STORY 412: WAS HET DANKZIJ HUN?

🟪 Ingezonden door: Mavis Moesri

                      ⚜️WAS HET DANKZIJ HUN?⚜️
————————

Frisse ochtend Leden van OST, hier ben ik weer met mijn tweede ervaring.

Voor degenen die mij nog niet kennen, ik ben de zelfde dame die STORY 404 deelde met jullie. Mocht je hem nog niet gelezen hebben dan kan je dat later alsnog gaan lezen. De ervaring die ik hieronder met jullie zal delen, begrijp ik zelf niet zo goed, maar zal mijn best doen het zo duidelijk mogelijk uit te leggen en hopelijk snappen jullie het.

Het is zo dat ik jarenlang in een zeer gewelddadige relatie gezeten heb, die mij eigenlijk vaak bijna het leven gekost heeft. Die man, ik zal hem Kenrick noemen voor dit verhaal, mishandelde me regelmatig en ik begon door te hebben dat hij een sadist was. Hij genoot ervan mij pijn te doen en ik kreeg niet de indruk alsof hij er spijt van had naderhand. Voor het minste geringste kreeg ik altijd een afgedonderd pakslaag van hem.

Ik was dan altijd bont en blauw, en moest me dagenlang verschuilen voor de buitenwereld. Vaak sloeg hij me zodanig op de plekken waar ik het nog kon verbergen zodat niemand wist wat hij me allemaal aandeed.

Zo ook op deze betreffende dag:
Kenrick zijn moeder, mijn schoonmoeder dus, had mij een 15 SRD (dit is een torie van heel lang geleden) gegeven om aan haar zoon te geven als hij thuis gekomen was. Ik nam het geld aan en beloofde dat te doen. Maar voordat Kenrick thuis kwam, ging ik met de 15 SRD een hele kip kipen. Ik heb geld bijgezet, zodat het voldoende was om die kip te kunnen kopen. Er was geen eten in huis en ik was bang dat ik weer pakslaag zou krijgen als hij thuis kwam en zou ontdekken dat er niks gekookt was.

Ja mensen, ik leefde aldoor in angst en ik deed er alles aan om hem niet boos te maken. Maar ook al wat ik deed, het was nooit goed genoeg want toen hij thuis kwam en ontdekt had dat ik die 15 SRD gebruikt had, was het alweer een behoorlijke mishandeling voor mij van zo heb je me niet. Hij heeft mij geslagen met een rubberen moker, zodanig dat ik bont en blauw was en nauwelijks meer kon staan of zitten. Ik was letterlijk kapot geslagen en ik mocht niet schreeuwen zodat de buren er wat van zouden merken.

kenrick was genadeloos, als hij mij zo mishandelde leek het alsof de duivel op hem was. Als een bezetene ging hij tekeer op mij, hij raasde en tierde, hij sloeg en sloeg maar alsof ik een boksbal was. Hij zei deze keer letterlijk tegen mij “durf te schreeuwen, dan krijg je nog extra pakslaag van me. Je kan beter je mond houden en stil zitten, want je weet dat je fout bent en dit zelf gezocht hebt! Ik moet 1 kik uit je mond horen en ik steek deze kapotte shutter dwars door je smoel, ik zweer het je!!!”.

Ik huilde, de tranen vloeiden rijkelijk terwijl hij me zo in mekaar sloeg, maar stil was ik wel ….. ik incasseerde de moker slagen zonder ook maar 1 geluid te maken. Hij bleef tijdens elke slag herhalen dat ik zijn geld gestolen had en het aan hem diende te geven. Ik moest dit nooit meer vergeten dat dit zijn geld was en dat ik geen recht had dit te nemen. Het kon hem niks schelen dat ik het geld gebruikt had voor zijn eten, zodat er een warm bordje eten op tafel stond als hij van zijn werk kwam. Nee, dat telde voor hem niet!

Na dat hij klaar met me was, was ik onherkenbaar was bont en blauw en opgezwollen van kop tot teen. Mijn hoofd was helemaal opgezet als een tomaat. Zo ook mijn knieën, armen en benen. Daarna ging hij slapen en bekommerde zich niet om mij. Het leek bijna alsof hij trots was met datgene wat hij met me gedaan had want het boeide hem verder niet wat ik wilde denken.

De volgende ochtend stond hij op, deed alsof er niks aan de hand was en klaagde dat hij buikpijn had. “Masseer me!!” Zei hij op ruwe toon tegen me. Met mijn pijnlijke armen en vingers masseerde ik hem zoals hij dat wilde. Nadat ik een uur bezig was te masseren, gilde hij ineens van de pijn en ik zag dat hij abnormaal bleek werd. Hij begon te transpireren en hij zei dat hij zich niet lekker voelde. Ik wist niet wat ik met de situatie aanmoest en hij zei dat ik de vroedvrouw moest bellen.

