🟪 Ingezonden door: Radj
⚜️MIJN WERK IS NOG NIET KLAAR⚜️
————————
Beste admin van OST, ik wil een ervaring van enkele van mijn vrienden delen die ongeveer 3-4 jaren geleden plaats gevonden heeft aan de drambrandersgracht.
Ik had dit verhaal al eens geshared in Original Spuku tori, maar kon het niet terug vinden dus hier share ik hem opnieuw voor de trouwe lezers. Ik zal fictieve namen gebruiken in mijn verhaal.
Ik, Radj, verbleef destijds in een appartement samen met enkele vrienden, die ik in de loop der jaren heb leren kennen en waar ik nog steeds een heel goede band mee heb. Zoals de meeste weekenden, gingen we altijd lekker los en maakten we er een feest van. Het was een vrijdag en er waren plannen om in de avond te gaan chillen. Challie, Willy, Luitje, Willem en ik zouden richting SOL service station te Wilhelminastraat gaan.
Ik werkte tegen die tijd voor de casino en had een dagshift. Vol spanning keken we allemaal uit naar de middag/ avond. Ik had een heel drukke dag gehad, maar was toch al tegen 5:00PM thuis. Ik dacht “laat me even uitblazen. Dalijk mo gwa stratie anga deng boys, dus ik rust even uit”. Ik ben gaan liggen in de hangmat en ben precies zo in slaap gevallen.
Aangezien ik een zeer diepe slaper ben, is het haast onmogelijk om mij wakker te krijgen alvorens ik volledig uitgerust ben. Nadat ik de nodige slaap gehad heb, werd ik wakker en zag dat het al donker was. Ik pakte mijn mobiel en zag bijkans 20 missed calls en enkele text berichtjes waarin mi matie kos’ mi van zo heb je me niet. Want ze hadden erop gerekend dat ik als de gangmaker ook aanwezig zou zijn en nu daar puntje bij paaltje was, kon niemand me bereiken. Ik snapte hun frustratie compleet en ze hadden alle recht fu’ kos’ mi.
De heren konden me niet wakker krijgen en waren al vertrokken zonder mij. Ik was wel beetje teleurgesteld in mezelf, aangezien ik niet iemand ben die zich niet aan zijn afspraken houdt. Ik belde de heren meteen om te vragen als ze nog daar op de afgesproken plek waren. "Ai man. We zijn er, Kong flexy. We wachtie yu dja. A presie druk”( We zijn er nog, haast je hierheen. Het is erg druk).
Ik maakte me snel klaar om daarheen te gaan. Douchen, tanden poetsen, dressen .. etc … mooi boi éénmaal he. Maar net toen ik klaar was en ready om het huis te verlaten, kreeg ik een telefoontje van een van de heren, dat Luitje veel te dronken was en dat ze allemaal besloten hadden richting huis te komen. Ik ben me toen weer gaan omkleden en wachtte rustig op de heren. Heb zelf een poos voor de poort op ze staan wachten. Nadat langer dan een uur verstreken was, kwamen de heren binnen lopen en troffen me weer snurkend aan in de hangmat. Ik werd wakker geschud. Deze keer werd ik wel wakker.
Challie: "Mi mang. Pe ie ben de? Net net un mit wan bung owru vrouw dja na inrit fu unu. Ze had 2 grote tassen en mandjes met inhoud bij zich. Had je haar niet even geholpen ofzo?"
Ik: "Huh? Sot owru vrouw? Ik was de hele tijd buiten, stond op jullie te wachten maar zag letterlijk niemand toen ik er stond. En toen het te lang duurde ben ik weer binnen gekomen en ben komen slapen".
Willy komt iets later erbij staan (badend in zweet): "Bro. Ze had geen voeten. A ben geers lek a sma ey zweef."
Ik (nu helemaal klaar wakker): "Brada. Pe a sma de now? Sot sey a go?".
Ik vroeg hem wat hy allemaal had besproken met haar.
Willy: "Oma wat doet u hier zo laat? Moet u niet thuis zijn?"
Oma: "Mijn werk is nog niet klaar."
Willy: "Oma het is al. Laat me een taxi bellen voor je. Ik betaal wel voor u."
Oma (heel langzaam op staande): "Zo te zien is mijn werk al gedaan. Ik zal nu gaan."
Willy die op dat moment op het erf stond, aan de binnenkant van de poort, stond de vrouw te woord terwijl zij aan de buitenkant stond. Het viel hem toen pas op dat de vrouw geen voeten had. Dit is het moment dat hij de woning overstuur in rende.
