🟩 Ingezonden door: Chantal
⚜️EN TOCH WAREN WIJ HET NIET⚜️
———————————
Geachte OST familie, ik wil vandaag nog eens mijn ervaring met jullie delen. Ik had mijn verhaal al geshared hier in de groep maar toen waren jullie het verhaal kwijt geraakt dus ik deel hem weer even.
Ik ben een jonge dame van 24 jaar van creoolse/ javaanse afkomst en woon met mijn partner Stanley van 26 jaar samen. Wij hebben geen kids dus wij zijn over het algemeen ook echt alleen in ons huis. Een ochtend stonden Stanley & ik op, hij ging even wat koffie in de woonkamer drinken en keek ondertussen naar tv. Gebruikelijk ga ik altijd als eerst douchen en hij volgt daarna als ik klaar ben. Ik maakte me ready om te te gaan douchen dus was kleren aan het zoeken in de slaapkamer.
Op een gegeven moment hoorde ik mijn partner mij roepen, een aantal keren. “Chantal …. Chantal”, Ik ben geen ochtend mens dus ben altijd humeurig in de ochtenduren, dus gaf geen antwoord omdat het ook klonk alsof mijn vriend de slaapkamer al naderde. “Hij weet dat ik hier in de slaapkamer ben en toch roept hij me terwijl hij al deze richting opkomt, irritant mang” dacht ik. Mijn aandacht was dus gevestigd op de kleren in de kast & ik hoorde hem maar roepen, maar zag hem niet in de slaapkamer komen.
Geïrriteerd liep ik de kamer uit richting de woonkamer om hem te vragen waarom hij me zo hinderlijk zat te roepen. “Als je me nodig hebt kom dan naar me toe, je weet toch dat ik wil gaan douchen” zei ik verveeld. Hij keek me verbaasd aan alsof hij er niks van begreep. “Ik riep jou? Ik riep je niet eens, ik keek naar tv en jij riep me juist” zei hij. “Nee jij riep mij, ik heb juist geen antwoord gegeven want je kwam toch richting de slaapkamer en ik dacht dat je me wel kwam zeggen wat er aan de hand was”zei ik nu. Hij bleef bij zijn punt dat hij me echt nooit geroepen had. Ik kon aan zijn gezicht zien dat hij er niks van begreep.
Hij vertelde dat ik hem juist geroepen had een paar keren en dat hij wel steeds vroeg wat er aan de hand was, maar die stem hield toen ermee op en er volgde geen reactie. Dus enige wat de stem deed, was hem roepen bij zijn naam met mijn stem. Ondertussen was ik in de slaapkamer die precies het tegenovergestelde mee maakte, de stem van Stanley die mij aanhoudend en zeurend riep.
Wij maakten gewoon beiden hetzelfde mee, op hetzelfde moment. Alsof wij mekaar riepen, alleen waren wij het niet werkelijk.
Dit was uiterst vreemd, want wij hebben mekaar beiden niet geroepen op dat moment en toch was het duidelijk hoorbaar. It was clear as day, dit gebeurde op klaarlichte dag in het jaar 2020. Je zou denken dat vreemde paranormale ervaringen zich manifesteren in de nachtelijke uurtjes, maar uit deze ervaring heb ik mogen leren dat ook gewoon overdag dit soort dingen er zijn.
Stanley & ik hebben het hier nog regelmatig over, want het blijft een eng gebeuren. Er is daarna niks vreemd gebeurd, maar het was toch enorm onverwacht & gewoon op een doordeweekse dag.
Tot de dag van vandaag weet ik niet wat dit precies wilde zeggen? Ik heb wel aldoor het gevoel alsof ik niet alleen ben in onze woning, maar dat komt blijkbaar ook gewoon door deze ervaring dat ik ergens een soort angst ontwikkeld heb. Ik heb wel niks vreemds meegemaakt na dit gebeuren.
Misschien heeft er iemand antwoorden/ verklaring voor mij of heeft er iemand eventueel een gelijksoortige ervaring meegemaakt?
⭐️⭐️= Het verhaal is 80% herschreven door de OST Beheerder Yvanna Hilton
Reactie plaatsen
Reacties