🟩 Ingezonden door: C.S
⚜️IK ZIE ZE ZOALS NORMALE MENSEN⚜️
————————
Hallo iedereen van OST, Mensen die pas zijn overleden en nog niet over zijn naar de andere dimensie, worden in ons cultuur yorka's genoemd.
Ik kom soms (lala) yorka's tegen, die nog zijn blijven hangen tussen twee werelden. Meestal in dromen, als ik zelf ben uitgetreden uit mijn lichaam. Sommigen zien er uit alsof ze in staat zijn van ontbinding, een ander rook naar dat spul waarmee ze lijken afleggen en had zelfs de kleur van de balseming. Sommigen willen aandacht, omdat ze niet rusten. Ze komen meestal naar degenen die ze kunnen zien en waarvan ze weten dat die niet bang zijn.
Voor degenen die bang zijn voor geesten:
Angst is een slechte raadgever. Ooit moeten wij ook ons vleselijk lichaam af leggen, wat we de dood noemen. Daarom is voorouderverering erg belangrijk.
Ik was twee jaar geleden naar een tentoonstelling in Rotterdam. Daar trof ik een skelet van een slaaf aan. Voorafgaand en ter afsluiting zijn er rituelen uitgevoerd. Er is gesproken met de slaaf en hij kreeg zelfs een naam. Herdenking voor de slavernij heeft zeker nut, waarom zeg ik dit?
Elk jaar heeft Nederland als traditie 4/5 mei om de doden te herdenken, die slachtoffer waren van WO II. Ik heb een keer meegemaakt dat ik nietsvermoedend liep in de Rivierenbuurt - Nederland ( 8 uur in de avond op 4 mei). In Sommige buurten werden vroeger in de geschiedenis de Joden opgepakt, weet je. Aangekomen bij een brug, was daar een monument waar men ook bloemen hadden gezet. Soms vergeet ik dat ik ze kan zien en zo was ik in gesprek met mijn moeder.
Plotseling zag ik dat het heel druk was bij die brug. Door de kleding van de mensen, kreeg ik door dat ze niet tot onze wereld behoorden. Ze riepen naar me: "Help ons!" Ik ging verder met het gesprek en deed alsof ik ze niet zag. Toen kwamen ze dichterbij en een vrouw begon hartverscheurend te huilen. Ze raakte me aan en op dat moment leek het alsof mi ede e gro, weet je? Well! mi bari! Ik begon zelf ook te huilen.
Gelukkig was ik met mijn moeder, die begrijpt dat ik andere zaken kan zien en niet veel later kon ik tot rust komen met een glas water.
Dat was zo ongeveer mijn enige ervaring dat ik bang was. Een andere ervaring was dat ik iemand ging begraven die zelfmoord had gepleegd. De dag toen we gingen begraven, regende het en toen zag ik dat er andere mensen ( yorka's) waren die keken naar de stoet. Ik liep voorbij een vrouw met een kind op haar arm, die op haar grafsteen zat. Ik keek haar aan en zij mij ook, maar verder geen angst.
Vond het wel zielig om de geest van de persoon te zien huilen, toen zijn lichaam werd gezakt in het graf. We hebben nog gebeden voor zijn zielenrust( 01-02-2006)
⭐️= Het verhaal is geplaatst zoals die ontvangen is
Reactie plaatsen
Reacties