STORY 284: HIJ ZAL ALTIJD VAN MIJ ZIJN - DEEL 2

🟫 Ingezonden door: Alexandra

            ⚜️HIJ ZAL ALTIJD VAN MIJ ZIJN⚜️ DEEL 2
————————

Dit is het tweede deel van mijn verhaal. U heeft kunnen lezen hoe Marcello met zijn verdriet is omgegaan en ook hoe het is gestopt.

Marcello en ik bleven in contact. Ik studeerde toen op Adek en hij ondersteunde me heel veel. We begonnen ook uit te gaan en van het een kwam het ander. We begonnen gevoelens voor elkaar te krijgen en ik vond hem echt lief tegen me doen. Hij verwende mij echt veel en hij deed dingen die mijn ex nooit deed. Hij bracht bijvoorbeeld bloemen voor mij aan het werk. Hij appte of belde mij tussendoor om te vragen als alles goed ging.

Lieve mensen, het waren echt leuke tijden. Een keer kwam hij me halen en bracht mij naar een romatische plek. Hij had van tevoren een tafel geregeld met lekkers en kaarsjes. Het was op deze plek toen hij me vroeg zijn vriendin te worden. Hij liet mij toen kennis maken met zijn ouders en zijn zus zei me dat ze onze relatie al zag aankomen. Zijn mensen waren heel lief voor mij en ik was haast elke dag bij Marcello.

Als ik bij Marcello was ging ik automatisch even langs zijn ouders. Ze woonden namelijk niet ver van elkaar en Marcello zijn bedrijf was daar bij zijn ouderlijke woning gevestigd. Zoals ik jullie zei, Marcello was heel erg lief voor mij. Na een paar maanden heb ik hem toen kennis laten maken met mijn ouders en we waren gelukkig samen. In die tijd was ik bezig mijn huis te renoveren en Marcello nam bijna alles over. Hij zei me dat ik me geld gewoon moest sparen.

Toen ik 37 jaar werd heeft hij een feestje voor me georganiseerd. Ik hoefde echt niets te doen. Zijn zus bracht me om te shoppen op zijn kosten en in die tussentijd was hij bezig alles te regelen. Toen we naar zijn huis reden zag ik gelijk de ballonnendecoratie en ik zag een mooie lichtgrijze Toyota IST op de inrit staan. Eerste instantie dacht ik dat er een vriend of zo op bezoek was. We stapten uit en Marcello kwam ons tegemoet.

Hij zei:’ Alsjeblieft mamie”. Dit is voor jou. Die grijze IST was dus mijn kado. Ik was natuurlijk blij en begon te huilen en hij zei me dat ik hem in zijn donkere periode heb geholpen en dat hij dat nooit zal vergeten. Ik zei “maar ik heb niets gedaan”. Hij zei toen dat ik er voor hem was en ik altijd een luisterend oor voor hem had. Verder zei hij, je hebt me ook nooit iets vervelend gezegd over die situatie met die foto’s. Dat stelde hij dus erg op prijs. Ik had nu dus een auto.

Niet lang na mijn jaardag werd ik ziek. Ik voelde me vreselijk beroerd en misselijk. Het bleek dat ik al 6 weken in de verwachting was. Toen we erachter kwamen waren we zo blij. Marcello pakte mijn hand en zei dat hij me nooit in de steek zou laten en er altijd voor me zou zijn. Ik kreeg tranen in mijn ogen en was de gelukkigste vrouw. Hij was erg blij met mijn zwangerschap en vaak zei hij dat hij blij zou zijn als ik een meisje kreeg. Want zoals ik in deel 1 schreef had hij al een zoon met zijn aller eerste vriendin.

Marcello en ik bleven thuis bij mij, maar vaak gingen wij dus ook thuis bij hem slapen. Op een nacht kreeg ik een droom.
Plotseling werd ik ziek. Ik moest constant overgeven. Niets bleef in mijn maag. En door het forceren tijdens het overgeven begon ik vaker bloedingen te zien. Ik werd opgenomen en ik moest dus verplicht rusten en ik mocht ook geen sex meer hebben met Marcello. Ik hield mij mooi aan de regels en Marcello ook.

Op een avond toe we sliepen kreeg ik een droom. Ik droomde dat ik op een strand lag en dat er een mooie vrouw naast me lag. Toen ik goed keek zag ik dat het Tania was. In me droom waren we vriendinnen en lagen te genieten op een strand met wit zand. Plotseling keerde Tania zich naar mij om en ik zag een gemene blik in haar ogen. Ze zei: Alexandra, denk niet dat Marcello van jou is. Hij zal altijd van mij zijn. En de manier hoe ze naar me keek werd echt angstaanjagend.

Ik schrok wakker, maar ik vertelde niets van mijn droom aan Marcello. Ik dacht dat het gewoon een droom was en ik wilde die droom ook zo snel mogelijk vergeten. Niet eens een week daarna droomde ik dat ik in een verlaten houten woning was. Plotseling zag ik een put op het erf. Ik ging kijken en zag 2 reuze slangen eruit kruipen. Een rode en een gele slang. Beide hadden zwarte stippen. Ik gilde in mijn droom en begon te rennen. Ik ging het vervallen houtenhuisje binnen en en maakte de deur dicht.

Plotseling zag ik in dat huis allerlei kleine en grote slangen kruipen. Ze kwamen uit alle hoeken en gaten. Ik gilde weer, maar een oma kwam en zei streng tegen mij:” Opo joe ai”. Ik werd gillend wakker en toen ik opstond viel er bloed op de grond. Ik had weer gevloeid. Alleen was het deze keer heel erg. Ik dacht zelfs dat ik een miskraam kreeg.

