was steeds banger en banger aan het worden. Ik herhaalde opnieuw tegen Tafarel “eeyyy ik ga echt naar binnen hoor, morgen is weer een dag, dan kunnen we ons gesprek afmaken”. Mijn vriend was boos, a mek wang langa tjoerie... a tak “eeyyy...is goed hoor, ga maar naar binnen want zomaar ben je bang voor niks”. Terwijl hij er nog stond, moest ik maar 2 of 3 stappen maken en ik was al binnen.... aangezien ik vlak bij de ingang van mijn huis op de stoep zat. Ik ging met mijn rug naar binnen, zoals ik altijd geleerd heb van mijn moeder.
Ik deed meteen de deur op slot, ik was nog maar net binnen of ik hoorde kinder stappen rennen op het erf. Ik piepte door het raam naar buiten en zag mijn “stoere” vriend wreed hard mijn erf uit rennen. Ik ging dood van het lachen.
Dus al die tijd deed meneertje stoer voor me, hij wilde indruk maken op mij en mij zeggen dat ik niet bang moest zijn, omdat hij me zou beschermen. Terwijl neks neks, meneertje frede no hell.... toen die “kleine jongen” (bakroe) achter hem rende, moest je hem zien .... lek’ wang alata Tafarel long’ gwe (hij rende net een rat weg). Echt een grote bobo (bangerik), als jullie hem konden zien, zouden jullie kapot gaan van het lachen....
Eerlijk gezegd, ik had niet verwacht dat die bakroe achter hem aan zou gaan rennen, want al die tijd toen mijn vriendje en ik bij de deur stonden, was die bakroe niet dichterbij gekomen. Hij bleef maar bij die buitenkraan baden, zonder ook maar interesse in ons te tonen. Het was dus een onaangename verrassing toen ik piepte door het raam en zag hoe die bakroe achter Tafarel aanrende.
Ik was natuurlijk zenuwachtig, bang en in de war van dit alles, maar moest desondanks erg lachen hoe mijn vriendje weg rende. Misschien waren het ook de zenuwen die me lieten lachen, ik heb dat soms als ik bang en zenuwachtig ben dat ik automatisch begin te lachen. Als ik wist dat Tafarel zo een bangerik was, hadden we liever binnen kunnen zitten. Wij waren dan beiden veiliger.
Hij had maar eerlijker tegen me moeten zijn, maar ik had geen idee dat dit zou gebeuren en ook dat ie zo bang was, wist ik compleet niet. Tafarel is veilig thuis aangekomen, maar hij was wel behoorlijk geschrokken. Sindsdien kwam hij alleen in de middag of ochtend bij mij langs. Of als hij in de avond uren kwam zaten wij alleen binnen. Wij zijn intussen niet meer met elkaar.
Achteraf gezien bleek deze bakroe van 1 van de buren te zijn, tenminste dat vertelden mensen van de omgeving en ik heb geen idee waarom deze bakroe zich aan mij getoond heeft.
⭐️⭐️= Het verhaal is 90% herschreven door de OST Beheerder Yvanna Hilton.
Reactie plaatsen
Reacties