⬛️ Ingezonden door: shasha cherry
⚜️IK WAS HAAR BIJNA KWIJT⚜️
————————————
Hoi allemaal van OST, ik heb een ervaring om te delen. Wat ik heb meegemaakt, lijkt ongeloofwaardig maar helaas is het de keiharde waarheid..
Ik moet dit alles nog verwerken wat ik zal delen met jullie want het zit mij nog steeds dwars.
Het was vrijdag avond, het was na 8:00PM en ik kwam thuis aan. Mijn hond heeft de gewoonte om meteen naar de poort toe te rennen als ik thuis aankom. Als ik het erf oprij, rent ze dan naar achteren. Dit doet ze elke dag, het is haar gewoonte en je kan zien dat ze er plezier in heeft mij altijd te komen begroeten. Dus die bewuste vrijdag kwam ik thuis aan maar mijn hond kwam mij niet begroeten bij de poort.
Ik reed het erf op en ik stapte toen uit en haalde mijn spullen uit de auto, maar ik zag die hond nog steeds niet. Ik riep haar, maar ze kwam maar niet. Mijn erf was ook onder water, dus ik vroeg me af wat die hond achterin te zoeken had als er overal water lag. Wat ik wel hoorde was een duidelijk gespartel in dat water. Ik maakt mijn flashlight aan omdat het best donker was op mijn achtererf. Mensen, ….. wat ik zag was met geen enkele pen te beschrijven.
Mijn hond werd over en weer geslingerd door 'iets' onzichtbaar maar ze gilde niet. En dat ding drukte haar in dat water met een behoorlijke kracht. Mijn hond vocht met al haar kracht maar het mocht niet baten. Ik begon paniekerig te schreeuwen en roepen om hulp van de buren. Plotseling bewoon mijn hond niet meer. Ogen wijd open, gedraaid naar achteren waardoor ze eng wit eruit zagen. Ze werd helemaal stijf. Haar Poten in de lucht, precies net een kadaver. Kop vreemd small, bek open.
Ik pakte haar en zette haar op de stoep waar het droog was. Ik rende snel in alle paniek naar boven. Plotseling hoorde ik weer een heftig gespartel in dat water. Wat bleek, dat onzichtbare ding had haar weer gesleept naar het water en sleurde haar richting het water. Dat ding bracht haar richting de schutting. Maar ik rende gewoon op mijn hond af en griste haar met alle kracht weg, en bracht haar deze keer naar boven nadat we haar gewassen hadden. Mijn broer schoot mij gelukkig te hulp, want hij was op mijn gegil afgekomen.
Mijn hond was weer stijf geworden alsof ze al dood was. Precies zo hebben we haar naar boven gebracht. Gewikkeld in een laken. Ik heb toen palm met blauwsel opgelost in een emmer water en mijn broer heeft haar kop met dit mengsel gewassen. Ongeveer na 4 tot 6 minuutjes leek mijn hond weer bij zinnen te komen en ze deed langzaam haar ogen open. Ze probeerde voorzichtig op te staan, wat eerst moeizaam ging maar het lukte haar later weer een beetje rond te wandelen op het balkon. Ik voelde mij zo intens gelukkig om haar weer te zien bewegen en te kwispelen met haar staart.
Ik kon mijn ogen niet geloven dat mijn hond nog leefde na persoonlijk gezien te hebben hoe ‘dat ding’ haar als een lappen pop heen en weer slingerde. Ik riep mijn hond haar naam steeds vol ongeloof om te zien als alles goed met haar was en ze kwispelde vol blijdschap voor me met haar staart. Ik heb haar toen wat te eten gegeven, ze rook eerst eraan maar at er niet van.
Later at ze gelukkig wel van wat ik haar gegeven had en begon ze wat flinker te worden. Ze begon zelf weer te blaffen tegen de honden van de buren. We hadden daar een laken voor haar neer gelegd en ze ging erop liggen om zichzelf af te drogen. Ik merkte dat ze weer vrolijk begon te rennen, spelen en huppelen alsof ze weer een beetje de oude was. Ik vond dit echt wonderbaarlijk, want toen ik haar naar boven trok was ze eigenlijk al dood, tenminste zo zag ze eruit en ze was al helemaal stijf geworden.
Wel mensen, ik weet het niet wat mijn hond precies aangevallen had. Achter op mijn erf staat er een grote kersenboom met daaronder een tafel met plantjes en rondom ook plantjes. Ik heb achterburen en precies achter mijn huis staat er een heel oud huisje. Jaren geleden had een man zich daar verhangen. Het gezin die daar destijds woonde is daar niet blijven wonen en ze vertrokken meteen. Sindsdien is er niemand meer daar komen wonen. Dit is om en bij 40 jaar geleden...
Dat huis staat er nog maar is helemaal overwoekerd met onkruid, bouwvallig en ook door ouderdom weggerot...
Ik weet niet als dit gebeuren van mijn hond iets hiermee te maken heeft? Misschien hield die man niet van dieren of niet van honden. En als dat het niet geweest is, dan heb ik geen flauw idee wat het onzichtbaar ding was die mijn hond aangevallen heeft.
Mijn hond is voor nu wel normaal, alsof er niks gebeurd is, maar natuurlijk blijven wij alert...
⭐️⭐️= het verhaal is 70% herschreven door de OST beheerder Yvanna hilton.
Reactie plaatsen
Reacties