Marcello belde mijn ouders en hij bracht mij snel naar EHBO. Daar werd ik wel gelijk geholpen en het bleek dat mijn baarmoedermond een beetje openstond. De dokter zei tegen Marcello dat ik opgenomen zal worden en dat hij dus kleren en zo voor me moest halen. Ik was toen onder behandeling van dokter Goerdin (nu wijlen). Er werd een ring om mijn baarmoederwond geplaats en ik moest vooral niets vermoeiends doen. Ik moest gewoon rusten. Dat deed ik trouwens ook.

Ik vertelde Marcello over mijn droom maar hij zag er geen kwaad in. Ik vertelde mijn moeder over mijn droom en ze zei dat het een slecht voorteken was en zei dat ik voorzichtig moest zijn. Het was geen prettige tijd toen. Ik kon die ring in mijn onderbuik voelen en was vreselijk bang. Een avond zaten we naar TV te kijken en ik ben vlak daar in slaap gevallen. Marcello wilde mij niet wakker maken en hij liet me rustig door slapen. Ik kreeg toen weer een droom.

Alweer droomde ik over die grote rode en gele slang. Alleen waren ze in een gat vol andere kleine slangen. Ik werd wakker en vertelde Marcello mijn droom. Ik belde mijn moeder op en ze zei dat we dan iets moeten doen. Ze bracht mij naar een inheemse piajman en deze vertelde mij dat het fio fio was en dat ik moest baden. Hij zei ook dat hij iets donker om me zag. Ik wist niet wat hij bedoelde. Hij heeft mij gebaad en hij zei dat ik sterk moest zijn en veel moest bidden.

Op een gegeven moment waren hij en ik alleen in zijn ruimte en hij zei me snel dat ik voorzichtig moet zijn met Marcello want hij ziet iemand anders naast hem lopen. Ik schrok, want ik dacht gelijk aan mijn droom met Tania. Die avond vroeg ik Marcello als hij nog aan Tania dacht. Hij ontkende en vroeg waarom. Toen pas vertelde ik hem van mijn droom met Tania. Hij zei toen dat hij niet meer aan haar dacht en dat hij zich op mij concentreerde. Verder wilde hij niet meer erover praten.

Lieve mensen. Precies een week daarna voelde ik alsof ik moest afgaan. Ik ging naar toilet maar er gebeurde niets. Ik belde mijn moeder en ze zei dat ik gelijk naar EHBO moest gaan. Daar aangekomen begon ik weeën te krijgen. Mensen, ik heb letterlijk van 11u savonds tot de volgende dag gegild in 1 van die kamers van EHBO. Niemand die iets kon doen. De gynaecoloog was er niet.

De volgende dag hebben ze mij naar de zaal gebracht en er kwam een blanke dokter die zei dat ze die ring met spoed moesten verwijderen. Mijn gunst, ik kan die pijn nog voelen nu. Zonder verdoving werd die ring (het heet cerclage) verwijderd. Ik werd weer naar de zaal gebracht en die dokter legde mij uit dat er iets mis was met mijn zwagerschap. Dokter Goerdin kwam en hij legde mij uit dat hij ook niet precies weet wat er mis is gegaan omdat alles in het begin goed leek.

Alle echo’s enzo waren goed. Hij bereidde mij erop dat ik heel gauw zou bevallen, maar dat mijn baby het niet zou halen. Hij vroeg mij ook sterk te blijven. Precies tijdens bezoekuur voelde ik iets net een ballon uit me vagina komen. Ik gilde en riep die zusters. Ze hebben alle bezoekers gevraagd de zaal te verlaten inclusief mijn ouders, zus en Marcello. Mijn jongetje werd geboren.

Helaas 3 maanden te vroeg. Hij heeft nog een halfuurtje geademd. Hij was zo klein en ik hield hem in een doekje in mijn handen vast. Ik weet nog dat we huilden en ik sprak tot hem. Nu ik dit schrijf komen er weer tranen uit mijn ogen. Die periode daarna was echt heel wazig. Ik was boos en verdrietig tegelijk. Me moeder bracht me weer naar die piajman en ik moest weer baden.

We waren toen alleen en toen vertelde die man mij dat hij die dag had gezien dat er een geest met Marcello was meegekomen. Tania had dus nog geen rust en haar ziel dwaalde nog hier rond. En ondanks Marcello toen rituelen had gedaan op Para was ze er nog gewoon. Die piajman zei dat hij kon zien dat Marcello nooit een andere vrouw zou kunnen nemen met wie hij echt verder gelukkig zal leven. Hij had zijn ziel namelijk toen al aan Tania gegeven.

Die man zei me toen dat ik voor mezelf zal moeten kiezen. Hij zei “If joe wang libie swietie joe moes lieb a mang diesie. A mang diesie a no gie joe” (als je een gelukkig leven wil hebben, laat deze man want hij is niet voor jou bestemd).

Ik heb Marcello toen rustig uitgelegd en ik zei dat ik niet verder met hem kon. Hij accepteerde het eerst niet, want hij vond dat hij echt van me hield en niet meer van zijn wijlen vrouw. Maar ik dacht steeds aan me droom en alles wat ik meegemaakt had. Hij vroeg me nog als ik wilde trouwen. Maar ik heb geweigerd en ben zelf uit de relatie gestapt.Ik had natuurlijk ook veel verdriet, want hij is echt een lief mens.

We zijn nu jaren verder.
Marcello en ik hebben zo af en toe nog contact. Hij heeft nog steeds geen andere vaste vrouw. Wel schatjes hier en daar. Ik heb nu een zoon en ben verder gelukkig in mijn relatie.

⭐️= Het verhaal is geplaatst zoals die ontvangen is.