⬛️ Ingezonden door: S.N
⚜️EENZAAM EN ONBEGREPEN⚜️ DEEL 1
———————————
Goedemorgen OST leden , ik hoop dat alles goed met jullie gaat. Vandaag heb ik besloten mijn verhaal met jullie te delen.
Voordat ik begin met mijn verhaal, zal ik mezelf aan jullie voorstellen. Ik heet Shamley (niet mijn werkelijke naam), ik ben 15 jaar oud en ik zit in de 4e klas van het Mulo. Ik ben een intelligente meid, ik kreeg in de 1e & 2e klas altijd de hoogste cijfers van mijn klas. Dit zorgde ervoor dat ik ook elk jaar als beste leerling over ging, wat mij natuurlijk de stimulans gaf om hiermee door te gaan. Helaas toen ik in de 3e klas zat begon ik een beetje achteruit te gaan met mijn school prestaties. Ik scoorde minder voor de repetities waar ik normaliter altijd goed voor scoorde, maar ondanks alles heb ik tog mijn uiterste best gedaan om te slagen voor het toelatingsexamen ….. en ja, gelukkig heb ik pakketten gehaald.
Ik heb bewust ervoor gekozen de vierde klas niet te skippen omdat ik mijn eind-diploma wilde. Eenmaal in de vierde klas aangekomen, heb ik mezelf beloofd om mijn uiterste best te doen zodat ik zou slagen. Het was begin Oktober toen we te weten kwamen dat een familielid ( Theo ) van onze buurman Wilfred overleden was. Theo was toevallig mijn zus Sabrina haar schoonvader, we waren geschrokken omdat er al iemand uit hun familie een paar weken ervoor overleden was. Dit was dus een tweede dode in hun familie binnen korte tijd. Wij zochten er niets achter, omdat het soms voorkomt dat er 2 mensen in dezelfde maand Van 1 zelfde familie komt te overlijden.
Die familieleden hebben toen even vergaderd waar ze die dede oso zouden houden. Ze namen uiteindelijk de beslissing om het aan de voorkant van ons erf te houden, omdat er een grote tent voor ons erf gebouwd was.
Het is zo dat ons erf groot is, het is een gedeeld terrein waar er meerdere woningen op gebouwd zijn, waardoor het erf in feite ook door hun gebruikt mag worden. Okay, zo gezegd zo gedaan, er werden voorbereidingen getroffen voor de dede oso. Maar wat mijn moeder opviel was dat er aldoor verwarring ontstond tussen die mensen, leek alsof niemand mekaar begreep. Ook werd telkens ruzie onderling gemaakt of mensen hun telefoon, sleutels of andere belangrijke voorwerpen raakten kwijt.
Het begon op te vallen dat alles vreemd genoeg fout leek te gaan met de voorbereidingen. Ze hielden bijna 3 tot 4 vergaderingen alleen omdat ze niet wisten wat ze moesten doen. Op de dag van mijn verjaardig was ik gewoon thuis en ik had niets bijzonders gedaan, er was geen feest ofzo. Na 1 of 2 weken was er broko dey en er waren heel veel bandjes aanwezig, maar helaas mochten ze niet spelen omdat er nog Covid heerste.
De volgende dag zijn ze gaan begraven en daarna werd het een beetje rustig, want bijna een ieder van die familie ging weer naar hun eigen huis. Als ik me nog kan heugen was het op een zondag toen ze waren gaan begraven. De tijd ging snel voorbij, het werd avond dus een ieder ging slapen omdat wij schoolgaanden de volgende dag naar school moesten. Het was voor 12:00AM toen ik wakker werd omdat ik wilde plassen. Ik ging toen plassen en keek als me zusters nog op waren. Ik zag dat mijn zus Mireille nog wakker was.
Ze zou eigenlijk gaan douchen, maar ze was zo druk bezig met haar mobieltje waardoor ze nog niet in de badkamer beland was. Ik ging weer naar de kamer om verder te gaan slapen, maar niet eens 5 minuten gingen voorbij toen ik iemand luid hoorde schreeuwen. Ik stond haastig op en liep de slaapkamer uit, geschrokken rende me moeder naar me toe en riep me om bij haar te gaan. Ik rende naar de woonkamer en vervolgens de woning uit.
