🟨 Ingezonden door: T.Z
⚜️ZE WAS ZO TROTS OP DIE KAST⚜️
—————————
Beste OST leden, het is niet altijd goed om spullen bij anderen op te kopen. Mijn zus is bijna overleden door 1 simpele click op Facebook.
Ik heet Gino en dit is wat mijn zus en ik overkomen is.
Mijn zus zou verhuizen en was bezig meubilair voor haar nieuwe woning te kopen. Ze zag een post op fb en ik denk dat het ‘things for sale’ was hoor. Iemand had een klerenkast te koop en na een afspraak gemaakt te hebben, bleek dat de man er maar 300 SRD voor willen. “Mooie deal, waarom zou ik zo een goede deal laten lopen?!” Dacht ze. En ik spoorde haar ook aan die kast te kopen, want het zag er netjes en goed onderhouden uit. Voor deze prijs zou ze echt nergens zo een prachtig ding vinden.
Het was geen gewone doorsnee klerenkast. Het was een ouderwetse klerenkast, met inkervingen en volledig met de hand gemaakt, gemaakt van duur hout, er was enorm veel werk in gestoken en dat kon je zien aan de kast. Hij was met heel veel liefde gemaakt, een Surinaamse "Fosteng krosie kasie" zoals wij die kennen. Ik schatte dat dit tenminste 100 jaar oud geweest moet zijn en dat bevestigde de heer waar mijn zus de kast kocht.
Er waren op de deuren van die kast figuurtjes en patronen met op de hand met een bijtel bewerkt. Kortom: echt een mooie kast!! Mijn zus vroeg de verkoper waarom hij het verkocht, hij zei dat hij naar nederland zou vertrekken en dat zijn huis al verkocht was. Hij had de meeste spullen al verkocht en alleen de kast en wat kleine spulletjes moest hij nog van de hand doen. Het was dan logisch waarom hij alles wilde opruimen en hij kwam geloofwaardig over.
Thuis aangekomen veegde mijn zus die kast weer netjes af en zette ze het in haar kamer. Ze plaatse haar kleren erin en ze vroeg mij, als ik haar kon helpen om het een beetje meer tegen muur te duwen want het was best zwaar. Plotseling zei ze" eey maar san’ na a wit tey dies san tai dja ien a kasie" er was een stukje goed gedraaid en gebonden tegen die hanger stok. En terwijl ze keek zag ik dat ze eraan trok en toen ze het los maakte gooide ze het weg.
Ik ging die dag dat naar huis omdat ik mijn zus haar privacy wilde geven in haar nieuwe apartement.
Dagen later begon mijn zus te klagen over hevige hoofdpijn, ze streste om de gekste dingen en erger nog ... ze werd zo ziek dat ze drastisch af begon te vallen. Ze kreeg last van haar uitval, zag er niet gezond uit en werd met de dag zwakker. Op den duur kon ze niet meer op eigen kracht lopen dus moest ik haar in een rolstoel rond rijden. Natuurlijk bracht ik haar naar de dokter om te kijken wat er aan de hand was, maar ze konden niks vinden.
Een dag kreeg ze een black-out en ik moest haar naar AZ brengen. Eigenlijk zou ik die dag niet bij haar op bezoek gaan want had andere dingen te doen. Maar ik ging toch even langs om haar gezelschap te houden, en dit was toen ze die black-out kreeg. Dit is echt godswerk hoor, want als ik niet geweest was, had ik mijn zus misschien niet meer. Want dan was er niemand geweest die haar had kunnen helpen.
Haar gezondheid kelderde alsmaar en ik vond het kapot raar, dus ik vroeg me af waarom mijn zus ineens klaagde over zoveel kwalen die zij normaal niet had. Er kwam zelf bij kijken dat de dokter zei dat ze kanker had. Ik wist niet wat ik hiervan moest denken of zeggen, maar mijn wereld stortte letterlijk in toen ik dit hoorde. Ik wist niet hoe ik mijn zus moest troosten, wat zeg je op zo een moment? Dit was het verschrikkelijkste wat haar kon overkomen.
Ik ben naar een luku man geweest (voor de duidelijkheid, ik ken die man dat als iemand die alleen ‘kijkt’ en advies geeft en eventueel helpt maar zich niet met blakka obia shits bezig houdt!! (in geval een christen die dit leest wil gaan lullen). Maar ik was ten einde raad en wilde gewoon hulp voor mijn zus hebben, ze mocht mij niet afgenomen worden. Ze was nog zo jong en verdiende dit niet, dus ik was bereid alles te proberen.
