STORY 411: BOSBIVAK: ZE GILDE HET UIT

Gepubliceerd op 13 september 2023 om 01:09

🟦 Ingezonden door: M.E

                 ⚜️BOSBIVAK: ZE GILDE HET UIT⚜️
—————————

Goeiemorgen trouwe OST leden, ik zou ook graag mijn ervaring willen delen over BOSBIVAK.

Ik heb vaker vreemde dingen gehoord over deze plek, maar zoals de meeste mensen ging het bij mij het ene oor in en het andere weer uit. Niet dat je niet gelooft ofzo, maar je staat gewoon niet erbij stil dat deze dingen bestaan. Ik had trouwens ook gedacht dat het nooit zo dichtbij zou komen, bedoelende niet gedacht dat het me familie en mij zou overkomen.

Maar goed, we gingen dus naar de plek met de hele familie. Een tante van ons uit nederland was de week ervoor jarig, maar ze zou het dus ietsje later vieren als we op bosbivak waren. Het was dus een gezellige drukte. Ongeveer een groep van 39 met kids erbij berekend. Er kwam later ook nog een groep van 8 familie/ vrienden met hun eigen auto, dus het was aardig druk daar. En de sfeer was ook goed, want de alcohol vloeide rijkelijk.

Maar het begon een beetje vreemd te worden, toen mijn nicht ( Marisa ) in het water was en voelde alsof iemand haar bij de enkels greep onder water. We waren met een groep in het water, dus in het begin dachten we dat iemand gewoon de lollige uit wilde hangen. Maar nee hoor, het gebeurde weer en iedereen was gewoon met zijn hoofd boven water.... wie was het dan? Die nicht Marisa bij wie het gebeurde was zelf ook uit nederland en ze wist niks van de plaats af, dus ze kon het echt niet verzinnen. Ik wilde haar niet van streek maken dus ik zei maar niks, omdat ik zelf ook vol ongeloof dacht dat het wel een idee van haar geweest moest zijn.

Uiteindelijk is Marisa het water uitgegaan, want ze voelde gewoon alsof iets niet goed was. De anderen die ook in het water waren, stelden haar gerust en zeiden dat het misschien gewoon een vis was die speelde met haar... aangezien die kreek wel genoeg vissen daar heeft. Maar ze wilde er niks van horen, ze ging toen het water uit. Terwijl ze bezig was naar het ondiepe te lopen, hoorden we haar ineens gillen. Bleek later dat ze aan het water oppervlak... nog net diep genoeg een gezicht van een mens zag die haar aankeek met wijd opengesperde ogen. Het gezicht zag er bleek uit en was heel helder te zien. Toen me nicht zo gilde keek een ieder naar haar en ze bleef stokstijf staan en maakte haar gezicht dicht en huilde ....

Wij gingen allemaal naar haar toe, want we wisten niet wat er gaande was. Ze wilde ook niet praten en weigerde te bewegen, het was alsof ze bevroren was. We trokken haar het water uit en ze wilde niet vertellen wat er aan de hand was met haar. De familie die onder de hut zat met luid muziek, had niks van dit hele gebeuren gemerkt. Maar toen we het vertelden zeiden ze ook dat ze misschien verkeerd gezien had en dat ze een beetje moet rusten en dat alles goed was bla bla ....dus uiteindelijk ging Marisa in een hangmat liggen, vlakbij de groep van oom’s en tante’s, want ze was ineens zo bang om alleen te zijn. Ze keek aldoor om zich heen alsof ze uitkeek voor iemand/ iets die haar wat aan zou doen.

Kort nadat dit ding gebeurde in het water, kreek marisa ineens hoge koorts. Maar ze zei niks tegen me familie hierover omdat ze zelf ook geen idee had hoe erg het was, dus ze heeft dit hele uitstapje gewoon geslapen in een hangmat. Ze was ziek als een hond, maar op dat moment wist niemand ervan. Pas later bij vertrek kwam men erachter hoe erg het was met haar. Alles wat ze gegeten had, gaf ze over en ze moest door een kennis opgetild worden naar de auto, want ze was zo zwak. Vanuit BOSBIVAK moest ze meteen gebracht worden naar EHBO, want ze was echt behoorlijk ziek.

Niemand wist en begreep hoe ze zo snel ziek geworden is en men nam het niet zo serieus toen ze gilde in het water, omdat die ouderen het zelf niet gehoord hadden toen het geheurde.... die dachten gewoon dat ze een visje gevoeld had of een stuk hout gevoeld had aan haar lichaam en daarom zo schreeuwde. “ je weet hoe die holland mensen zijn, eeuwig bang voor de kleinste dingen” zei een andere tante en daarom had men geen aandacht eraan besteed.

Maar later bleek het dus wel serieus te zijn en bij EHBO vertelde Marisa pas, wat ze meegemaakt had en dat ze een gezicht had gezien onder water... alsof een lijk ondergedompeld lag onder het water en haar met een enge gemene look aankeek. Dat was wat haar zo liet schrikken en van streek gemaakt had. De familie die Marisa was op dat moment bij EHBO namen deze tori gelukkig wel serieus en nadat marisa enkele prikjes gehad heeft tegen overgeven en de koorts, plus enkele recepten voor medicatie kreeg ze mee, hebben me familie leden marisa meteen naar een dame op Dijkveld. Want ze wilden het zekere voor het onzekere nemen, want Marisa begon wartaal te praten en ze begon met een mannen stem te praten terwijl ze op de achterbank lag op de schoot van een oudere tante van me.

