🟦 Ingezonden door: S.N
⚜️EENZAAM EN ONBEGREPEN⚜️ DEEL 3
———————————
Ik begon dus weer trouw naar de kerk te gaan en er werd voor mij gebeden. Er werd gepredikt, toen de pastor ineens zei dat er iemand was die problemen heeft met een bakru. Ik wist niet over wie hij het had, maar ik voelde me ergens aangesproken. Ik liep de kerk haastig uit omdat ik ineens begon te tranen zonder noemenswaardige reden en ik kon vreemd genoeg ook niet rustig zitten. Ik wist alleen maar dat ik zo gauw mogelijk uit die kerk moest vluchten, ik voelde me gewoon niet op me gemak daar.
Ik werd geroepen om de kerk weer te betreden, dus heb ik me tranen geveegd en ben weer gaan zitten. Mijn tante en een andere dame kwamen me halen en ik werd naar voren gebracht. De pastor begon voor me te bidden en toen hij me wilde aanraken hield ik geschrokken zijn hand met een razendsnelle beweging tegen. “raak me niet aan!!!”dacht ik paniekerig. Maar hij gaf niet op & probeerde mij wederom aan te raken en het lukte hem deze keer wel. Ik viel per direct op de grond, alsof ik alle controle over mijn lijf kwijt was, ik bleef liggen … dit duurde ongeveer 2 tot 3 minuten, misschien wel langer. Ik was helemaal in de war, wist niet wat me aan het overkomen was.
Me hart ging tekeer in mijn borstkast, ik was vreselijk bang en wist niet eens waarom, ze lieten me zitten om tot rust te komen. Hoe dit verder gelopen is die dag in de kerk kan ik me niet precies herinneren, het is als een waas aan mij voorbij gegaan. Na dit bezoek aan de kerk voelde ik mij bevrijd & ik bezocht de kerk vaker.
Tijdens bevrijdingsdiensten werd de bakroe weggehaald voor me. Het is enkele keren weer terug gekomen ( misschien waren het andere bakroe’s die gestuurd werden ) & men haalde het opnieuw weg in de kerk.
Ik heb na dit gebeuren 2 maanden lang niet bij me moeder thuis geslapen, maar ze kwam me wel bezoeken bij Oom Imro thuis, waar ik toen nog verbleef. Mijn zus kwam een dag naar me toe en ze vertelde dat een dame die ze kende, over mij gedroomd had. “je liep met 2 meisjes en je ging richting huis, ….. eenmaal thuis aangekomen ging je de woning niet binnen, je liep richting de straat zonder links of rechts te kijken. Ondertussen zwaaiden die twee meisjes naar je alsof ze afscheid van je namen, terwijl je richting de straat liep. Dit was wat die dame over je droomde, ik weet niet als het iets wil betekenen ofso?!” vertelde mijn zus.
Ik herstelde & bezocht de school weer …..
Mijn vader was intussen in de stad en hij wilde een luku ( cultureel onderzoek ) gaan doen bij mijn grootvader. Mijn ouders zijn geweest om die luku te gaan doen en er kwam uit de bus, dat er werkelijk een bakroe op mij was. Degene die de bakroe stuurde was Oom Wilgo ( mijn vader zijn eigen broer). Wilgo & mijn vader komen uit 1 moeder, maar verschillende vaders. Hij was altijd al jaloers geweest op mijn vader, maar de reden kon mijn vader nooit achterhalen omdat wij geen rijke mensen zijn. Waarom hij mijn vader niks gunde is altijd een raadsel gebleven.
Oom wilgo stuurde die bakroe dus voor mijn vader, maar omdat hij cultureel wel beschermd is, kwam de bakroe naar mij omdat ik geestelijk zwakker ben en open sta. Wanneer ik dus soms in trans ging, was het die bakroe die via mij sprak.
En andere momenten als ik zomaar in trans wilde gaan, was het de overleden Theo die via mij wilde spreken. Hij wilde via mij communiceren met zijn familieleden ( onze buren), maar doordat mijn zussen steeds begonnen te bidden voor mij werd dit steeds verhinderd & zodoende kon Theo zijn zegje niet doen. Hij bleef het wel aldoor proberen, daarom voelde ik aldoor dat ik in trans ging of deels in trans ging.
