🟧 Ingezonden door: Kleindochter
⚜️VAN ERFGENAME TOT GEESTENZIENER⚜️
--------------------------
Beste Ost-lezers,
Dit verhaal gaat over mijn oma.
Mijn oma is een Hindoestaanse vrouw die in de buurt van Latour woont. Ze komt uit een zeer welgestelde familie en was het enige kind. Daardoor erfde zij alles van haar ouders: meerdere percelen, een groot huis, en veel geld. Ze kreeg vier kinderen: drie dochters en één zoon.
In de jaren ’80, toen ze rond de veertig jaar oud was, reisde mijn oma voor familiebezoek naar het buitenland. Tijdens haar verblijf daar begon ze voor de lol naar het casino te gaan. Wat begon als onschuldige ontspanning, werd al snel een gevaarlijke verslaving. Toen ze terugkeerde naar Suriname, kon ze de drang om te gokken niet meer weerstaan. Vanaf dat moment was het geen spelletje meer, maar een obsessie. Ze verloor grote sommen geld, en meestal ging ze samen met mijn grootvader – inmiddels overleden – naar het casino.
Na zijn overlijden in de jaren ’90 leek het alsof mijn oma in het casino ging wonen. Ze bracht er steeds meer tijd door en verloor volledig de grip op haar leven. Intussen waren haar drie oudste kinderen al getrouwd, maar haar jongste dochter woonde nog bij haar. Helaas besteedde oma nauwelijks aandacht aan haar. Haar wereld draaide enkel nog om gokken.
Langzaam maar zeker begon ze haar geërfde percelen één voor één te verkopen. En dat voor spotprijzen – letterlijk voor een appel en een ei. Ze had dat geld nodig om haar gokverslaving te kunnen blijven voeden. Later begon ze zelfs stukken grond aan meerdere mensen tegelijk te verkopen, pure oplichting dus. Door haar connecties bij de notaris konden de papieren makkelijk worden vervalst, en kopers hadden geen idee dat ze werden bedrogen.
In de jaren 2000 won mijn oma een grote geldprijs in het casino, maar ze hield dat geheim voor haar kinderen. Ze vernamen het pas later via een kort berichtje in de krant. De prijswinst maakte haar gokverslaving alleen maar erger.
Op een gegeven moment liep het uit de hand. Rond haar 55e werd ze gearresteerd wegens fraude. Ze had meerdere mensen opgelicht met die dubbele verkoop van percelen. Dankzij een financiële schikking kwam ze weer vrij. Een vrouwelijke politieagent van Creoolse afkomst – die het hele verhaal van mijn oma kende – zei toen tegen haar dochter: “A waka 7 generaties.” (Je zult zeven generaties lang moeten boeten.) Maar oma lachte het weg en zei dat de agente maar wat zei.
Uiteindelijk trouwde haar jongste dochter en vertrok uit huis. Oma bleef achter, alleen, in een groot huis met zes kamers op een ruim perceel. Vanaf dat moment ging het bergafwaarts. Ze had niets geleerd van haar fouten en verloor uiteindelijk al haar percelen. Mensen kwamen haar thuis bedreigen omdat ze hun geld niet kon terugbetalen. Sommigen riepen zelfs: “We gaan je huis in brand steken als je ons geld niet teruggeeft!”
Zonder grond om te verkopen, begon ze haar erf op te delen in kleine, bouwvallige krotjes, die ze verhuurde. Haar grote ouderlijk huis, waar ze nog steeds woont, raakte zwaar in verval. Ze heeft het nooit onderhouden. Het is donker, muf en bijna onbewoonbaar. De meeste ruimtes staan leeg of worden nauwelijks gebruikt.
Ze maakt voortdurend ruzie met haar huurders en buren – merendeels mensen van Creoolse afkomst die er al meer dan tien jaar wonen – omdat ze telkens haar huur eerder wilde innen dan afgesproken, alleen om loten te kunnen kopen. Want hoewel ze niet meer naar het casino gaat, blijft de verslaving sterk aanwezig. Nu steekt ze al haar geld – van de huur, van haar kinderen, van haar AOV – in loten, in de hoop dat ze ooit weer grof geld zal winnen. Geld is voor haar alles.
