🟥 Ingezonden door: L.L
⚜️MIJN GUYANESE SCHOONMOEDER⚜️ DEEL 4
——————————
Geachte OST leden, het voelt heel prettig aan jullie begrip en ondersteuning te krijgen. Als ik de reacties zo lees onder alle delen van mijn levensverhaal.
Ik las ook boze reacties van mensen die niet begrepen waarom ik gebleven ben in zo een situatie met Shafiek. Ik ben met hem gebleven omdat shafiek geen slechte man was, voordat zijn pleegmoeder tussen ons kwam. Hij begon pas met mishandelen toen Thelma hem bewerkt had met “wisie” (zwarte magie) waardoor hij zichzelf compleet niet meer was. Die liefdevolle manier hoe hij me altijd aangekeken had, verdween uit zijn ogen sinds Thelma hem een soort van wandelende 'zombie' gemaakt had die geen eigen wil meer had.
Ik wilde dus niet opgeven in mijn grote liefde, omdat ik wist dat hij net als ik een slachtoffer was. En anderzijds kon ik ook niet weg daar omdat Thelma mij ook goed 'bewerkt' had, ze maakte er geen geheim van. Ze heeft mij ook maar al te vaak gezegd “wil je weg lopen van hier? Ik wens je succes, probeer het maar ... het zal je toch nooit lukken, want de manier hoe ik je bewerkt heb zal je nooit weg kunnen lopen. Ik zorg ervoor dat jij hier blijft tot je laatste uurtje geslagen is! Hier blijf je, vuile hoer!”.
Blijkbaar waren haar ‘krachten’ niet sterk genoeg, of ze moest ze weer gaan versterken bij de wisie man. Want ik heb toch mijn weg gevonden naar een lukuman (culturele dokter/ genezer) en heb zo hulp gevonden.
Sinds ik geweest ben naar die lukuman om die bakroes te verwijderen, heeft Shafiek mij weer liefdevol behandeld zoals het prille begin van onze relatie. Hij keek me weer bewonderend en vol liefde aan altijd. Hij deed zijn uiterste best mij gelukkig te maken en op mijn wenken te bedienen. Hij was een schat van een man. Dit bewees mij wederom dat hij mij al die tijd zo smerig behandelde vanwege die duivelse rommel van zijn schoonmoeder.
Met Shafiek aan mijn zijde, kreeg ik weer zin in het leven.
Hij heeft mij tot de dag van vandaag nooit meer geslagen.
Maarrrrr..... er gebeurden wel andere dingen. Andere problemen kwamen op mijn pad. Ik kon geen kinderen meer baren, dankzij mijn ex-vriend ROËL ......de vader van mijn zoon. Hij was de oorzaak hiervan vanwege de vele geslachtsziektes die hij me gegeven had. Ik had blijvende schade aan mijn eierstokken.
Na zes jaar samen gewoond te hebben met Shafiek, stapten wij in het huwelijksbootje. Wij wilden samen kindjes hebben, maar omdat ik wist dat ik dit niet kon, gaf het mij enorm veel stress en ik raakte in een depressie. Alsof dit niet genoeg was, kwam Thelma weer in ons leven. Ze had geen woonplek, dus kwam ze Shafiek smeken als ze voor enkele maandjes bij ons in kon trekken. Uit medelijden accepteerde hij haar opnieuw in ons leven en in ons huis.
Zoals we gewend zijn van dit mens, behandelde ze me weer als vuil. Maar ik stoorde me niet aan haar en bleef uit haar buurt. Ik liet haar wel weten dat ik geen onzin van haar tolereerde meer.
Na alles wat ik meegemaakt had met deze vrouw, had ik begeleiding nodig dus ging onder behandeling van een therapeut. Eerst was ik onder behandeling van een psycholoog, maar dat scheen niks voor me te doen. Het leven was enorm zwaar voor me, ik heb heel veel moeten slikken door de jaren heen. Ik cijferde me zelf altijd weg voor anderen, had het gevoel dat ik niks waard was.
Dit werd alleen sterker toen Thelma mij zo denigrerend behandelde en Shafiek aangezet had mij ook te mishandelen en al even erg te behandelen. Mijn eigenwaarde was compleet weg. Ik moet eerlijk zeggen dat mijn opvoeding ook deels hieraan bijgedragen heeft, want in ons gezin voelde ik me altijd het buitenbeentje. Ik had een gave, niet iedereen begreep dat en het voelde daarom onbegrepen en eenzaam. Zoals men het in suriname noemt, was ik de ‘blaka skapoe’(zwarte schaap) van ons gezin.