Het was duidelijk dat Marisa zichzelf niet meer was en ze sprak soms surinaams ( iets dat ze normaliter helemaal niet kon), soms iets dat op auccaans leek .. en dat wisselde ineens in een hele andere onbekende taal die niemand kon verstaan. Met verschillende stemmen, soms mannelijk en soms vrouwelijk sprak ze. Mijn tante op wiens schoot ze lag riep de naam van here jezus aan “ In de naam van jezus christus bestraf ik deze demoon die op dit kind is, donder op uit dit lichaam en ga naar de dieptes van de hel... je bent in dit lichaam niet welkom, Jezus christus laat uw heilig vuur neerkomen op dit duivelse gebroed”.

Intussen gilde Marisa alsof er werkelijk vuur van Here Jezus op haar lichaam kwam & ze sloeg wilde om haar heen alsof ze heel veel pijn had. Tussendoor zei ze met een enge mannelijke stem in het auccaans “ Denk je dat me iets aandoet, denk je dat? Die god van jou kan me niks aandoen...ik ben niet bang en dit lichaam is van mij, niemand gaat het van mij af kunnen nemen, ik blijf erin”. Tante mathilda ( zo heet die tante op wiens schoot Marisa lag in de auto) was angstig, maar ze liet niks zien en begon kerk liederen te zingen en ze besteedde geen aandacht aan “dat ding” die in marisa’s lichaam zat. Dat ding in Marisa begon gorgelde geluiden te maken, ooknog te lachen met een gemene grijns op haar gezicht ...:en zelf de andere familie leden in de auto vonden het maar eng en waren bang. Vooral toen Marisa me tante begon te krabben en haar sloeg in haar gezicht.

Uiteindelijk toen ze kwamen bij die bonoe vrouw op Dijkveld heeft die dame haar gebaad met allerlei kruiden en er werden allerlei rituelen gedaan. Ik heb begrepen dat Marisa uitgescholden heeft als een best en ze is tekeer gegaan. Ze begon allerlei geheimen van mijn familie leden te vertellen, die niemand wist van elkaar. Ze probeerde een ieder af te leiden van de “ demonische uitdrijving” dus probeerde ze geheimpjes te vertellen, die ze anders nooit geweten kom hebben uit zichzelf.

“ je hebt zoveel andere mannen geneukt, zonder dat je man en kinderen ervan weten, jij vuile hoer...... ik weet het, hahaha... vertel ze dan hoer, laat ieder weten hoe je graag stiekem andere mannen in je echtelijk bed sext als je man op het werk is in het binnenland” zei die demoon die in Marisa zat. Dit is hoe demonen werken, ze kunnen gedachten lezen en gaan alles eraan doen om de wasie te stoppen en dat gebeurde ook. Van me andere familie leden kwamen ook geheimen naar buiten dat eentje heel veel geld gestolen had aan het werk en bezig was met drugs. De andere had HIV en had niemand verteld erover en liep al heel lang met dit geheim rond. Dus alle smerige geheimen van mijn familie kwamen die dag bij de Bonoe vrouw naar buiten daar op dijkveld.

Dit alles wat er gebeurde daar, kwam naar buiten omdat er onderling veel ruzie ontstond nadat Marisa gebaad was. Want er kwamen nog veel
Meer geheimen naar buiten, .... tot de dag van vandaag praten heel veel familie leden van ons niet meer met elkaar. Want bepaalde trokken partij voor de anderen, dus nu heb je drie verschillende groepen in onze familie die niet met elkaar praten. Want dit is precies wat die demoon in Marisa wilde blijkbaar, om onrust, ruzie en onenigheid te zaaien en dat is ook gelukt. Er is verdomd veel ruzie nu in onze familie door geheimen die naar buiten gekomen zijn.

Marisa is langzamerhand beter geworden, maar ze is sindsdien niet meer de oude. Ze is weer naar Nederland vertrokken en we horen dat ze nog allerlei dingen ziet en vreselijk depressief is hierdoor. Ze is een mooie meid, maar wat ze meegemaakt heeft op BOSBIVAK heeft iets met haar gedaan, ze heeft vaak zelfmoord neigingen.

Dit was mijn persoonlijke ervaring met de plek buiten de stad. Paris mag me naam aub eruit? Want veel van me familie leden zitten in de groep en ik weet dat ze het niet leuk zullen vinden dat ik deze tori deel. Deze tori is bekend bij vele mensen, buren en kennisen van ons en ze ervaren het als schande..... dus aub me naam niet.

⭐️⭐️= Het verhaal is 90% herschreven door de OST Beheerder Yvanna Hilton

Reactie plaatsen

Reacties

Er zijn geen reacties geplaatst.

Maak jouw eigen website met JouwWeb