🟥 Ingezonden door: F.R
⚜️COPPENAMESTRAAT: BIJ ONS VORIG HUIS⚜️
—————
Dag OST lezers, ik hoorde oudere mensen vaak zeggen dat je geen voetbal in huis mag spelen en dat je geen paraplu in huis mag open maken.
Ik wist niet waarom het niet mocht, of wat er kan gebeuren als je het toch doet. Tot dat ik iets eng ervaren had wat mij echt aan het denken zette. of was het misschien een toeval?
Enkele jaren geleden, ik schat even snel uit mijn hoofd dat het 7 of 8 jaren geleden geweest moet zijn, woonden wij ergens aan de Coppenamestraat. Mijn broertjes en neefjes waren een dag voetbal binnen aan het spelen in onze woning. We hadden ze gewaarschuwd hiermee te stoppen. Ze gaven er geen gehoor aan, tja … kinderen zijn eenmaal koppig af en toe. Ze deden lekker hun ding en waren door aan het voetballen in de woonkamer.
Het was inmiddels 6uur smiddags, ik was ontzettend moe, dus ik ging vroeg naar bed. Ik vergat aan te geven. Dat we ons aan het voorbereiden waren om te verhuizen dus was ik ontzettend uitgeput.
Maar goed. Weer naar het verhaal.....
Ik werd toen wakker en keek naar de tijd op mijn telefoon. Het was 1:18 uur in de ochtend. Ik was nog slaap dronken, maar was wel wakker en staarde een tijdje naar het plafond. Ineens hoorde ik duidelijk die voetbal van de jongens dribbelen in ons huis. Ik wilde er zeker van zijn wat ik hoorde, dus ik ging ik rechtop in bed zitten en begon aandachtig te luisteren. En ja hoor, ik had het de eerste keer goed gehoord. Je hoorde die bal gewoon duidelijk dribbelen in het huis.
Ik stond toen op en liep naar de woonkamer om te kijken als die jongens weer bezig waren. Maar niemand was daar. Ook de bal was nergens te bekennen.
Ik liep toen naar hun kamer en zag ze als rozen slapen. Daarna vervolgde ik mijn weg naar mijn kamer, ik bleef nog een tijdje wakker en viel uiteindelijk in slaap.
Ineens voelde ik iemand mij wurgen. Alles was donker, ik kon niets zien & ik probeerde te gillen . Maar het lukte niet. Ik was aan het worstellen en toen lukte het. Ik schreeuwde heel moeizaam “jezusssssss Christus“ en ik werd toen meteen los gelaten. Ik sprong op liep rende paniekerig naar mijn moeder haar kamer. Ik heb die nacht bij haar geslapen. Ik heb haar toen de volgende dag verteld maar ze keek mij aan alsof mijn hoofd niet goed werkte. Want wij hebben nooit problemen gehad in de woning dus waarom zou het nu ineens gebeuren?
Ik heb het toen zo gelaten. Maar je zou denken van dat het was gestopt. Echt niet hoor. Zo hoorde ik iedere avond die bal dribbelen in dat huis, ik hoorde mensen rennen, lichten werden aan en uit gemaakt. Tot dat dit zich een avond weer voor deed. Ik zat op mijn bed, ik voelde mijn hart helemaal in me keel. Ik werd helemaal nat van het zweten. Ik hoorde toen een deur open gaan. Ik hoorde mijn moeder. Ik stond op en vroeg haar als ze het ook had gehoord. Ze zij ja daarom is ze op gestaan.
Ik heb die avond weer eens bij haar geslapen. En na 1 nachtje daar slapen, zijn wij verhuist. Ik vertelde mijn opa nog en hij maakte er een grap over. Hij zij “als jullie gaan verhuizen moet het overdag zijn. Anders komen die dingen zeker mee met jullie, we moesten er toen beide om lachen.
Dit blijft voor mij een raadsel, waarom deze paranormale activiteit juist begon toen wij op het punt stonden te verhuizen. Voorheen hebben wij altijd probleemloos daar gewoond, geen enkele vreemde dingen hebben we ervoor meegemaakt.
⭐️⭐️= Het verhaal is 50% herschreven door de OST Beheerder Yvanna Hilton
Reactie plaatsen
Reacties