STORY 678: MIJN VROUW ZOU NIET LIEGEN

Gepubliceerd op 20 augustus 2024 om 14:51

⬛️ Ingezonden door: Lorenzo KleineJavaan

               ⚜️MIJN VROUW ZOU NIET LIEGEN⚜️
————————

Goedemorgen OST lezers! Ik wil dit ff met jullie delen aangezien dit mij voor het eerst overkomen is. Deze ervaring is van enkele jaartjes geleden.


Mijn vrouw en ik woonden met onze dochter (die destijds drie jaar oud was) in een huurhuis. De eerste maanden verliepen vlekkeloos en niks was er aan de hand. De woning leek geen problemen te hebben want we sliepen er altijd heerlijk en woonden er prima. Er was ook geen negatieve energie te voelen in de woning. Kortom, wij waren enorm blij met de woning en zeker in deze benarde tijd waarbij een huis vinden een groot probleem is.


Maar toen gebeurde er iets ….


Het leek een avond te worden zoals ieder andere, maar tegen 8:00AM viel ineens stroom uit in de omgeving. De hele buurt was pikzwart hoe donker het was. Gelukkig kwam stroom terug tegen ongeveer 10:00PM. Mijn vrouw was aan het dutten op het bankstel in de woonkamer want ze was vermoeid. Ze was niet echt in een diepe slaap, ze was half wakker en half in slaap. Dit vanwege onze dochter die nog wakker was en geen plannen had in slaap te vallen. Vanwege de hitte in het huis was ‘mevrouwtje’ klaarwakker, dus ging ik een beetje met haar zitten op het balkon. Zo genoten mijn dochter en ik van de koelie bries op het balkon.


Toen wij iets langer dan een uurtje op het balkon gezeten hebben, gingen wij de woning binnen.


Ik trof mijn vrouw op het bankstel aan met een geschrokken uitdrukking op haar gezicht. Ik vroeg haar wat er aan de hand was en waarom ze geschrokken, zenuwachtig en bang eruit zag. Met enige aarzeling zei ze met een trillende stem “ik was aan het slapen, maar voelde mij ineens heel sterk bekeken. Ik probeerde het gevoel van me af te schudden en was ervan overtuigd dat het gewoon niks was, aangezien wij in dit huis nooit iets vreemd meegemaakt hebben. Maar uiteindelijk, nadat het gevoel bleef en het mij behoorlijk ongemakkelijk maakte, deed ik mijn ogen open. En werkelijk…. Ik zag niet ver van mij verwijderd twee figuren staan. Ik schrok zodanig en durfde niet te gillen, eigenlijk leek het alsof ik bevroren was en niks meer kon. Alleen knipperen met mijn ogen lukte. Die figuren, ik weet niet hoe ik ze moet beschrijven … ze waren soort van menselijk, en hadden helemaal wit aan, het waren een mannelijke en een vrouwelijke gedaante. Ik kon ze heel goed zien ondanks het zo donker was, ze waren spierwit”.


“Wat deden ze dan in ons huis?” Vroeg ik. “Ik heb geen idee, maar ze liepen door onze woning, een beetje doelloos leek het me …. Naast elkaar liepen ze rondjes door de gehele woning. Zelf in de kamers zag ik ze gaan, kamer in, kamer uit … ik begrijp er echt helemaal niks van” zei ze. Ik vroeg mijn vrouw hoe lang geleden dit gebeurd was, aangezien ze nog helemaal trilde van de angst.


“Toen je de woning binnen kwam, hoorde ik het gerommel en jouw voetstappen op het balkon, ik probeerde om te draaien en naar je te roepen, hetgeen mij niet lukte. Maar toen je de woning binnen kwam en ik weer probeerde te focussen op die vreemde gedaantes waren ze ineens weg. En ik kon gelijk weer normaal bewegen, dus keek ik daarom zo wild om mij heen ... op zoek naar die gedaantes om je te laten zien. Maar ze waren nergens meer te zien. Ik had echt gehoopt dat je ook kon zien wat ik gezien heb, zodat je wist dat ik niet zomaar iets verzin” zei ze teneergeslagen.


Natuurlijk geloofde ik mijn vrouw, ze is niet iemand die dit soort dingen zou verzinnen. Trouwens de angst in haar ogen sprak boekdelen, zij loog niet en ik wist dat er iets mis was met de woning. Niet van het één op ander moment kunnen gedaantes de woning binnen lopen toch? Het zou dan echt een probleem van de woning moeten zijn.


Vanaf mijn vrouw mij vertelde over haar ervaring, hebben we beiden niet meer geslapen. Als twee bange kinderen zaten we op de bank naar tv te kijken tot de zon op kwam. Daarna zijn we naar familieleden vertrokken omdat wij beiden niet meer durfden te blijven in deze huurwoning. Uiterst lastig natuurlijk, om bij mensen te gaan verblijven maar we hadden geen andere keus en het moest maar even zo.


Gelukkig na enige tijd hebben wij wel weer een andere huurwoning gevonden die geen problemen had.


Dit was mijn ervaring ….
Wij hebben geen flauw idee wat deze gedaantes precies waren en wat ze wilden. Mocht er iemand in de groep zijn met verstand, die ons meer informatie hieromtrent kan geven dan lezen we het in de reacties terug. Bij voorbaat dank!


⭐️⭐️= Het verhaal is 90% herschreven door de OST beheerder Yvanna hilton.

Reactie plaatsen

Reacties

Er zijn geen reacties geplaatst.

Maak jouw eigen website met JouwWeb