STORY 333: TOMMY

🟩 Ingezonden door: Viviënne Cameron

                              ⚜️TOMMY⚜️
————————————

Hoi Yvanna en OST familie, ik wil mijn tweede ervaring met jullie delen. Dit verhaal speelde zich 18 jaar geleden af.

Wij gingen op familiebezoek in Utrecht. Het was er altijd gezellig met de familie, dus we hadden er enorm veel zin in. We zijn erheen geweest, en zoals altijd hebben we weer een zeer leuke tijd doorgebracht met onze familieleden. Tegen 1:00AM maakten wij ons klaar voor de terugreis. We moesten 2 uren rijden om thuis aan te komen, dus reden we heel rustig ondanks het erg rustig was op de weg.

Terwijl mijn man reed hadden we een rustig muziekje aanstaan. Mijn dochters sliepen al terwijl mijn zoon op zijn Gameboy druk bezig was te spelen. Plotseling zei hij “pap, ik moet dringend plassen”. Mijn man zei “effe wachten, misschien komen we zo bij een benzinestation die 1x24u open is, dan kun je daar gauw gaan plassen. Hou ff vol okay?!”.

Na 10 min rijden zagen we een benzine pomp en reden we erheen. Mijn zoon rende met alle spoed naar binnen. Mijn man erachter aan natuurlijk. Toen ze terug kwamen zag ik mijn zoon druk pratend tijdens het lopen. Een heel gesprek met iemand maar zag niets en niemand. Ik keek mijn man vreemd aan. Hij zei “vanaf hij uit het toilet kwam zag ik hem praten, ik begrijp er zelf niks van”. Ik vroeg mijn zoon met wie hij aan het praten is. Hij zei : "met hem mama” terwijl hij naast zich wees. “Wie bedoel je?”vroeg ik. Hij wees weer naast zich en zei “dat is Tommy, mama!"

Ik dacht dat hij fantaseerde dus vroeg niks meer. Hij wilde instappen en zei tegen zijn zus “wil je opschuiven?! Tommy moet er ook bij”. Iedereen was vermoeid en we wilden gauw naar huis, dus we zochten er niks achter. Iedereen stapte in en vertrokken . In de auto zat hij nog steeds druk te praten. Over sport ... vissen .. skeeleren met Tommy. Mijn man en ik schonken er geen aandacht aan, ondanks we hem nog nooit zo meegemaakt hadden dat hij tegen zichzelf sprak.

Plotseling zei mijn zoon “pap, Tommy zegt dat hij eruit moet, hij wil naar huis”. Mijn man keek me aan.

Ik kreeg meteen kippenvel over mijn geheel lijf. Ik zei tegen mijn man “zoek een afrit, snel …snel!!!!”. Hij zag een afrit, het was een parkeerplaats waar een aantal vrachtwagens geparkeerd stonden. Het was zo een plek waar de vrachtwagen chauffeurs tussendoor konden uitrusten en slapen om de volgende dag hun rit te vervolgen. We stopten naast een vrachtwagen. Ik zag de chauffeur er naast staan, bezig een sigaretje te roken.

Hij groette vriendelijk en mijn man stapte uit, stond toen een poosje met die heer te praten. Mijn man vertelde die meneer over onze zoon die maar druk zat te praten tegen zichzelf en beweerde dat hij tegen een jongetje sprak die Tommy heet. Ondertussen stapte mijn zoon ook uit en zei “Oke Tommy, ga gauw naar huis. Doeiii” en hij zwaaide heftig in een bepaalde richting alsof daar werkelijk iemand stond. “Mam, groet hem dan, hij zwaait naar ons" zei mijn zoon. Ik zei "doeiii Tommy, ga maar gauw naar huis en doe voorzichtig he”.

Ondertussen zat de chauffeur het hele gedoe te volgen. Hij vroeg ons “vanaf waar heeft je zoon die zogenaamde Tommy ontmoet?”.

We zeiden “een paar kilometers terug bij die benzine pomp heeft ie hem ontmoet toen hij uit de wc kwam”.
“Ooh dat verklaart alles. Vorig jaar is daar een jongetje door een auto overreden” zei hij. Al mijn nek haren rezen omhoog, ik had het meteen koud. Potverdikke hebben we een geest in de auto gehad!!!
Thuis aangekomen, natuurlijk zoals ik geleerd heb 3 keer voeten vegen en allemaal met onze ruggen naar binnen door de voordeur. Ik heb de kids gebaad en naar bed gebracht.

Toen ik mijn zoon naar bed bracht zei hij op een verdrietige toon tegen me “mama, ik vind het zielig voor Tommy. Hij wil graag naar zijn mama maar kan haar niet vinden”. Ik stelde hem gerust en zei “vergeet Tommy maar lieverd, het komt echt wel goed met hem. Dat weet ik heel zeker”. Ik wilde hem niet vertellen dat het een geest was omdat hij hier nog te jong voor was. Een kind wil je niet opzadelen met zo iets engs, vandaar mijn beslissing niets te zeggen.

Sindsdien als wij van familiebezoek komen, stoppen we onderweg niet meer. Het is nu rechtstreeks naar huis want ik wil dit niet nog eens meemaken.

⭐️⭐️= Het verhaal is 90% herschreven door de OST Beheerder Yvanna Hilton.