🟪 Ingezonden door: Bianca Nazir
⚜️TIJDELIJK AFSCHEID⚜️
------------------------
Fardau:
Mijn tweelingzus is zeven maanden geleden plotseling uit het leven gerukt door een ongeluk. De ware toedracht is tot op heden onbekend. Ik kan er geen vrede mee hebben, omdat ik geen afscheid van haar heb kunnen nemen. We waren één, zeker na de dood van onze moeder. Er is een leegte ontstaan en deze zal nooit meer opgevuld worden.
Veel hulpvragen krijg ik dagelijks per mail, maar deze grijpt me heel erg aan. Dezelfde avond heb ik al telefonisch contact met Fardau en een paar dagen later heb ik haar tegenover me zitten. Het is een kleine, donkerharige vrouw van 21 jaar die een enorm verdriet met zich meedraagt. Dat is ook duidelijk te zien. Om haar wat op haar gemak te stellen, praten we over van alles en nog wat en wat ze niet weet, is dat er naast haar een entiteit zit die haar evenbeeld is. Er is geen twijfel mogelijk wie deze entiteit is, maar ik vertel het nog niet. Ik wil eerst Fardau op haar gemak stellen, voor ik haar in contact breng met haar tweelingzus. De entiteit is erg aanwezig en probeert continu mijn aandacht te trekken door met mij te communiceren. Ik probeer haar te negeren, omdat ik even rustig met Fardau wil praten. Die heeft zoveel vragen en onverwerkt leed, dat dát mijn hoogste prioriteit heeft.
Als Fardau de rust heeft gevonden wordt het tijd om haar weer te herenigen met haar tweelingzus Dawny. Dawny is erg emotioneel en haar verdriet grijpt me aan. Dawny laat me zien wat de oorzaak van het ongeluk was. Zij was met haar vriend een avondje uit geweest en toen kregen ze ruzie in de auto. De oorzaak van de ruzie was alcohol. Ik vertel dit aan Fardau en die zegt heel opstandig: “Nee, dat kan niet, want ze drinken geen van beiden”. Ik vraag het nogmaals aan Dawny en tot vier keer toe bevestigt zij dat alcohol de oorzaak was. Als ik haar vraag om het me te laten zien, zegt ze dat ik de informatie zal krijgen via haar vriend Jon.
Fardau snapt er niets van, want de vriend van Dawny heeft het ongeluk overleefd, maar tot op de dag van heden weet hij niet wat er gebeurd is. Hij heeft het hele ongeluk verdrongen en daardoor blijft alles een groot raadsel. Wel is er een autopsie uitgevoerd op Dawny en er zijn geen sporen van alcohol gevonden bij de bestuurster. Ook Jon had geen alcohol gebruikt. Ik loop op een dood spoor en begrijp er niets van. Ik weet dat Dawny mij iets duidelijk wil maken, maar ik weet niet wat.
Dan laat Dawny mij Jons profielfoto van Facebook zien. Ik weet nu wat ze me duidelijk probeert te maken. Via deze foto kan ik contact leggen met Jon en uit zijn onderbewustzijn halen wat er werkelijk gebeurd is. Vrijwel direct krijg ik contact met Jon. Hij laat me beelden zien van de toedracht van het ongeluk en nu wordt duidelijk wat Dawny bedoelde, toen ze aangaf dat de oorzaak van het ongeluk alcohol was. Toen Dawny in de uitgaansgelegenheid naar het toilet ging, zag ze dat een dronken meisje op Jon was toegestapt en hem innig kuste. Jon, die totaal overrompeld was, liet het gebeuren en weerde het meisje niet af. Dawny had het idee dat Jon ervan genoot om met een ander te zoenen. In de auto kregen ze woorden hierover en in een onbewaakt ogenblik verloor Dawny de macht over het stuur. Ze knalde tegen een boom op en was op slag dood. Jon raakte buiten bewustzijn en had ernstige verwondingen. De begrafenis heeft hij dan ook niet meegemaakt, omdat hij er te ernstig aan toe was. Maandenlang heeft hij in het ziekenhuis gelegen en kon zich niets meer herinneren van het ongeluk. Voor Fardau was dit zeer traumatisch, omdat ze alles bijna deed met haar zus. De band was zo hecht, dat toen Dawny overleed, het leek alsof er een gedeelte van Fardau ook stierf.
Fardau krijgt een enorme huilbui als ik haar vertel wat Dawny me laat zien. Nu snapt ze wat zij bedoelde met: er was alcohol in het spel.
Maar Dawny is niet alleen: naast haar manifesteert zich een vrouw en ze maakt zich kenbaar als de moeder van Fardau. Fardau breng ik eerst in contact met haar zus en ze kan vragen stellen. Dawny pakt haar hand beet en Fardau kan het duidelijk voelen. Ze kan op die manier vragen stellen aan haar zus, die het met nee of ja kan beantwoorden. Het moment is aangebroken om afscheid te nemen en geëmotioneerd zegt ze: “Dag mam, dag Dawny. “
Met betraande ogen en een brok in haar keel stamelt ze: dit is slechts een tijdelijk afscheid hoor, want ik weet nu dat ze bij me zijn .”
⭐️= Het verhaal is geplaatst zoals die ontvangen is.
Reactie plaatsen
Reacties