Dit was allemaal nieuws voor me, want ik wist niet eens dat ik de gave bezat om met doden te communiceren. Tijdens de luku kwam dit dus allemaal naar buiten, ik had namelijk gave te dromen over gebeurtenissen alvorens ze gebeuren & kan in mensen hun gezicht kijken, waarbij ik dan het verleden van degene te zien krijg.
Ik kreeg wel vaak dromen en sterke aanwijzingen over bepaalde dingen, maar ik zocht er niks achter … ik ben nog jong, heb niet veel verstand van dit soort dingen, misschien is mijn gave nog niet goed ontwikkeld en onbewust heb ik blijkbaar seintjes weggestopt van mijn gave.
De dag dat mijn vader weer naar het binnenland ging, ging ik opnieuw in trans.
En deze keer ….. terwijl ik in trans was, liep ik naar de straat toe & mijn zus hield me tegen en begon te bidden. Ik probeerde los te komen en te vechten tegen de entiteit die bezit van mijn lichaam nam. Mijn oom hield me stevig vast om te voorkomen dat ik ineens de straat op rende waardoor het catastrofale gevolgen zou hebben. Doordat ik in trans was, was ik stukken sterker dan hem. Het was lastig voor hem om mij tegen te houden en met mij te vechten.
Het duurde een hele poos voordat ik weer uit deze trans kwam. Toen ik weer bij zinnen was zijn we naar binnen gegaan en ik werd opgehaald om met een andere oom van me te gaan wonen. Het leek mijn familie het beste voorlopig niet te blijven wonen op het terrein bij mijn ouders.
Ik bezocht de school weer een poos niet, ongeveer 2 weken bleef ik thuis omdat ik aldoor in trans ging.
Daarna leek het alsof alles weer langzamerhand de goede richting op ging. Het gaat weer redelijk goed op school, ik zet mijn beste beentje voor.
Ik kan jullie nu wel met zekerheid zeggen dat het klopt dat ik een gave heb, want ik zie werkelijk dingen die anderen niet kunnen zien. Ik moet er alleen nog mee weten om te gaan, want is allemaal nieuw voor me. Nu probeer ik te onderscheiden wat precies echte mensen zijn en wat geesten zijn, want sommige geesten zien er zo werkelijk uit dat je je echt kan vergissen wat mens is & wat niet. Soms denk je een mens ontmoet en gesproken te hebben maar later blijkt van niet. Dit is een probleem waarmee ik momenteel mee worstel.
Hoe herken ik wat geest, mens of demoon is?
Hoe herken ik welke goedaardige of welke kwaadaardige zijn?
Ik zie regelmatig allerlei entiteiten en ben behoorlijk bang als ik sommige zie, want dit is iets waaraan je volgens mij nooit zal wennen. Het is ook een moeilijk iets waarover ik niet met een ieder kan praten, omdat niet een ieder het gelooft en niet een ieder het snapt. Zelf mijn ouders die cultureel voldoende weten nemen me soms niet serieus en dat is zeer pijnlijk omdat hun tijdens die luku ook duidelijk gehoord hebben over mijn gave & toch lijken ze er niet te zwaar aan te tillen, alsof ik het allemaal zelf maar uit moet zien te vinden.
Als ik soms geesten of entiteiten precies naast mij zie staan ( ja ze laten zich op de meest vreemde tijdstippen ineens zien), schrik ik me kapot & daar ik er met niemand over kan praten, raak ik in een isolement, voel me behoorlijk eenzaam.
Ik heb begeleiding nodig van iemand die paranormaal begaafd is zoals ik, om mijn gave te ontwikkelen en ermee om te leren gaan, maar dat heb ik momenteel niet.
Ik voel mij nu hopeloos verloren ….
————————
⚠️ Mensen in dit verhaal :
Wilfred = Onze buurman
Theo = Een familielid van Wilfred ( de overleden man )
Sabrina = Mijn zus, die een relatie heeft met Theo’s zoon
Mireille = Een andere zus van mij
Rinette = Een dochter van Theo
Rowel = Zoon van Theo ( broer van Rinette)
Derrick = Andere zoon van Theo
Jane = overleden kleindochter van Theo
Josta = Een familielid van Theo
Rebecca = Een familielid van Theo
Tessa = Mijn klasgenoot die me rotie gaf
Oom imro = Oom van mijn moeder
Vrouw Norah = Familielid van Theo
David = Een oom van mij
Wilgo = Mijn vader zijn slechte broer
————————
⭐️⭐️= Het verhaal is 75% herschreven door de OST Beheerder Yvanna Hilton
Reactie plaatsen
Reacties