🟨 Ingezonden door: J.J
⚜️IK VERGEEF MIJN WISIE TANTE NOOIT⚜️ DEEL 1
———————
Beste OST leden, ik wil graag een pijnlijke ervaring van me zelf met jullie delen. Ik typ dit alles met tranen in mijn ogen. Het zal een lang verhaal worden maar ik hoop dat jullie mij de kans geven mijn hart te luchten, zodat ik dit hoofdstuk van me af kan proberen te schrijven.
Ik zal in dit verhaal niet onze werkelijke namen gebruiken, maar mensen die ons kennen zullen wel herkennen dat dit ons verhaal is.
Zo, ik ben kiarra, Ik kom uit een gezin van 8 waaronder 3 meisjes en 5 jongens, ik ben de 7e van mijn ouders. De anderen bleven niet met ons, omdat zij al volwassen zijn en hun eigen leven hebben samen met hun kids..
Ik ben toch de enige die altijd samen was met mijn moeder en vader, maar met die twee ging het niet zo goed. Mijn vader is iemand die een echte zuiplap is, hij drinkt ontzettend veel. Ondanks dit ten koste van zijn gezondheid gaat, blijft hij maar drinken zonder rem. Hij is nog in leven maar ik vrees elke dag voor het ergste vanwege de abnormale mate van drank die hij nuttigt. Wanneer hij zo bezopen thuis kwam was het altijd een ware hel, alleen maar ruzie maken met mijn moeder. Het bleef niet alleen daarbij, hij mishandelde haar ook regelmatig.
Het was echt niet fijn voor mij, om dit van dichtbij mee te moeten maken. En dan te bedenken, dat ik dit sinds mijn kindertijden heb moeten doorstaan.
Nu daar wij allemaal wat ouder geworden zijn, volwassenen zijn, beloofde ik mijn moeder dat dingen nu anders zouden zijn. Ook tegen mijn broers en zussen zei ik dat het zo niet verder kon, dat mijn vader onze moeder steeds mishandelde en kleineerde alsof ze vuil was. Wij als volwassen kinderen van onze ouders zouden nu wel ervoor zorgen dat mijn vader geen vinger meer durfde te zetten aan mijn moeders lijf. Het was zo wel genoeg geweest, en dat vonden wij allemaal, want mijn vader had het al die jaren te bont gemaakt en die mishandelingen waren altijd in ons bijzijn. Zeer disrespectvol ten opzichte van mijn mama.
Mijn moeder was altijd een echt familie mens geweest, haar gezin was alles voor haar. Daarvoor leefde ze om ons blij te maken en gelukkig te zien. Niet alleen haar kinderen waren alles voor haar, maar ook haar kleinkinderen mochten aan niks ontbreken. Zij kookte graag, toverde daarom ook de lekkerste gerechten op tafel voor ons allemaal. Koken was echt haar passie en je kon merken hoeveel liefde ze in haar voeding stak. Mijn moeder zat ook in een bekende inheemse sambura groep. Als het om haar sambura ging maakte ze helemaal geen grappen, ze nam het erg serieus.
ok, ik ben iets ouder geworden en ik heb toch wel altijd rare dingen meegemaakt tussen mijn vaders familie ten opzichte van mijn moeder. Mijn vader heeft 2 zussen en ook broers. Mijn moeder probeerde gewoon een goede band te onderhouden met de familieleden van mijn vader. Ze hield niet van ‘djugu djugu’. Maar er was één zus van mijn vader, tante SANDRA, die altijd weer voor de nodige sensatie, drama en ruzie zorgde. Ze mocht mijn moeder duidelijk niet en wilde haar altijd het leven zuur maken.
Ik ben zo opgegroeid, wetende dat ze soms met elkaar spraken en daarna ineens weer niet. Soms was alles prima en dan ineens weer maandenlang ruzie, zo was het altijd ... alles mooi en goed en daarna weer een tijdje grote ruzie.