Toen we eenmaal buiten waren zag ik 1 van de dochters ( Rinette )van die overleden man ( THEO ) het erf op rennen en ze zei tegen ons dat wij weer naar binnen moesten. Op dat moment hadden wij geen flauw idee wat er gaande was, maar volgden haar aanwijzingen op & gingen ons huis weer binnen. Vrijwel meteen haastte zij zich richting ons huis, ze kwam onze woning binnen en rende 1 van die kamers binnen. Ze leek enorm overstuur, ik ging naar haar toe om haar te kalmeren maar ze barstte in tranen uit, ze bleef een poos huilen en gillen.
Toen ze een beetje rustig was geworden vertelde ze ons dat haar broer Rowel haar probeerde te vermoorden. We keken haar geschrokken aan & vroegen ons af waarom hij dit in hemelsnaam wilde doen. Ze belde de politie, maar ze kwamen niet en bleven ook onbereikbaar. Toen we hoorden dat Rowel vertrokken was van het terrein, kwamen we naar buiten en die andere vrouwen die in de andere huizen woonachtig waren. Ze vertelden ons dat Rowel met zijn broer Derrick is komen vechten. Ik had kort voordat wij de woning uitgegaan waren, wel door het raam gekeken en had gezien dat Rowel aan het vechten was met zijn broer.
Mensen, geloven jullie me ….. het was niet menselijk hoe die man met een brede lange zware plank aan het zwaaien was hor. Een normaal mens zou daar niet toe in staat zijn met zo een gewicht.
Maar goed, na het gevecht ging Rowel dus weg, zoals ik al vertelde. Derrick werd ziek en raakte bewusteloos. We lieten hem liggen en gingen toen naar voren. Na 10 minuten zo zagen we dat Rowel weer aan kwam lopen en dit keer zei hij heel wat dingen over zijn overleden vader. Mijn moeder zei tegen ons dat Theo ( de overleden vader) via zijn zoon Rowel sprak. Hij had geestelijk het lijf overgenomen, omdat hij niet tevreden was met de wijze waarop hij overleden was.
Theo zei op dreigende toon tegen zijn kinderen“ ik ben geen natuurlijke dood gestorven en dat weten jullie bliksemsgoed, ik ben vermoord door jullie, me bloedeigen kinderen, alleen om aardse goederen. Met een bakroe is het jullie gelukt mij dood te maken, nu weet ik alles wat er gebeurd is. Hebzuchtige moordenaars, brengen jullie al mijn kleren naar mijn huis anders gaan jullie een zeer groot probleem hebben”.
Even sideline: Theo was werkelijke een rijke man, hij was de eigenaar van een zeer bekend vakantie ressort in Suriname.
Rowel werd ook overgenomen door een andere geest, een kleindochter van Theo, genaamd Jane. Dus Rowel wisselde steeds in de stem van zijn vader en dan ineens weer in de stem van Jane. Het was natuurlijk zeer eng allemaal. Jane vertelde “Ik ben ook vermoord, ik ben door tante Josta geofferd voor aardse goederen/ rijkdom”. Josta was een familielid van die familie. Nadat de geesten om en om hun zegje gedaan hadden via Rowel, ging hij weer weg.
Het moment dat Rowel het terrein verlaten had, ongeveer 1:00AM, rende een ieder van de andere woningen naar buiten om het fijne van dit gebeuren te horen.
We spraken met Rebecca ( een familielid uit de familie) en ze zei dat alles wat er gezegd was niet op waarheid berustte, want het meisje( Jane) die overleden is was helemaal niet geofferd, ze was gewoon ziek en stierf kort daarna. Ik zei tegen Rebecca “ goed dat je dit allemaal zelf gehoord hebt, want als ik je zoiets zou vertellen wat er daarnet gebeurd is, zonder het zelf meegemaakte te hebben, zou je me vast niet geloven. Het zou allemaal ongeloofwaardig klinken en op duimzuigerij lijken”. Ze zei “ik zou je wel geloven, want al deze dingen die gezegd zijn zou je onmogelijk uit je zelf kunnen weten, want je weet niet veel over onze familie“.