Ik kreeg regelmatig pakslaag van mijn moeder, omdat ik vaak in mijn eigen wereldje leefde. Mijn moeder begreep mij niet, als ze me aldoor zag praten met dingen die zij niet kon zien. Vaak als ze me riep en ik dan in mijn eigen wereldje zat. Dan vatte zij dit op als ongehoorzaam en zo kreeg ik pakslaag. Zij bedoelde het dus niet verkeerd, maar ik vatte het destijds in mijn jongere jaren op als ‘niemand houdt van mij!’.
Achteraf gezien was het niet zo erg als ik het opgevat heb. Maar voor dat moment, had elk pakslaag een zwarte impact op mij als kind. Dit maakte dat ik mij ongewenst/ ongewild gevoeld heb mijn heel leven. In suriname is een corrigerende tik of klappen normaal, omdat jouw ouders gewoon een punt willen maken dat iets niet mag of fout is. En mijn ouders deden ook precies dat, ze mishandelden mij niet. Ik kreeg alleen corrigerende klappen, maar mijn tere ziel heeft dit veel te zwaar opgevat waardoor ik er de rest van mijn leven last van gehad heeft.
Vanwege mijn gevoel niet gewild te zijn, als kind zijnde, probeerde ik me zelf op 10 jarige leeftijd van kant te maken met bleekmiddel.... door het te drinken. Gelukkig werd ik tijd betrapt, ik had niet genoeg gedronken, het was teveel verdund en door tijdig ingrijpen is mijn poging mislukt.
Maar goed,
nu even weer naar mijn situatie hier thuis bij ons, waar we nu wonen, in het ouderlijk huis van Shafiek’s ouders.
Ik zie nog steeds heel vaak geesten (tenminste dat denk ik dat ze zijn), die zichzelf laten zien als groot gebouwde boslandcreoolse vrouwen. Ze trekken vaak aan mijn voeten en zeggen dingen als “libi mi mang... na mie mang” (*laat mijn man met rust, hij is mijn man).
Soms lag er ineens een pangie voor mijn kamerdeur, eentje die groen rood was met bruine strepen. Waar die pangies vandaan kwamen weet ik tot de dag van vandaag niet. Maar shafiek wist er niks van en mijn zoon nog minder.
Jaren gingen verder....
Ik had intussen een kweek kindje (Leandro) van 3+ jaar in huis genomen om met ons te wonen. Het was een nacht 2:30AM ongeveer en een ieder was bij ons thuis in diepe rust. Ik lag in bed met Leandro en shafiek, we sliepen rustig.
Ik kreeg op een gegeven moment een droom waarin mijn ouders waren. Ik zag dat ze tegen een oever aan botsten en ze konden nergens heen.... een erg vreemde droom, die ik zelf niet kon begrijpen. Ik had deze droom nauwelijks gehad of ik werd wakker, omdat mijn Leandro ineens van het bed sprong. Hij liep naar de kamerdeur en begon aan de deur te trekken en schreeuwde “mama... mama”, alsof hij me wilde wenken die deur open te maken voor hem.
Geschrokken stond ik op, want dit was vreemd gedrag voor hem. Ik maakte de deur voor hem open en hij rende vrolijk naar de woonkamer en begon rondjes te rennen rondom het bankstel. Hij ging non-stop door met rennen eromheen. Het was voor mij heel eng om te zien, hoe een klein kind midden in de nacht als een bezetene rond zit te rennen. Het was alsof hij iets zag dat met hem speelde, maar ik kon niks waarnemen en ik was paniekerig.
Ik had ik Leandro zoiets nooit eerder zien doen en nog erbij tegen 2:35AM in de nacht. Wat was dit nou? Wat moest ik hiervan denken? Ik kan jullie verzekeren, het was ontzettend eng om te zien. Het leek alsof ‘iets’ hem overgenomen had.
Ik kreeg op dat moment ineens een gevoel alsof mijn hoofd en lichaam zwaar begonnen te worden. Een gevoel die ik niet beschrijven, maar ik voelde alsof iets me lichaam binnen probeerde te dringen.... dus ik schreeuwde het uit, want ik was behoorlijk bang. Ik weet niet wat er verder gebeurde, maar ineens zag ik me zelf zitten op het bankstel.
Ik kreeg hetzelfde gevoel als die ene dag toen ik bij mijn grootvader op zijn terras zat (zie STORY: 543), met alleen een lapje stof rondom mij gewikkeld, toen hij mij bevrijd had van van de demonische machten die mij op dat moment aan het hinderen waren. Precies zo voelde ik mij, ik was in een spiritueel gevecht, demonische wezens probeerden mijn lijf binnen te dringen en ik vocht hiertegen. Op den duur voelde ik alsof ik de strijd aan het verliezen was, want deze duivelse krachten waren veel te sterk voor mij dus gilde ik luid “shafiekkkkkkk.... shafiekkkkk help me!!!!!!”.