En geloof me, tante Sandra sprak wel altijd negatief over mijn moeder, ik weet niet waarom. Op een dag kwam Sandra met haar problemen bij mijn moeder thuis, want eeuwig had ze problemen met iets/ iemand. Eigenlijk had tante weer ruzie met mijn moeder, maar opeens kwam ze binnen wandelen alsof niks aan de hand was en ze begon uitgebreid haar problemen te vertellen aan mijn moeder. Het was alsof ze weer eens vergeten was dat ze mijn moeder in vijandschap gehouden had zonder reden. Dit waren wij zo zoetjes wel gewend van haar, dat ze ruzie zocht, heel veel roddelde over mijn moeder om vervolgens een goede dag ineens weer binnen te stappen alsof nooit iets gebeurd was.
Zo ook deze keer, ze kwam binnen en deed alsof er nooit een ruzie geweest was. Ze vond dat ze bij ons thuis zou blijven slapen omdat ze even nergens had om te blijven.
Rekening houdende met het feit dat Sandra de zus van mijn vader was, bood mijn moeder haar onderdak aan. Als mens zijnde had mijn moeder natuurlijk medelijden met haar. Want behalve gemeen zijn kon mijn tante ook behoorlijk zielig doen als het haar uitkwam. Wanneer die vrouw zo begon te huilen, zou je nooit denken dat ze zo gemeen en geslepen was. En net als haar broer, is zij ook een echte zuiplap. Ze is gewoon de vrouwelijke versie van mijn vader.
Door dit alcoholgebruik van haar, misdroeg ze zich vaak omdat ze de lijn tussen goed en slecht niet meer kon herkennen. Het was dan alsof ze helemaal gek aan het worden was. Zo liep het op een dag vreselijk uit de hand. We hadden bezoek aan huis, familie onderling en tante Sandra kwam erbij zitten om te chillen. Mijn moeder zag al aan Sandra haar slepende en onduidelijke manier van praten, dat ze alweer stom bezopen was. En ze bleef maar verder drinken, dus vroeg mijn mams “heb je niet genoeg gedronken? Stop nu met drinken sandra”.
Deze vraag werd mijn moeder niet in dank afgenomen en het liep niet zo mooi af, want mijn tante schold haar vies en vuil uit.
Alsof dat niet erg genoeg was, begon tante Sandra oude koeien uit de sloot te halen. Ze haalde enkele oude tories over mijn moeder boven water, waarvan ze wist dat mijn moeder er niet aan herinnerd wilde worden. Elk mens heeft bepaalde domme dingen gedaan in zijn leven waarop hij/ zij niet trots is en met beschaming kijk je terug om deze momenten. Nou, zo ook mijn moeder en tante Sandra vertelde dit soort tories over mijn moeder in bijzijn van ons bezoek. Ze was duidelijk uit op wraak en ze wilde mijn moeder goed belachelijk maken.
Mijn mams was dit gedoe van Sandra zat, dus zei ze “mi nho sab sa jo doe yere, maar dies furu toemsie.... ju kang froisi”
(* ik weet niet hoe je dit zal regelen hoor, maar dit gedrag van jou kan echt niet door de beugel, je moet nu verhuizen uit mijn huis!)
Sandra maakte gelukkig haast om te verhuizen, want ze wist dat ze niet meer welkom was bij ons aan huis. Toen ze haar huurwoning gevonden had, begon ze opnieuw met een hele haat campagne tegen mijn moeder. Iedereen die het maar wilde horen vertelde ze negatieve dingen over mijn moeder alsof mijn moeder zo een slecht mens was. Dit was helemaal niet waar, want mijn moeder heeft altijd haar uiterste best gedaan die vrouw correct te behandelen ondanks alle gemene daden van Sandra. Niet omdat het mijn moeder is, neem ik het op voor haar. Het zijn dingen die ik van dichtbij meegemaakt heb, hoe mijn moeder altijd haar best deed voor mijn vaders familie en zo ook tante Sandra, maar het werd nooit gewaardeerd.