Ik moest later op de ochtend naar school, dus we maakten we het gesprek niet te lang en gingen daarna naar ons huis om te slapen.
Ik ging naar school in de ochtend, volgde de lessen zoals gewoonlijk en in de pauze kocht ik eten en kwam weer in de klas zitten. Na de pauze waren we vrij wegens afwezigheid van een leerkracht. Ondertussen zaten wij buiten te chillen, toen mijn klasgenoot ( Tessa ) me vroeg als ik de rest van haar rotie wilde, omdat ze niet alles op kon maken. Ik zei “ja, lekker! geef maar”, omdat ik enorme honger had. Ik at die rotie netjes op en daarna gingen we weer verder les volgen.
Ik voelde me niet lekker tijdens de lessen, en zat aldoor naar de tijd te kijken, wachtend op de schel zodat ik snel naar huis kon.
De school ging uit en ik liep naar huis. Onderweg kreeg ik een hevige buikpijn, het was zo erg dat ik niet eens meer recht kon staan, laatstaan lopen. Ik zette even mijn schooltas naast mij op de straat, omdat ik zo niet verder kon. Wat was er in hemelsnaam met mij aan de hand? Waarom voelde ik mij ineens zo rot? Ik stond een hele poos daar langs de straat, niet wetende hoe ik nu mijn huis zou bereiken want de pijnen waren ondraaglijk.
Was het de rotie van mijn klasgenoot die mijn darmen geïrriteerd had misschien? Wat was dit toch? Waarom voelde ik me zo rot. Ik probeerde enkele stappen te zetten en weer voelde ik de pijnen, dus stond ik weer stil.
Ik kon daar niet eeuwig blijven staan in de velle zon die brandde op mijn huid. Ik zette alles op alles om tog verder te lopen, stapje voor stapje …. Als een slak, kwam ik beetje bij beetje vooruit. Een dame zag me, kwam naar me toe en zij vroeg wat er aan de hand was met me. Ik zei tegen haar dat ik me niet goed voelde, ook geen idee hebbende wat er precies met me aan de hand was. Zij vroeg me waar ik woonde, ik gaf haar mijn adres. Aan haar gezicht zag ik dat ze niet wist waar dat was, dus met horten en stoten gaf ik een korte uitleg waar ik precies woonde.
“Ohhh, je hebt dan nog maar een klein stukje te gaan dan, zal het je wel lukken om verder te gaan of zal ik met je mee lopen en je ondersteunen?” Vroeg ze bezorgd. Ik kermde van de pijn en ze keek mij bedenkelijk aan, toen ik haar liet weten dat ik het heus wel zou redden. Ik wilde haar niet lastig vallen met mijn probleem, dus probeerde ik me zelf kranig te houden. Ik zou gewoon proberen om zelf even mijn huis te bereiken, het moest wel lukken, hield ik me zelf voor. “Weet je het zeker, dat je het alleen kan?” Probeerde de mevrouw nog te vragen. En ik knikte dat het allemaal wel zou lukken.
🌺 VOOR VERVOLG:
( LEES DEEL 2 )
————————
⚠️ Mensen in dit verhaal :
Wilfred = Onze buurman
Theo = Een familielid van Wilfred ( de overleden man )
Sabrina = Mijn zus, die een relatie heeft met Theo’s zoon
Mireille = Een andere zus van mij
Rinette = Een dochter van Theo
Rowel = Zoon van Theo ( broer van Rinette)
Derrick = Andere zoon van Theo
Jane = overleden kleindochter van Theo
Josta = Een familielid van Theo
Rebecca = Een familielid van Theo
Tessa = Mijn klasgenoot die me rotie gaf
Oom imro = Oom van mijn moeder
Vrouw Norah = Familielid van Theo
David = Een oom van mij
Wilgo = Mijn vader zijn slechte broer
————————
⭐️⭐️= Het verhaal is 75% herschreven door de OST Beheerder Yvanna Hilton
Reactie plaatsen
Reacties