🟥 Ingezonden door: Re Becca
⚜️IK KON OP DAT MOMENT NIET BEWEGEN⚜️
—————————
Goedemorgen mensen van OST, ik wil mijn verhaal met jullie delen die ik gisteravond meegemaakt heb. Een ervaring die mij nog steeds rillingen bezorgd.
Het is een kort verhaal, maar ik zou graag jullie meningen en eventueel advies willen hebben betreffende datgene wat ik nu zal vertellen.
Ik lag in bed, draaide steeds geïrriteerd rond want ik kon niet in slaap komen. Het was namelijk zo dat elke keer als ik me ogen dicht deed, ik abrupt wakker schrok. Dit was erg vervelend, dus besloot maar wakker te blijven want mijn kids sliepen ook niet rustig. Ik was bij ze gaan checken in hun slaapkamer en ook hun waren woelig aan het rond wiemelen in hun bed.
Na een hele poos opgezeten te hebben viel ik uiteindelijk toch in slaap. Ik werd gewekt door voetstappen die ik hoorde in mijn woning. Het waren meerdere voetstappen en het klonk alsof er gerend werd in het huis. Ik wist dat ik me niet vergist had, want in mijn woning hebben we tegels & ik weet hoe het klinkt als je zou rennen op de tegels. Precies dit bleef ik horen dat er meerdere voetstappen aan het rennen waren.
Ik stond op van mijn bed en wilde gaan kijken als de kinderen misschien wakker geworden waren. Ze zijn vast met elkaar aan het spelen, dacht ik. Maar bij nadere inspectie bleek dat de kids rustig in hun kamer aan het slapen waren. Niks wees erop dat ze wakker geweest waren, ze waren in diepe slaap. Ik stond een tijdje te kijken bij de kinderen, omdat ik niet kon begrijpen vanwaar die rennende voetstappen kwamen. Ze waren toch echt heel duidelijk te horen en ik wist zeker dat ik mij niet vergist had. Op dat moment dat ik naar de kids hun kamer liep, hield het geluid van de voetstappen ook meteen op.
Ik ging dus terug naar mijn slaapkamer, niet wetende wat ik hiervan moest denken. Ik was nauwelijks weer in bed toen de rennende voetstappen op de tegels weer te horen waren. Deze keer waren er niet alleen voetstappen te horen maar ook vrolijk lachende stemmetjes. Ik kon ook gepraat horen van kinderen. Ze waren druk met mekaar in gesprek, alleen kon ik niet verstaan waarover ze het precies hadden. Ik probeerde meteen op te staan om te gaan kijken wat er gaande was, maar ik was compleet verstijfd.
Ik lag als een standbeeld in bed en kon geen vin verroeren. Ik lag met mijn open gesperde ogen gericht naar de half openstaande slaapkamerdeur & zag dat er een vreemde vrouw aan kwam lopen met een zweep in haar hand. Ze kwam rechtstreeks naar mijn kamer, …. naar mij liep ze. Naarmate ze mijn slaapkamer naderde, werd ik stijver dan voorheen, ik kon steeds minder en minder bewegen. De vrouw kwam mijn kamer in en keek me indringend aan, maar ze deed mij niks.
Ik wist niet wat haar bedoeling was, maar ze ging uiteindelijk weer mijn kamer uit. Ik zag dat er 3 kleine kinderen met haar waren, en die volgden haar ook weer netjes de kamer uit. Het moment dat ze mijn kamer verlieten en uit beeld waren, kon ik meteen weer vrij bewegen. Ik rende zowat mijn slaapkamer uit om achter ze aan te rennen om te zien wie ze waren en wat ze in mijn woning deden. Maar ik kon ze nergens vinden, ik keek overal rond en niks/ niemand was te zien. Alles leek gewoon normaal alsof er nooit wat gebeurd was. Ik voelde me ineens enorm zwak, vreemd en had een enorme zere keel.
Ik weet tot de dag van vandaag niet wat ik hiervan moet denken. Heeft er iemand verstand hiervan? Wat wil dit zeggen?
⭐️⭐️= Het verhaal is 85% herschreven door de OST Beheerder Yvanna Hilton.
Reactie plaatsen
Reacties