STORY 707: IS DAT UW DOCHTER?

🟥 Ingezonden door: C.S

                     ⚜️IS DAT UW DOCHTER?⚜️
———————

Hallo OST fans, ik wil vandaag een ervaring met jullie delen, die zich enkele jaren geleden voordeed in een bekend district.

Op de dag dat deze ervaring zich voordeed, vertrokken wij tegen 2:00PM vanuit het district richting Paramaribo. Mijn broer lag in het AZP en wij zouden hem daar gaan bezoeken. Ik reed de auto, en bij mij in de auto zaten mijn moeder en zus Chrystal. Het was mijn moeders idee om eerder van huis te vertrekken, aangezien ze bang was dat wij geen parkeerplek zouden vinden als we veel te laat bij het ziekenhuis aankwamen.

Wij vertrokken netjes op tijd en reden naar Paramaribo. Onderweg gebeurde er iets dat ons nog altijd bij zal blijven.

Er reden vier auto’s voor ons, en op een gegeven moment zagen we de vier auto’s plotseling gelijktijdig wisselen naar de andere baan. Wij allen, zittend in mijn auto, vonden dit een vreemd iets om te zien. Ik was best gefascineerd zoals het toegegaan was en vroeg me af, waarom ze dat precies gedaan hebben? Zo nieuwsgierig als ik was, wilde ik wat dichterbij de auto’s gaan en kijken wat er aan de hand was. Maar ineens gilde mijn moeder heel luid “Stefffff stopppp!!!!”, dus trapte ik zo hard ik maar kon op de remmen en het voertuig kwam met een schok tot stilstand.

Ik zag toen waarom mijn moeder zo gilde. Bleek dat er een klein meisje van nauwelijks twee jaar jaar oud op de weg stond. Zij had rood aan, ze was licht van kleur, had mooie ronde kraal oogjes en zij liep op blote voeten op het asfalt. Wij waren allemaal geschrokken van het feit dat ik het kind bijna aangereden had, en wij vroegen ons af hoe zo een klein meisje de straat op gelopen kon zijn. Waar zijn de ouders?! Hoe kunnen ze zo nalatig zijn en de poort openlaten waardoor het kind buiten kan gaan wandelen op zo een drukke weg.

“Waarom gaan mensen zo achteloos en slordig met hun kinderen om? Dit kan toch helemaal niet.... zo een klein meisje, daar moet je toch goed op letten?!” Klaagde mijn mams luidop en de frustratie was in haar stem te horen. “Chrystal, stap snel uit! Kijk als je iemand kan vinden van wie dat kind is, haar familie of ouders ofzo...” zei mijn moeder.

Zoals mijn moeder haar opdroeg, stapte mijn zus uit de auto en liep naar het kindje toe. Maar steeds als mijn zus het meisje bij de handjes wilde nemen, rende zij een paar stapjes verder. Uiteindelijk had mijn zus het meisje wel bij haar handjes vast kunnen pakken en ze keek om zich heen. Hopende ergens een woning te zien waar de poort openstond. Maar geen van de woningen had een poort die open stond dus wist Chrystal niet waar ze het kindje heen moest brengen.

Gelukkig zag mijn zus een dame staan in de verte, één van de bewoners van de omgeving, zij stond op haar erf, het hele gebeuren gade te slaan. Mijn zus dacht dat deze mevrouw misschien de ouder was van het klein meisje en ze liep naar haar toe. Het bleek dat deze mevrouw niet de moeder was, want toen mijn zus haar dit vroeg zei ze bijna stotterend “nee …nee, niet hier, zij woont aan de overkant”.

De mevrouw wees naar een woning schuin tegenover haar. Dat zou het huis zijn waar mijn zus heen moest.

Nadat de buurvrouw ons gewezen had waar het meisje woonde, gooide ze snel haar deur dicht alsof ze ergens zeer bang voor was. Wij vonden het allemaal best raar hoe deze dame zich gedroeg, maar uiteindelijk ging chrystal het erf op bij de woning aan de overkant, want niemand kwam naar de poort toen ze een tijdje daar had staan roepen. Ook kloppen scheen niet te helpen, en zelf geen hond was er te bekennen. Vandaar dat ze besloten had het erf op te gaan. Misschien was niemand thuis, dacht ze eerst. Maar dat zou niet logisch zijn, want hun kind zou sowieso niet alleen thuis blijven.

Het was zo stil op het terrein, alles was afgesloten en mijn zus begreep er niks van. Het was echt alsof niemand thuis was of als er niemand daar woonde. Net toen chrystal op zou geven en weg wilde lopen, kwam er ineens een oude man de deur open maken.

Chrystal vroeg hem meteen “is dit uw meisje? Kleindochter misschien? Wij hebben haar op straat gevonden, gelukkig dat er niks ergs met haar gebeurd is..... het kon echt fout afgelopen zijn, dus u moet wel beter op haar letten, zodat haar niks overkomt”. Het oud mannetje zei helemaal niks en pakte het meisje bij de hand en trok haar in de woning. Niet eens een dankjewel of uitleg kwamen uit zijn mond. Erg onbeleefd dus. Wij gingen weg en begrepen hier niks van. De buurvrouw deed hartstikke vreemd en nu ook deze oude man.

