🟨 Ingezonden door: D.A
⚜️WÉWÉ TE SARAMACCA⚜️
———————————
Hai OST leden, hier een korte ervaring voor jullie.
In de tijd dat Suriname nog geen electriciteit en heel veel bos had, deden vele verhalen de ronde over geesten, vreemde entiteiten en allerlei figuren uit de onzichtbare wereld.
De Javaanse immigranten maakten heel veel mee. Ze woonden meestal in en rondom de plantages in de barakken of kleine huisjes. Deze huisjes waren s’nachts schaars verlicht. Badkamer en Wc waren gebruikelijk achter het huis. Enkele van de Javaanse contractarbeiders kregen van de overheid percelen in andere districten zoals Saramacca en Wanica en weer anderen in Nickerie.
De Javanen waren rustige en vredelievende mensen die met het weinige wat ze hadden tevreden waren. Op een dag werd de rust in Saramacca helemaal verstoord. Iedereen was in rep en roer, want het nieuws werd overal verspreidt dat een jongen van ongeveer 16 jaar vermist was. Die Djokoh (tienerjongen) zijn ouders wisten te vertellen dat hij voor het laatst naar de wc ging om zijn behoefte te doen en hij daarna spoorloos was .. Ze troffen zijn petroleumlamp (bohbor) wel aan maar geen spoor van hem.
Het duurde niet lang alvorens heel Saramacca hiervan op de hoogte was. Een ieder daar hielp mee zoeken naar de jongen, maar het lukte hen niet hem te vinden. Dagenlang werd er gezocht en men begon moedeloos te raken. Men begon te denken dat hij door een tijger of ander wild dier opgegeten was. Voor de zekerheid hebben de ouders van de jongen een wongpienter ingeschakeld om op spiritueel gebied contact te maken met hun zoon.
Een loekoe en verscheidene rituelen werden uitgevoerd om contact te maken met de ziel van de jongen. Zodoende wisten ze dat hij nog in leven was maar gevangen genomen was door een een wéwé (bosgeest). Aangezien vrijwel een ieder in Saramacca weet wat een wéwé is, was men ondersteboven van het nieuws omdat dit geen makkelijke geest is om mee te dealen.
Als jou familielid of kind door deze geest meegenomen is, is het zeer moeilijk om degene terug te vinden omdat zij de persoon verborgen houdt. Alsof ze een soort onzichtbaar deken over degene gooit en je kan hem/ haar niet meer zien. Soms zoekt men precies op de plek waar degene verdwenen is, en toch zie je niemand terwijl die wéwé precies daar is met de vermiste persoon. Ook in dit geval vertelde die Wongpienter dat die jongen niet ver was en toch kon niemand hem vinden.
Er werden weer rituelen gedaan (slametan en sadjen) om de jongen vrij te krijgen. Het duurde urenlang dat men bezig was met de rituelen, maar uiteindelijk is het wel gelukt om de jongen te verlossen van die bosgeest. Zoals de Wongpienter al zei, kwam de jongen ineens aanlopen uit het bos en beweerde niet ver van de plek gezeten te hebben waar hij vermist was. Daar had men vaker gezocht en toch had men niemand op die plek gezien.
“Ik zag jullie meerdere keren naar me zoeken maar jullie zagen mij niet, ik gilde, zwaaide en schreeuwde naar jullie toe …. Gewoon niemand hoorde mij. Ik kon ook niet naar jullie toe komen, ik probeerde het wel maar op een of ander manier mislukte dat. Ik was echt radeloos, had het koud en voelde me alleen. Was bang, was hongerig en werd zwak” zei hij.
Hij vertelde ook “toen ik die nacht naar de wc moest, kwam ik na mijn behoefte gedaan te hebben naar buiten en zag een mooie dame die me vroeg met haar mee te gaan naar het bos. Ze wilde me iets laten zien en natuurlijk weigerde ik niet want ze was bloedmooi. Elke man zou met alle plezier meegegaan zijn met zo een prachtige vrouw. Ik wist daarna niets meer en was ineens de weg kwijt. Ik zag dat die mooie dame niet zo mooi meer was. Ze zag er oud, vies en lelijk uit. Aan haar uiterlijk kon ik meteen zien dat dit geen normale oude vrouw was en ze kon zich van gedaante verwisselen wanneer ze dat wilde. Dit is hoe ze mij misleid heeft. Ze wilde me pieren, torren en andere insecten laten eten, maar ik weigerde dat. Niks wat ze mij aanbood om te eten accepteerde ik. Als ik vroeg mij terug naar huis te brengen luisterde ze helemaal niet”.
De ouders waren onzettend blij hun tienerzoon terug gevonden te hebben. Na dit gebeuren is dit zelfde met drie andere tiener jongens gebeurd, dat een wéwé ze meegenomen had in een bos. Ze waren een hele poos spoorloos. Eentje was te Dessa en van de andere twee jongens kan ik me niet meer herinneren.
Misschien herinneren bepaalde ouderen nog de tijd toen dit zich allemaal voltrok van die verdwijningen ….
⚠️Handig te weten, de wéwé staat in andere culturen bekend als de wéwé Gombel -> de geest die kinderen ontvoert.
⭐️⭐️= Het verhaal is 90% herschreven door de OST Beheerder Yvanna Hilton
Reactie plaatsen
Reacties