Natuurlijk kreeg mijn mams alle negatieve verhalen en leugens weer te horen die tante Sandra rond zat te bazuinen. Mijn moeder had genoeg van dit gedoe, dus besloot ze te verhuizen. Ze wilde niet in de buurt van dit mens zijn, zo zijn we verhuisd waar we destijds woonden en gingen omgeving kwattaweg wonen, de buurt van 2e rijweg.
Ik trok in met mijn moeder, met mijn zoontje van 1 jaar en ook Rayen, een broer van me woonde er met ons. Wij wilden gewoon af zijn van mijn vader’s vervelende zus, die aldoor ruzie zocht en leugens rond zat te vertellen.
Wij wilden ook ver uit de buurt van mijn vader gaan, want zijn drankprobleem zorgde ons alleen koppijn. Geen van ons wilde dat hij met ons kwam wonen, want hij behandelde mijn moeder ook niet zoals het hoorde. Wij als kinderen, hebben niks dan allende meegemaakt door deze man, die ik helaas mijn vader moet noemen. Het leven zonder mijn vader beviel ons prima en we hadden een hele poos geen drama in ons leven. Ik zag mijn moeder letterlijk opbloeien zonder mijn vader, er was niemand meer die haar aldoor beledigde en neerhaalde dus had het een positief effect op haar.
Maar lekker is één vinger lang, want van de ene op de andere dag, kwam mijn vader mij een dagje smeken, vragende als hij weer met ons mocht komen wonen. Hij vroeg vergiffenis voor zijn daden in het verleden.
Hoe erg ik ook wilde weigeren en hem negeren, het bleef toch mijn vader en ik ging er automatisch van tranen. Ik zei tegen hem “ik zal je een kans geven, maar je dient echt te veranderen anders en mama met respect te behandelen. Jouw drank probleem moet stoppen en als je je niet aan de regels kan houden, dan moet je weer verhuizen want wij willen dat rot leven niet opnieuw hebben wat we al ons heel leven gehad hebben”. Hij ging akkoord met mijn voorwaarden, maar toen hij er eenmaal woonde kwam er helemaal geen verandering.
Wanneer meneertje weer eens dronk, was het gewoon weer het zelfde liedje. Als hij zo gedronken had ging hij weer op bezoek bij zijn zus Sandra, ondanks die nog altijd alleen rommel over mijn moeder rond bazuinde.
Op een gegeven moment was er weer eens een grote ruzie tussen mijn moeder en Sandra. Ik herinner me niet meer waarover die ruzie deze keer ging, ik kon het allemaal niet meer bijhouden want deze vrouw zocht aldoor ruzie. En vaak was er niet eens een oorzaak voor ruzie, zo was tante Sandra gewoon. Ze kon op een dag opstaan en ineens vond ze dat ze weer ruzie moest maken met mijn moeder, ondanks mijn moeder juist haar uiterste best deed uit dat mens haar buurt te blijven. Wij vroegen mijn moeder dikwijls “mama, waarom haar ze je zo? Waarom zoekt ze aldoor ruzie?”.
Dan zei mijn moeder sussend ”ach, ung sab fa a vrouw dies tang, laat haar maar hoor, mi nho sab sang foe mie libi ey hat ing, maar mi ey libing gi gado”
(* ach, jullie weten hoe deze vrouw is, laat haar maar met rust, ik heb geen idee wat er in mijn leven is dat haar zo een pijn doet. Ik laat haar maar aan de Here god over)
Mijn moeder heeft een jongere zus, tante Marlien, waar ze best wel een goede band mee had. Maar Sandra was zo vrijpostig dat ze naar tante Marlien’s huis gegaan is om negativiteit te gaan vertellen over mijn moeder. Sandra kon altijd zo overtuigend vertellen en zelf huilen als het nodig was, dus Marlien geloofde hoogstwaarschijnlijk de leugens die haar voorgeschoteld werden. Wij weten niet wat er allemaal verteld is, maar van de ene op de andere dag had mijn moeder haar eigen jongere zus nu ook ruzie met haar. Wij begrepen niet hoe tante Marlien zo dom kon zijn om de leugens van Sandra te geloven. Zou je niet eerst je zus moeten contacten om te vragen hoe alles in elkaar zit? Maar nee, dit deed tante Marlien niet en ze hield mijn moeder in vijandschap.