Religie? Daar doet ze niet aan. Ze gelooft alleen in het geluk van de loterij.
Een paar maanden geleden vertelde ze haar kinderen iets vreemds. Ze zei dat er uit haar verzekeringskast in haar slaapkamer regelmatig een lange man met golvend haar verschijnt, die haar stilletjes aankijkt. Volgens haar doet hij niets; hij kijkt alleen. Haar dochter stelde voor dat ze bij haar in mocht komen wonen, maar oma weigerde. “Ik ben oud,” zei ze. “Ik wil thuis blijven.”
Oma vertelde verder dat een van haar huurders een bonoe-man zou zijn. Toen haar dochter vroeg hoe ze dat wist, zei ze dat ze in feite nooit bonoe-rituelen had gezien, maar wel vreemde dingen hoorde. Ze denkt dat mensen dagelijks naar hem toe komen voor spirituele hulp.
Het grote huis telt zes kamers, maar mijn oma gebruikt alleen de slaapkamer. De rest staat leeg.
Onlangs – drie weken geleden – kocht haar dochter een ventilator voor haar, omdat ze altijd klaagde dat ze het erg warm had. Kort daarna begon ze opnieuw vreemde dingen te vertellen. Ze beweert dat er een baby in de ventilator zit, die haar continu aankijkt. Daarnaast zou er een Creoolse vrouw zitten die volgens haar de moeder van het kind is. Oma zegt dat ze de baby vroeg of die honger had, maar niemand gaf antwoord.
Sindsdien beweert ze dat de lange man nu vaker verschijnt, en dat ze uit angst met een mes slaapt. Tegen de man roept ze:
“Mo jokro ju kieri! Dies na mi osso!”
(“Ik ga je doden! Dit is mijn huis!”)
Ze heeft de ventilator al meerdere keren door de kamer gesmeten uit angst en frustratie, omdat niemand – de baby noch de vrouw – iets terugzegt. Die 'dingen' in haar kamer zitten haar alleen maar aan te kijken en dat is behoorlijk eng voor haar. De ventilator is inmiddels half kapot, maar volgens haar is de baby nog steeds zichtbaar. Daarnaast zegt ze dat er ’s avonds kinderen in haar kamer spelen, gebruik maken van haar toilet, ze zitten het toilet aldoor door te spoelen. Door al deze geluiden van spelende kinderen die herrie maken en van haar wc die aldoor doorgetrokken wordt, kan ze moeilijk in slaap vallen. Het is alsof deze 'kinderen' haar met opzet willen verstoren en haar willen irriteren.
Wat moet ik doen?
Ik vraag uw advies. Mijn oma is 75 jaar oud en lijkt de grip op de werkelijkheid volledig kwijt te zijn. Ze leeft in verval, wantrouwen, geestelijke verwarring en angst. Wij maken ons ernstig zorgen. Of ziet mijn oma deze dingen werkelijk? Want ze is er heilig van overtuigd deze dingen mee te maken en te zien. Is ze helemaal niet in de war en moeten wij haar gewoon geloven? Ik weet dat dit soort dingen wel degelijk bestaan, dus maak mij behoorlijk zorgen. Want niks is zo erg om geteisterd te worden door demonische wezens en niemand gelooft je.
Zijn er misschien dingen vanuit het Casino met haar meegekomen naar huis, aangezien mijn oma vrijwel haar hele fortuin daar verloren heeft. Het is immers bekend dat casino's hun klanten aantrekken en behouden met duistere krachten. Is er misschien iets blijven kleven vanuit het Casino? Bakroes misschien? Of is er wat anders aan de hand?
Met vriendelijke groet,
Een bezorgd kleinkind
⭐️⭐️= het verhaal is 90% herschreven door de OST beheerder Yvanna Hilton.
Reactie plaatsen
Reacties