STORY 395: MIJN EIGEN FAMILIE GELOOFDE MIJ NIET

🟨 Ingezonden door: L.S

        ⚜️MIJN EIGEN FAMILIE GELOOFDE MIJ NIET⚜️
——————————————

Frisse ochtend OST Leden, hopelijk hebben jullie STORY 375 al gelezen. Ik ga even verder met vertellen over wat er daarna gebeurde in mijn leven.

Dit verhaal kun je eigelijk zien als DEEL 2
van STORY: 375

Na het overlijden van mijn vader, verstreken enkele jaren en ik raakte depressief. Ik wilde het in het begin niet toegeven dat dit het geval was, maar ik raakte meer en meer in een diep dal. Ik wist gewoon geen raad met me zelf. Sinds de dood van mijn vader leek het alsof niks me meer blij kon maken en ik had zijn verlies als zeer traumatisch ervaren. Nergens waar ik heen ging voor hulp, kon men mij helpen.

Ik kreeg vreselijk veel problemen met mijn baarmoeder. Er waren ook momenten dat ik zomaar in trans ging en me zelf totaal niet was. Vanwaar deze problemen kwamen wist ik zelf niet. Voor mijn familie was het duidelijk dat dit geen dokters ziekte was maar iets cultureels. Voor deze problemen hebben wij in totaal 9 verschillende bonumangs bezocht. Geen van allen slaagden erin het probleem te verhelpen.

Het probleem duurde maar voort en ik ging jarenlang in trans op onverwachte momenten.

De laatste bonuman zei zelf tegen me “ik kan je echt niet helpen, ik denk dat jij naar de kerk moet om te kijken als hun je hiermee kunnen helpen”. Mijn ouders hadden al zoveel geld uitgegeven aan bonumangs en nu moesten wij dit horen om naar de kerk te gaan. Ik geloofde ook niet echt in de kerk want ik was een trouwe bezoeker en toch was ik niet geholpen daar. Ik zal de naam van die kerk niet noemen waar ik altijd ging, maar door de jaren heen heb ik nooit hulp gevonden. Vandaar dat mijn geloof in de kerk er niet was. Dus toen de bonuman nu over de kerk begon, dacht ik echt dat deze man gewoon een grappenmaker was.

De kerk waar ik al regelmatig ging, heeft me nooit kunnen helpen want de pastor vertelde vaker dat zijn vrouw ook regelmatig in trans ging. Dit was voor mij niet normaal, want iemand die gevuld is door de heilige geest behoort echt niet in trans te gaan. Hoe zou zo een kerk mij helpen met mijn probleem als hij zelf zijn eigen vrouw niet kon helpen. Hij zag het trouwens niet eens als een probleem als iemand in trans gaat. Ik wist toen dat dit niet de juiste kerk voor mij was. Een demoon kan een andere demoon niet uitdrijven.

Ik liet het probleem maar zo onaangepakt en onopgelost. Ik worstelde innerlijk met zoveel gevoelens, ik voelde me waardeloos, lelijk en alsof niemand van mij hield. Had ook aldoor het gevoel alsof mijn moeder en familie niet om mij gaven. Dit gevoel overspoelde mij sinds het verlies van mijn vader. Naar mijn inzien was ik de zwarte schaap van het gezin en alles wat fout ging was mijn schuld.

Er was aldoor ruzie en ik was dan weer degene die fout was. Er gebeurde nog veel meer, maar is teveel en te moeilijk om hier in woorden uit te drukken. Maar komt erop neer dat ik mij behoorlijk depressief en ongeliefd voelde door mijn eigen gezin en familie. Vaak spookte het door mijn hoofd dat ik liever gewoon niet meer wilde leven. Ik had zoveel geestelijke pijn, verdriet en leegte in mijn hart dat ik op den duur gewoon voelde alsof ik zou verdrinken erin. Ik leefde letterlijk in een hel.

Niet te vergeten dat de problemen met mijn baarmoeder en dat ik in trans ging nog regelmatig de kop op staken. Ik had het reuze moeilijk en leefde van dag tot dag.

Ik wilde gewoon eindelijk een uitweg, een oplossing voor dit wat er gaande was met mij. Ik begon toen allerlei vreemde dromen te krijgen. Het waren altijd van die hele enge dromen waarbij het leek alsof ik in een horror film was. In de dromen kregen allerlei wezens seks met mij en misbruikten mij naar harte lust. Ik zweefde op zulke momenten vlak boven mijn bed en als ik mijn ogen open deed, viel ik ineens met een enorme smak terug op mijn bed. Dit waren de vreemde dingen waarmee ik moest dealen op regelmatige basis in mijn leven.

Mijn moeder wist geen raad met de situatie rondom mijn persoon. Ook mijn grootmoeder wist niet wat ze ermee aanmoest. Ik bleef dus precies zo, want nadat ze die 9 bonumangs bezocht hadden en zoveel geld aan hun uitgegeven hadden, was men ten einde raad.

Het was in 2020, als ik me correct herinner, toen mijn grootmoeder de krant aan het lezen was. Ze zag daar een berichtje van de Universele kerk daarin staan, ik weet niet meer waarover het stuk precies ging. Maar mijn grootmoeder vroeg als ik misschien daarheen wilde om hulp te gaan zoeken. Ik weigerde want mijn geloof en vertrouwen in de kerk was volledig weg.

Een kerk bezoekje werd het dus niet.

Het was juni 2021, ik herinner het me als de dag van gisteren. Ik ging ineens in trans, van het ene op het andere moment tijdens een ruzie in ons huis. Ik ging tekeer, deed vreemd en sprak een rare taal. Ik was gewoon compleet niet bij zoals gewoonlijk. Om vervolgens van het ene op het andere moment weer normaal te zijn alsof er niks aan de hand was. Het was ontzettend vreemd wat er gebeurde met me.