Daar aangekomen legde ik hem het hele gebeuren uit. Hij vroeg mij als ik hem naar haar huis kon brengen. Dat deed ik ook en vanaf hij de ingang van haar appartement stond, zei hij “NO GOOOO!!! knapoe dja!! a djarie ab wang heer dorpoe nanga Bakroe!! Oe bai dheng bakroe pot tap a djarie!! A uma wang dhe ien a osso!! Suma seer a bakroe ghie unu nanga alla dheng pikien?”.
Ik keek geshockeerd naar de man en zei “oenoe ano ding soort libi sma dat, sa e bai bakroe pot tap oe srefie!". Natuurlijk begreep ik niet waar hij het over had. Ik zou de allerlaatste persoon zijn doe een bakroe zou gaan kopen, fa mi frede sani. Mijn zus nog banger dan bang, die zou dit ook nooit gedaan hebben.
Die luku man begon vlak daar in trans te gaan en stampte met zijn voeten op de grond, en zei tegen mij “BRENG MIJ WEG VAN DEZE PLEK!!”. Dat deed ik ook. Ik bracht hem naar zijn doffo en daar vertelde hij mij de ernst van de zaak. “Ik weet dat dit geen makkelijk werkje zal worden, maar ik zal jouw zus wel kunnen helpen. Ik weet hoe ik dit aan zal pakken, maar we moeten straks weer naar die plek als ik mijn benodigdheden bijeen gepakt heb. De plek is geen goede plek dus je zal je wel sterk moeten houden, ookal wat er daar zal gebeuren” zei hij.
Daar aangekomen, smeerde hij zich in een een soort stinkende olie ......het rook niet aangenaam. Hij gaf mij de fles met olie, en zei dat ik me ook in diende te smeren ermee. “Ok nu gaan we naar binnen!” Was zijn opdracht en ik volgde hem, terwijl hij de woning binnen liep. Zijn kalebas, met inhoud en een rode veer, die hij vast had in zijn hand, viel op de grond precies bij die klerenkast in mijn zus haar slaapkamer. Hij zei “a osso fu ding bakroe dhe dja!!"
We brachten die klerenkast naar haar achtererf. Daar aangekomen spijkerde hij een grote pop met nog 2 kleinere poppetjes eraan. Hij gooide een flesje erop en smeerde het in met pimba.. blies 3 keren met palm in de mond erop. Gooide een beetje palm in die kast. “Heb je wat benzine voor me?” vroeg hij. Ik ben iemand die altijd bezig was met klussen op bromfietsen, dus had ik ergens wel wat benzine liggen. Ik bracht de benzine voor hem en hij stak meteen die kast in brand terwijl hij luid schreeuwde “go bakka na joe massra san kwekie joe nanga joe pikin!!”
We moesten die kast uitbranden en de restjes moest ik opruimen en weggooien! Precies dat deed ik ..
Daarna vroeg hij mij een drankje die hij voor haar gemaakt had, voor mijn zieke zus te brengen. “tik dies en mik joe bigi sa drieng a san dja! Teh a ba drieng eng.. pot wang kruis tap ing’ fis’ ede nanga a anoe ien san ie gheng a dresie san mie ghie foe gheng!!" Ik zei "abung!"
Ik ging de volgende dag in de vroege ochtend naar mijn zus, die op dat moment in het ziekenhuis lag, en deed wat de lukuman mij gezegd had.
U gelooft het of niet, na 3 dagen mocht ze naar huis want het ging zo goed met haar, dat de artsen geen reden zagen om haar daar langer vast te houden. Het meest mooie is dat ze nergens meer iets van kanker konden vinden in mijn zus haar lijf. Ze was zo gezond als een vis. Zo zie je maar wat bakroes allemaal kunnen doen, ze kunnen je zo ziek maken dat je kanker lijkt te hebben.
Je vraagt je dan af, wat deze demonische wezens allemaal nog meer kunnen en hoeveel mensen op deze wijze gestorven zijn zonder de juiste hulp gevonden te hebben. Maar gelukkig dat deze luku man mijn zus heeft kunnen helpen en we zijn hem er echt dankbaar voor.
Na dit gebeuren is mijn zus weer in het ouderlijk huis ingetrokken. Ze ging niet terug naar het appartement, ze heeft een andere plek gezocht waar ze wel probleemloos woonde, tot de dag van vandaag.
🌺 Mensen, weet wat je koopt, want niet een ieder
leeft eerlijk naar anderen toe!
⭐️⭐️= Het verhaal is 90% herschreven door de OST Beheerder Yvanna Hilton.
Reactie plaatsen
Reacties