Nu hadden twee tantes ruzie met mijn moeder.
Eentje van vaders kant en eentje van moeders kant.
Mijn moeder liet het maar voor wat het was en maakte zich niet druk om deze twee mensen, aangezien ze zelf ook niet wist wat het probleem precies was. Als ze boos wilden zijn moesten ze maar boos zijn.
Op een dag had me moeder een “pley” (optreden) ergens op locatie. Beide tantes die ruzie hadden met mijn mams waren ook daar toevallig ook aanwezig. Tante Sandra had zoals gewoonlijk weer teveel gedronken en ze begon vervelende dingen te schreeuwen in mijn moeders richting tijdens haar optreden. Mijn mama probeerde zich niet te focussen op het ordinair gescheld van Sandra en ging ongestoord verder met haar optreden. Tante Sandra leek hier alleen maar kwader van te worden, dat ze geen aandacht kreeg, ze bleef zich maar door misdragen en uitschelden.
Het was op een bepaald moment zo erg dat zelf leden van de familie moesten ingrijpen omdat Sandra de hele sfeer aan het verpesten voor alle aanwezigen. Haar gedrag was zodanig ordinair en niemand kon meer genieten van haar gescheld en vervelend geschreeuw. Ze zeiden tegen haar “lib’ a sani ...a trawan nho kong dja foe fet fet sani, a kong fu ply ing poku”
(* laat dit vervelend gedrag achterwege, waarom val je die ander lastig terwijl zij hier gekomen is om muziek te spelen. Ze is hier niet voor ruzie).
Maar Sandra was veel te dronken, ze liet zich door niemand tot bedaren brengen en ze bleef zich misdragen. Mijn moeder had op den duur meer dan genoeg van dit irritant gedoe van Sandra en ze stond op en liep naar Sandra toe. Ze vroeg haar op de man af “sa mi doe joe die jeh kos’ mie? if i ab wan san foe teygi, teygi mi now?!”
(* ik weet niet wat ik je misdaan heb dat je mij nu uit zit te schelden, als je iets te zeggen hebt, zeg het mij nu meteen?”)
Tante Sandra hield een paar stoelen in haar handen, met de bedoeling mijn moeder daarmee te slaan. Mijn mams zei “mi knap lek’ na joe fesi, nak mi if ie fen dat joe gangster”.
(* ik sta precies voor je, sla me maar als je zo een gangster bent).
Tante Marlien, de jongere zus van mijn moeder, op haar beurt stond op en begon mijn mams ook vies en vuil uit te schelden zonder noemenswaardige reden. De teleurstelling was duidelijk te lezen in mijn moeders gezicht, want ze hield zoveel van haar familie en nu ging haar eigen zus zo tekeer tegen haar. Ze kon die scheldkanonnade van Marlien niet aan en gaf haar aan keiharde klap in haar gezicht. Toen was het hek van de dam, het leek alsof een hele oorlog ontstond, een hele “djugu djugu “(chaos) barste los. De sfeer was toen helemaal verpest en niemand heeft meer genoten van deze avond.
Mijn moeder ging na deze drama naar haar huis en vertelde haar andere zussen over het gebeurde. Ook aan ons, haar kinderen vertelde ze wat haar overkomen was.