Een buurvrouw van mij, die gehoord had hoe ik weer tekeer ging in ons huis, kwam naderhand naar mij toe en vroeg mij als ik naar Lelydorp met haar wilde naar de Universele kerk. Deze keer accepteerde ik haar uitnodiging en wij gingen naar die kerk. Daar in de kerk ben ik gewoon uitgevallen als een robot, ik wist niet wat mij overkwam maar was ineens weg. Flauwgevallen of in trans … ik weet het niet.

Maar ik zag een soort van visioen, alsof ik in een droom verkeerde. Ik zag vel wit licht, alles helemaal wit alsof ik tussen de wolken was. Een witte hand reikte zich uit in mijn richting en daarna ….. in een flits was het voorbij. Ik deed mijn ogen open en zag allerlei mensen om mij heen met mondkapjes. Ik was in de war en vroeg me af “waarom dragen deze mensen die kapjes? Ik wist op dat moment even niks alsof mijn geheugen gewist was”.

Na dit gebeuren in de kerk, was ik voor het grootste gedeelte mijn geheugen kwijt. Dit was tijdelijk. Maar gelukkig langzamerhand kwamen er weer stukjes van mijn geheugen terug. Ik bleef trouw naar deze kerk gaan, want het voelde voor mij als de juiste stap in mijn leven. Thuis bij mij, dacht mijn familie dat ik overdreef en niet serieus was, dat ik me bepaalde dingen niet meer kon herinneren. Ik wist niet hoe ik het aan ze uit moest leggen, omdat ik het zelf nog minder begreep waarom ik ineens flauw viel in de kerk, … of in een andere wereld belandde die op de hemel leek, en daarna niks meer wist.

Ondanks ik het niet begreep en hun nog minder, heb ik ze mijn verontschuldigingen aangeboden voor de afgelopen 5 jaren dat ik me ontzettend raar gedragen heb. En voor vreselijk veel problemen gezorgd heb, ondanks het feit dat ik dit niet bewust gedaan heb en er niks van kan herinneren. Maar wat men me zo vertelde, schrok ik zelf van wat ik gedaan moet hebben.

Ik zei daarom sorry daarvoor, ik was me zelf niet en weet niet wat de oorzaak was dat ik bezeten was van iets demonisch dat erop uit was om mij kapot te maken en te schande te zetten. Het was moeilijk om mijn familie te overtuigen dat ik nu anders was en dat ik al die problemen die ze met mij gehad hebben niet bewust gedaan had. Ze vertrouwden en geloofden mij gewoon niet. Ik neem aan, dat de demonen die in me zaten echt behoorlijk tekeer gegaan moeten zijn dat zelf mijn familie twijfelde aan alles wat ik zei. Dit deed mij behoorlijk pijn om dit te realiseren.

Maar god gaf mij de kracht, om te volharden en mijn best te blijven doen om ze te overtuigen dat ik nu echt een ander mens was sinds mijn bezoek aan die kerk. Zij hebben mij echt geholpen om af te komen van die demoon of demonen die bezit van me genomen hadden. Dit was sinds het eerste bezoek gebeurd. Sindsdien begon mijn leven te veranderen in de positieve richting. Naarmate ik vaker de kerk bezocht, voelde ik mijn leven zonniger en lichter worden.

Ik voelde me niet meer depressief, niet meer eenzaam, ik had geen zelfmoord gedachten meer, de baarmoeder problemen verdwenen als sneeuw voor de zon, ik ging niet meer in trans. De slechte dromen bleven weg, ik werd niet meer boos, niet meer agressief, ik hoorde geen stemmetjes meer in mijn hoofd …. Alles veranderde sinds ik de universele kerk bezocht heb. Ik kon god zijn bestaan nu niet meer ontkennen, want hij had mij laten zien dat het ook anders kon. Een hele last viel af van mijn schouders waarmee ik 5 jaren lang mee gesjouwd had.

Mijn eigen familie zag een hele verandering in mij. Ze waren trots op me en ze zijn in mijn voetstappen getreden. Ze zijn nu zelf ook lid van deze kerk en zijn god aan het volgen.

Ik wist vroeger wel over god zijn bestaan, maar verder wist ik niks over hem, zijn glorie, zijn macht en eindeloze liefde. Maar dit alles heb ik nu moge mee maken, daarom kan ik uit ervaring erover praten. Wat ik meegemaakt heb, alle ellende die ik heb moeten doorstaan, is voor mij een getuigenis geworden. Een bewijs dat god werkelijk bestaat en dat hij machtiger is dan elke spirituele duistere entiteit. God is de enige die de weg naar vooruitgang voor jou kan bewerkstelligen.

Als u je mijn vorige ervaring gelezen hebt, zag u dat ik hulp zocht. Dit is nu het gedeelte waarin ik god wil danken voor mijn genezing en bevrijding van de demonen die mij in hun greep hadden.

Mensen, mijn getuigenis is bijzonder lang. Er is nog zoveel gebeurd, maar omdat ik het verhaal niet te lang wil maken & veel gebeurtenissen mij ook ontgaan zijn, heb ik een korte versie hier gedeeld met jullie. Hopelijk kunnen jullie hieruit wat leren en meteen aan de bel trekken mocht het fout gaan eens.

Mocht u ook zitten met een spiritueel/ demonisch probleem bezoek de universele kerk. U kunt ook de uitzendingen bekijken van de Universele kerk op Stvs kanaal 8.9, 1x24u! GOD WACHT OP U!

⭐️⭐️= Het verhaal is 90% herschreven door de OST beheerder Yvanna Hilton.