Uit ervaring wisten wij dat de vroedvrouw waarmee wij bevriend zijn, wel zou weten wat wij moesten doen nu daar hij zich ineens ziek voelde en bleek geworden was. Ik kon zien aan Kenrick zijn hele houding dat er iets mis met hem was, hij was nauwelijks aanspreekbaar en ik begreep er niks van. In pure paniek belde ik dus de vroedvrouw zoals hij mij vroeg en ze zei dat we naar haar toe mochten gaan.

Met Kenrick liggend in de passagiers stoel, reed ik met knikkende pijnlijke blauwe knieën naar die dame haar woning.

Bij die mevrouw aangekomen kon Kenrick bijna niet uit die auto stappen. Hij was zo zwak geworden en ik moest hem ondersteunen om in de woning van die dame te komen. Gelukkig kwam ze mij helpen om hem binnen te krijgen want ik zou het alleen niet kunnen en al helemaal niet na die mishandeling van de dag ervoor. Ik was zelf ook zwak, maar ik wilde dit niet aan die mevrouw laten zien anders stond me nog meer pakslaag te wachten als Kenrick weer beter was.

Maar goed, wij kwamen dus in de woning en die vroedvrouw onderzocht hem. Ze voelde aan zijn buik, aangezien hij klaagde dat hij daar de meeste pijnen voelde. Als ze hem even aanraakte aan zijn buik leek het alsof ze hem gestoken had met een mes zoals hij het uitgilde, hij had echt enorme pijn. Maar tijdens het rond voelen rondom de buik, en voorzichtig te masseren ging het steeds beter met de pijn. Ik zag dat Kenrick steeds minder gilde en kreunde van de pijn en dat ze op den duur wel normaal bij zijn buik kon masseren.

Na 1.5 uur gemasseerd te hebben, zei ze tegen mij “zijn darmen waren helemaal verward, alsof ze in een knoop waren, echt verfrommeld en geen wonder dat hij zoveel pijn had, hoe lang zat hij al deze situatie?! Als je langer gewacht had en niks gedaan zou hebben zou hij een ernstig probleem hebben en dit hoogstwaarschijnlijk niet overleefd hebben. Dank god dat hij hier tijdig aangekomen is zodat ik ze met de juiste massages weer op hun plek kon zetten”.

Ik bedankte haar voor wat ze gedaan had, wij waren bekend met het feit dat ze heel goed kon masseren en ook narra kon verhelpen. Dit is ook precies de reden dat mijn man meteen naar haar wilde toen hij kapot ging van de pijn.

Die dame fluisterde tegen me “wel vreemd dat dit hem overkomen is, want ik heb nog nooit gezien dat iemands buik zo raar eruit zag en dat die darmen zo gedraaid waren in zijn lijf, alsof iemand ze met opzet door elkaar haalde. Ik weet dat het onmogelijk is om te doen met iemand, maar eerlijk gezegd heb ik dit echt nog nooit eerder zo erg gezien als bij jouw man, wat heeft hij eigenlijk gedaan dat het zover gekomen is?”.

Ik zei, dat hij eigenlijk niks gedaan had, maar s’ochtends ineens opstond en klaagde van pijn in zijn buik. “Zeer vreemd hoor, want die darmen waren echt compleet verfrommeld” zei ze bedenkelijk.

Toen Kenrick zich wat beter voelde, gingen wij daar weg en reden naar huis.

Achteraf bekeken, zat ik te denken als ik de schuldige was die Kenrick dit aangedaan had. Want toen ik hem had gemasseerd heb ik uit woede en haat aldoor mijn overleden tante’s en familieleden aangeroepen om deze man te laten boeten voor wat hij mij aangedaan had. Terwijl mijn handen dus aan het masseren waren, was ik aldoor aan het prevelen en mijn familieleden op te roepen hem te straffen na al de tranen die ik heb laten vallen en de slapeloze nachten in angst. Is dit ook waarom de darmen compleet door elkaar waren? Was dit werkelijk werk van mijn overleden familieleden?

Ik zeg jullie eerlijk, ik ben erg goed in masseren, maar zelf ik zou nooit zoiets gedaan kunnen hebben om zijn darmen zodanig in de war te krijgen zoals de vroedvrouw mij vertelde … het was een complete chaos in Kenrick zijn buik.

Hebben mijn overleden familieleden toch nog ingegrepen als wraak? Was dit hun werk?
Heeft iemand ook zoiets gelijksoortig meegemaakt dat overleden familie ingegrepen heeft in een pijnlijke situatie om te helpen? Of te beschermen?

⭐️⭐️= Het verhaal is 90% herschreven door de OST beheerder Yvanna Hilton.