🟩 Ingezonden door: Mar Vin
⚜️IK BEN MOE VAN HET DANSEN⚜️
—————————
Hallo OST Leden, mij advies voor jullie vandaag is “No soekoe oema zomaar latie neti na stratie!” (*Zoek geen vrouwen over straat in de nachtelijke uurtjes!)
Ik zal jullie vertellen waarom.
Dus ..... ik kwam van een feest met mijn vrienden en ze dropten mij af op de hoek. Ik stap uit en begon te lopen, nog geen 20m zou ik moeten lopen naar mijn huis. Ik liep nog geen meter in de weg toen ik een dame rustig zag lopen. Ze was mooi en netjes gekleed, ik kwam dichterbij en begon meteen een praatje met haar aan te knopen. Zij gaf verlegen antwoord en ik liep rustig mee met haar.
“Waar ga je zo?” vroeg ik haar. “Ik ga naar huis, ik kom van een bigi dansie en mijn voeten zijn moe van het dansen” zegt ze. “mag ik je dan thuis zetten?” Vroeg ik. Ze glimlacht en zegt “ ik woon heel ver achterin in deze straat hoor, maar als je mee wil lopen is dat geen probleem”. We lopen verder en al pratend lopen we gezellig door de straat, ze vertelde me dat ze Farida heet, 18 jaar oud is ...... we zijn intussen al voorbij mijn huis. Het is de zelfde straat als de mijne maar ik zie haar voor het eerst. Wel vreemd, maar misschien is ze er pas komen wonen, dacht ik.
Bijna thuis bij haar aangekomen zegt ze “Ok! Hier is al goed, ik zal alleen verder lopen ... kijk daar woon ik” en ze wijst naar een woning, die 3 huizen verder is. “Daar bij dat bruine dak .....nummer 45” zegt ze. Ik dacht dat ze niet wilde dat haar ouders zouden zien dat ze met een jongen thuis kwam lopen. Dus ik zei “Ok! Geen probleem, Ik kom je wel een ander keer zien ... mag Dat?”. “Ja! Prima....Geen probleem” zei ze lachend en ze liep snel weg.
Een paar dagen verstreken. Eigenlijk wilde ik al meteen de volgende dag bij haar langsgaan, maar ik wilde niet thirsty overkomen toch ... uiteindelijk na een paar dagen kon ik het niet meer volhouden, ik bedacht me ook ineens “shitttttt, mieno tik a sma telefoon nummer jongoe...fa mi dong’ so!“.
Als ik voldoende moed heb, loop ik naar dat huis van het meisje. Het ziet er nogal verlaten uit, maar ik klop op de deur. Een man doet de deur open, ik vraag heel beleefd “Goedemiddag, zou ik Farida even kunnen spreken? Ik had haar enkele dagen geleden hier thuis afgezet en wilde weten hoe ze het maakt, ik woon hier verder in de straat“. De man kijkt me vreemd aan “Farida? ... huh? Weet je zeker? Ben je niet verkeerd?”. Ik zei weer “ja Farida, ik vergis me niet, heb haar hier afgezet enkele dagen geleden”.
De man zei “Maar... Farida, dat is mijn dochter, ze is al bijna 10 jaar geleden overleden, dus hoe kan je haar gezien hebben?”. Ik wist niet wat ik verder moest zeggen aan die meneer, ik zocht snel een excuus om daar weg te komen. Ik weet 1 ding zeker, ik heb Farida echt wel gezien en met haar gesproken.
Nooit geweten dat geesten zo echt eruit konden zien, want ze zag er echt uit als een normale mooie dame. Je hoort vaker dit soort verhalen van mensen, maar dan weet je niet hoe serieus je dit moet nemen en ik heb het nu zelf aan den lijve ondervonden. En als ik het zo hoor van ouderen, ben ik heus niet de enige die dit meegemaakt heeft. Vroeger gebeurde dit heel vaak.
⭐️⭐️= Het verhaal is 90% herschreven door de OST Beheerder Yvanna Hilton
Reactie plaatsen
Reacties