Ik ga niet liegen mensen, ik schrik nooit en te nimmer van zulke vreemde verschijningen. Misschien dat ik daarom ook nooit lastig gevallen ben door 1 van deze deze entiteiten. Ik Heb ook nooit persoonlijk eentje gezien. Ik vroeg de anderen welke richting die vrouw gelopen was en waar ze haar gezien hebben, ondanks ik wist dat dat opzettelijke confrontatie met zoiets alweer niet goed is. Maar ik was wel ready op dat moment om de confrontatie aan te gaan.
Er is mij gewezen waar ze was. Ik liep richting de straat, maar werd tegen gehouden door me vrienden. Ik was wel beetje agressief geworden bij het horen dat ze geen voeten had en zomaar bij mijn inrit was, dus toen ik omkeek naar de heren wist men al van dat men mij liever niet moest stoppen. Ik weet eigenlijk niet vanwaar die agressie ineens vandaan kwam, maar zo voelde ik me wel op dat moment.
Éénmaal op straat aangekomen keek ik eerst naar links … waar de vrouw vermoedelijk heengegaan zou zijn, maar zag Niks en niemand. Ik keek naar rechts. Weer niks en niemand. Ik rookte daar ff me sigaretje en stond nog enkele minuutjes te dralen tot me sigaret opgerookt was. Nadien liep ik naar binnen. Net hoe ik met mijn beide benen over de grens van de poort ben, hoor ik de honden van enkele huizen verder een hels kabaal maken. Ik wist al dat dit wezen (whatever het was) vlak daar in de omgeving moest zijn.
Ik ben naar binnen gegaan, nam m’n sleutels en startte mijn auto. Ik reed in de richting van melkcentrale die daar vlakbij was. Maar er was gewoon niks te bespeuren, maar de honden huilden nog steeds alsof hun wel dingen zagen die ik niet kon zien. Ik reed rond en keek gewoon overal rondom mij. Nergens iemand …. Nergens iets vreemds. Ik heb ongeveer 10-15minuutjes staan wachten, zonder iets verdachts opgemerkt te hebben. Teleurgesteld reed ik weer naar huis. Thuis aangekomen bleek dat Willy ineens een hevige koorts had. Ik wist meteen dat dit te maken had met het feit dat hij met een takroe sanie gecommuniceerd had.
We hebben hem paracof gegeven om te drinken en ik heb zijn lichaam ingesmeerd met lemmetje en palm (ik weet zelf niet waarom ik deze 2 benodigdheden gebruikte voor hem, maar mijn intuïtie zei me dat ik dit moest doen om hem in te smeren met deze dingen). Ik heb hem daarna bij mij in slaapkamer laten slapen. De volgende ochtend was alles weer normaal. Willy was ook weer de oude.
Enigste, dat niet gerust was, was me innerlijk. Ik voelde gewoon dat iets niet klopte. Ik zat ermee in me maag en kon maar niet begrijpen waarom er zoiets vreemds ineens bij mijn inrit gekomen was.
Ik ben vervolgens weer gegaan, waar ik was gestopt de ochtend ervoor, met mijn auto om alles te kijken. Wel mensen. Vlak naast, waar me auto was geparkeerd, waren er 2 gevlochten manden met enkele spullen erin. Dus "oma" zat de hele poos vlak naast me auto, zonder dat ik dit door had. Ik had foto's ervan gemaakt en heb het aan de heren gewezen. Zij schrokken zich rot natuurlijk.
Aangezien niemand iets kwaads had overgehouden van dit geval, hebben we zaken gewoon gelaten voor wat het was. Na verloop van tijd waren we het voorval gewoon vergeten.
Ik moet eerlijk zeggen, ik snap tot de dag van vandaag niet wat die “oma”bedoelde toen ze tegen Willy zei dat haar werk nog niet gedaan was. Ook nog minder toen ze even later zei “zo te zien, is mijn werk nu wel gedaan dus ik zal maar gaan”. Het blijft een raadsel wat haar doel precies geweest was.
Destijds toen ik dit verhaal al geshared had in OST, zag ik in de commentjes dat ook andere lezers de betreffende mandjes met de spullen gezien hebben langs de straat.
Tip: Nooit het bovennatuurlijke confronteren. Al denk je wel ertegen bestand te zijn. Dit is mij meegegeven door de ouderen bij mij thuis.
⭐️⭐️= Het verhaal is 45% herschreven door de OST Beheerder Yvanna Hilton
Reactie plaatsen
Reacties