⬛️ Ingezonden door: L.K.B
⚜️HET APPARTEMENT IN DE BIJLMER⚜️
————————
Hoi Yvanna, Goedemorgen. Ik heb nog een verhaal die ik graag met de trouwe lezers wil delen.
Deze ervaring is er eentje die zich in Amsterdam in de Bijlmer Arena heeft plaatsgevonden, dit gaat over de zelfde tante, waar ik over vertelde in STORY 397.
Zoals ik al aangegeven had, woonde mijn tante Georgette jarenlang in de Bijlmer. Zij woonde destijds met haar zus Estelle, maar het leven in 1 huis met haar zus viel zwaar tegen. Ze voelde zich niet vrij en moest aldoor rekening houden met van alles, want het was haar woning niet. Vanwege deze reden zocht tante Georgette een appartement om zelfstandig te gaan wonen, zij wilde van niemand afhankelijk zijn en ze had destijds ook een vriendje, genaamd Bob. In een relatie wil je uiteraard ook de nodige privacy hebben en dit ging moeilijk zolang ze woonde met haar zus.
Thea, een nicht van haar vriend Bob, bood het koppel een appartement aan om in te wonen. Ze mochten het bij haar huren, de huurprijs was schappelijk en ze hoefden geen inboedel te kopen, want het appartement was compleet voorzien van alles. Koelkast, eetset, gasfornuis, tv, bankstel … gewoon alles was daar aanwezig. Enige wat mijn tante diende te doen was intrekken met haar schatje Bob.
Tante Georgette zocht er niks vreemd achter dat het appartement compleet met inboedel verhuurd werd omdat sommige mensen nu éénmaal zo hun woningen verhuren. Het was juist handig hoe ze van alles voorzien was. ‘Hoogstwaarschijnlijk had Thea er ook zelf gewoond, vandaar dat de hele inboedel er nog lag in de woning’ dacht mijn tante. Er lag zelf nog een grote teddybear op de kast.
Samen met haar liefje Bob trok tante Georgette het appartement in.
Op een dag zat ze tv te kijken, maar ze kreeg ineens een heel ongemakkelijk gevoel. Alsof ze niet alleen was en bekeken werd. Ze keek rondom zich maar kon niks vreemds ontdekken. Misschien zit ik mij maar dingen te verbeelden, ik maak mij echt zomaar druk, probeerde ze zichzelf nog moed in te spreken. Ze probeerde zich weer te focussen op het programma op de televisie.
Dit lukte totdat ze het ongemakkelijk gevoel weer kreeg.
Alsof haar aandacht getrokken werd in een bepaalde ruchting, keek ze naar de grote teddybeer op de kast. Ze kon nog niet zien hoe de beer flikkerde met zijn ogen. Ze twijfelde als ze wel goed gezien had ‘hmmm, na mi ai e koor mi of na sang me sjie dja?!!’. Tante Georgette was niet gauw bang, dus ze stoorde zich niet aan het gebeuren. Ze wist inmiddels dat zij de gave en oog had voor dit soort vreemde dingen.
Ze is echt fearless, zij is pas de tante in de familie die voor niks bang is, dus bepaalde vreemde gebeurtenissen zijn hartstikke normaal in haar ogen. Omdat ze het al gewend was en ze was gewoon niet gauw van slag.
Weer een andere dag, was het weer hetzelfde liedje, je kon gewoon zien dat die teddy bear bewegingen maakte, zonder dat er wind waaide. Er was geen enkele mogelijke reden waarom een teddybear uit zichzelf kon bewegen en toch was dit aan het gebeuren. Ze vertelde dit aan Bob, maar die zei ‘ach, dat kan niet joh, dat ding kan helemaal niet uit zichzelf bewegen. Die beer heeft geen batterijen en heeft die optie ook niet dus het kan niet bewegen. Het is gewoon een hele normale teddybear. Je maakt je zomaar zo een zorgen’.
Volgens hem maakte mijn tante zomaar heisa.
Op een dag zat Bob alleen in de woonkamer naar tv te kijken. Mijn tante was op dat moment niet thuis. En hij maakte toen precies hetzelfde mee wat tante Georgette ook meegemaakt had. Hij zag de beer gewoon bewegen en met de ogen knipperen, maar net toen hij keek zat het ding ineens stil alsof er niks gebeurd was. Maar het was duidelijk te voelen dat hij bekeken werd en niet alleen in de ruimte was.
Toen tante thuis kwam, zag ze Bob bezweet, zenuwachtig en bang in de woonkamer zitten. Hij zei ‘ie abi leti, wan’ san’ no bung dja. ung abi fu froisi a oso dis e Spoekoe!’.
(*jij had gelijk, er is iets niet goed op deze plek, wij moeten gauw verhuizen)
Bob belde zijn nicht Thea en zei ‘wo froisi dja, deze omgeving is toch niet echt geschikt voor ons’, verder zei hij niks tegen zijn nicht. Hij zei niet wat de werkelijke reden was van de plotselinge haast om te verhuizen. En je kan het al raden, … Thea was echt woest, zij ging tekeer tegen hem. Ze smeet hem allerlei verwensingen naar het hoofd. Hij kon niet begrijpen waarom ze zo kwaad was, dat vond hij wel uiterst vreemd.
Maar het besluit stond vast, zij zouden geen dag langer in die woning vertoeven want er gebeurden aldoor vreemde dingen in de woning. Van alles raakte kwijt, sommige dingen vonden ze terug op hele andere plekken. In het begin viel het niet echt op, en mijn tante dacht dat Bob gewoon slordig was en dingen elders neerzette dan waar hij ze gepakt had. Andersom dacht Bob dat mijn tante de slordige vergeetachtige was.
Naderhand bleek dus dat het gewoon de vreemde entiteiten in de woning waren die bezig waren.
Na de verhuizing heeft die nicht van Bob een andere kandidaat gezocht om haar appartement voor te verhuren, en precies hetzelfde gebeurde ….
Degene is halsoverkop gevlucht uit de woning.
Wat die nicht precies in haar appartement heeft zitten weet zij alleen. Maar feit is dat het daar verschrikkelijk spookt en zij weet het maar al te goed. Misschien is Thea daar ‘iets’ aan het dienen, want ik kan anders niet bedenken wat zich daar afspeelt.
Zo zie je weer dat sani deh ….
Groetjes,
Anoniempje
⭐️⭐️= Het verhaal is 80% herschreven door de OST beheerder Yvanna Hilton.
Reactie plaatsen
Reacties