Wat ons opviel was dat de oude man kort daarna verhuisd was, want wij zagen dat het huis ineens leeg stond.

Niet veel langer hierna werd de woning te koop aangeboden. Het huis was al snel verkocht, maar enkele dagen daarna stond de woning weer te koop. Vervolgens was het weer verkocht om opnieuw in de verkoop te staan na enkele dagen. Zo ging het een hele poos door. Niemand bleef lang daar wonen, wat duidelijk wees dat er iets mis was met het huis. Ik heb geen idee wat er precies aan de hand ermee was. Wat wel algemeen bekend was, is dat de woning in een bocht staat en er hebben precies daar voor de poort veel aanrijdingen plaatsgevonden. Ik weet niet als dat ook bijgedragen heeft aan de ‘situatie’ of ‘probleem’ van de woning.

Achteraf hebben wij begrepen: dat die dag toen wij het meisje gezien hadden, wij alleen het meisje gezien hebben. Want een buurjongen van onze buurt reed vlak voor ons, op die bewuste dag, en hij was samen net als de drie andere auto’s uitgeweken voor een tapijt slang (dagwé) die op de weg lag. Vandaar dat die vier auto’s allemaal uitweken naar de andere baan. Maar wij begrepen dat toendertijd niet....omdat wij geen slang gezien hadden. Op die plek waar hun een slang zagen, zagen wij het klein meisje.

De ‘slang’ toonde zich in een andere vorm aan ons. Waarom die slang dat deed weet ik niet. Maar zoals mijn buurjongen vertelde, was daar een slang en echt geen mens. Hij was bloedserieus, als zij ook een kind gezien hadden op de weg zouden ze ook gestopt zijn, maar helaas was dit niet het geval. Hun zagen een slang, die in de Surinaamse cultuur niks goeds voorspelde. Vandaar dat ze er met een grote boog omheen reden, met een dagwé moet je geen grappen maken en vooral niet eroverheen rijden. Dat zou alleen ongeluk, tegenspoed en ellende brengen.

Mijn zus wist ons te vertellen dat het meisje hele aparte ogen had, een zeer lichte kleur, maar mooi waren ze wel.

En het kind voelde heel erg koud aan en niet warm zoals een normaal mens aanvoelde. Maar op dat moment zocht me zus helemaal niks erachter, zij dacht dat het vanwege de schrik kwam dat het kind zo koud aanvoelde. Pas later zijn we er dus achter gekomen dat het helemaal geen mens was wat wij gezien hadden. Daarom konden wij op dat moment ook geen ras uitmaken van het kind, want het leek op een soort van mix. Maar wij konden geen uitsluitsel geven welke mix.

Achteraf hebben we begrepen van enkele buren dat er op het adres helemaal geen klein meisje woonde. Alleen de oude man woonde er, zijn vrouw was enkele jaren daarvoor overleden. Dit maakte alles alleen maar enger voor ons, vooral toen wij hoorden dat die vrouw van hem, best wel zwaar bezig was met occulte/ culturele werkzaamheden. Het was in de buurt bekend dat zijn vrouw hiermee bezig was. En nu daar zijn vrouw overleden was, hield hij een ‘slang’ om rijkdommen te vergaren. Maar omdat hij die slang niet goed verzorgde en niet gaf wat hij wilde, dan kwam deze af en toe naar buiten om hem schande te geven bij de mensen van de omgeving.

In suriname hebben veel bekende winkeliers slangen die ze aanbidden en als dit soort ‘dingen’ verwaarloosd worden, dan laten ze zich altijd zien aan het publiek, zodat je dan schande krijgt. En precies dit heeft deze slang ook gedaan met deze oude man. Het maakte nu meteen duidelijk waarom de buurvrouw zo angstig keek. Zij had dit waarschijnlijk vaker meegemaakt dat de ‘slang’ zich liet zien in verschillende vormen. Of misschien zag ze geen meisje in mijn hand maar een slang, ik heb echt geen idee.

Maar zoals ik begreep, is de oude man gauw verhuisd vanwege schande en omdat de hele omgeving al wist dat hij een slang aan het aanbidden was. En daarbij kwam nog kijken dat het huis hoogstwaarschijnlijk spookt, want echt niemand blijft daar lang. Het zal komen door de ‘zwarte magie’ die zijn vrouw gedaan had in en rondom de woning toen ze er nog leefde. Alle negatieve energieën zijn achtergebleven en zijn nu een last voor alle mensen die daar gaan wonen.

Zelf nu, na meer dan tien jaren die verstreken zijn, staat de woning nog steeds leeg. Wij rijden er vaak langs en alles is verlaten en somber.

⭐️⭐️= Het verhaal is 90% herschreven door de OST Beheerder Yvanna hilton