Maanden gingen voorbij en er gebeurde even niks …
Mijn moeder zou 50 jaar oud worden, maar kort voor haar 50ste jaardag voelde ze zich ineens niet zo lekker, ze had last van haar linker handpalm. Mijn oudste zus (Simone) bracht haar naar de dokter en mijn moeder moest een kleine ingreep doen in haar handpalm. Enkele dagen weken gingen voorbij, ik bleef alleen met me moeder dus zo kon ik op haar letten en helpen met alles. Ik had mijn oudste zoon bij me en was ook in de blijde verwachting tegen die tijd. Ik had een overzeese relatie destijds.
Er gingen nog steeds allerlei vervelende verzinsels en roddels rond die afkomstig waren van mijn twee slechte tantes. Natuurlijk kwamen al deze roddel verhalen ons ook ter ore en dat was zeer vervelend voor ons. Mijn moeder deed haar uiterste best zich niet te storen aan al de leugens, ze bracht tijd thuis door met ons als haar gezin en bemoeide zich niet in anderen hun zaken. Elke dag ging ze even weg om haar werk te gaan doen en daarna was ze weer netjes thuis met ons. Mijn mams was interieurverzorgster dus zo verdiende ze haar centjes om in haar onderhoud te voorzien.
Op een dag lag ik met mijn oudste zoon in bed, toen mijn moeder mij riep “kiarra!!!”. Ik zei toen “ja mama?”. Ze zei “boi, dey nanga netie mi nho mang sribi, luku fa mi sking e kras mii” (* ik kan de laatste dagen en nachten niet in slaap vallen, kijk eens naar mijn huid, ik heb aldoor jeuk).
Mijn moeder liet mij haar huid bekijken, ik zag dat ze over haar geheel lijf een soort van uitslag had met puistjes. Ik dacht dat ze gewoon een allergische reactie had en iets verkeerd gegeten had, niks serieus dus. “Het lijken zweet puistjes, misschien kan je Simone bellen en haar vragen je even naar de dokter te brengen voor de zekerheid” zei ik. Ze deed wat ik geadviseerd had en Simone bracht haar naar de dokter. De huisarts gaf wat zalfjes om in te smeren tegen de jeuk. Volgens de dokter was er niks serieus aan de hand en mijn mams moest zich maar geen zorgen maken, was zijn advies.
Er gingen enkele maanden voorbij.....
Mijn moeder haar jeuk was ondertussen niet gestopt, het was alleen maar erger geworden. Het was zo erg geworden dat mijn moeder niet van kon slapen, ze had geen moment rust... de jeuk bleef doorgaan en ze werd er letterlijk gek van. Jeuk is erger dan pijn hebben, dus had ik echt met mijn moeder te doen. Ze kon niet eens 5 minuutjes slapen, want de jeuk ging maar door. Ik zag de machteloosheid in haar ogen, als ze huilend en kapot op haar bed zat te jeuken. Ze sliep nauwelijks en was een zielig hoopje mens geworden. Ze was helemaal achteruit gegaan.
Mijn moeder werd ook stukken donkerder van kleur, hoe dat kwam weet ik niet. De jeuk liet haar geen moment met rust, me moeder raakte er uitgeput van, want door slaaptekort draai je op den duur helemaal door.... ze was zo radeloos dat ze steeds in huilen uitbarstte. Ik had zo een medelijden met haar en hielp haar zoveel mogelijk met krabben. Ook mijn andere broers en zussen kon het niet aanzien, wij hadden moeite ermee haar zo te zien lijden.
🌺 VOOR VERVOLG:
( LEES DEEL 2 )
——
Mensen in het verhaal :
Tante Sandra ——> De zus van mijn vader
Tante Marlien ——> Jongere zus van mijn moeder
Tante Louisa ——> Kerkelijke zus van mijn moeder
Simone —————> Mijn oudste zus
Rayen ——————> Één van mijn broers
——
⭐️⭐️= Het verhaal is 85% herschreven door de OST Beheerder Yvanna Hilton
Reactie plaatsen
Reacties