Shafiek snelde naar me toe, helemaal in paniek en verward en hij zag wat er gaande was. Mijn ogen draaiden helemaal naar achteren en ze waren compleet wit.
Shafiek begon voor me te bidden. Terwijl hij mij vast hield en aan het bidden was, begon ik ruw weg te stoten, want ik kon het gebed op dat moment niet aanhoren. Ik wilde er niks van weten en werd agressief naar Shafiek toe. Dit bewees dat het demonische ‘ding’ al in mijn lichaam was, want het kon niet tegen de woorden van god.
Ik gilde, gromde, schreeuwde en ging als een bezetene tekeer. Ik zag Thelma vanuit de keuken naar het gebeuren kijken, tegen die tijd woonde ze nog bij ons. Ze zag er bang en geschrokken uit, leek alsof ze niet begreep wat er gaande was met me. Want ik ging echt als een briesende leeuw tekeer. Thelma leek echt bang, want ze kwam niet dichtbij van me, ik zag haar jurk met bevende handen vast knijpen. Ik weet niet waarom ze op dat moment zo bang was, want ze was een gevoelloze wrede vrouw die nergens bang voor was. Maar op dit betreffende moment, kon ik de angst in haar ogen zien.
Mijn man bleef voor me bidden en ik bleef maar schreeuwen. Op den duur begon ik te kronkelen als een slang over de vloer, en Shafiek was helemaal overstuur, hij huilde zelf. Ik heb hem nog nooit eerder zo overstuur en machteloos naar me zien kijken. Tranen rolden rijkelijk over zijn gezicht, ik denk dat hij op dat moment dacht dat ik dood ging. Naderhand vertelde hij me dit ook, dat hij echt geen raad wist omdat ik aldoor rolde met mijn ogen en sidderende alsof mijn laatste uurtje geslagen was. Ik sprak ook in rare tongen, begon te sissen als een slang en hij was bang voor me geworden.
Shafiek bleef door bidden, terwijl ik zeker een uur bleef kronkelen door de woning als een slang.
Ineens stond ik op, en liep naar de keuken bij mijn bange schoonmoeder Thelma. Ik keek naar haar maar ik zag haar eigenlijk niet, want achter mijn schoonmoeder zag ik een visioen met een bos... vlak voor het bos was er een weggetje, waar ik de wijlen moeder van Thelma zag staan. Die moeder van Thelma vroeg mij als ik een boodschap wilde doorgeven aan haar dochter. Ik vroeg Thelma als ze die boodschap wilde horen en ze weigerde deze aan te horen. Meteen daarna verdween het visioen en ook de moeder van Thelma.
Dit alles heb ik later vernomen van Shafiek, die me vertelde wat er die nacht gebeurd is. Sommige stukjes kan ik me vaagjes herinneren, zoals het stuk waar Leandro begon te rennen rondom het bankstel. Maar daarna werd ik overgenomen door ‘iets’ en wat er toen gebeurde weet ik niet. Ik weet tot de dag van vandaag niet wat de bedoeling precies was en waarom dit me overkomen is.
Persoonlijk denken Shafiek en ik, dat de moeder van Thelma haar iets belangrijks wilde vertellen, maar Thelma weigerde stellig en wilde niks horen wat haar overleden moeder via mij probeerde te vertellen. De reden weet niemand, maar het zal me niet verwonderen als Thelma haar eigen moeder ook iets verschrikkelijks aangedaan heeft. Thelma heeft in haar leven zoveel slechte dingen gedaan met anderen, dus ze wist dat de boodschap van haar moeder geen mooie zou zijn. Vandaar de weigering om het aan te horen.
En toen Thelma weigerde de boodschap aan te horen is de moeder ook gelijk verdwenen zonder de boodschap aan me door te geven. Het blijft dus een raadsel waarover haar moeder wilde praten.
Uiteindelijk, na drie maanden bij ons gewoond te hebben, is Thelma opgenomen in LPZ voor psychiatrische behandelingen, omdat haar hoofd niet meer naar behoren functioneerde. Ze begon gek te doen, ze sprak tegen zichzelf en kreeg zomaar ineens paniek aanvallen en gilde dat dingen haar dood wilden maken. Maar dit zou niemand moeten verbazen want als je met demonische machten gaat ‘werken’ om anderen kwaad aan te doen, en dingen op gaat roepen op de begraafplaats, dan krijg je vroeg of laat problemen met deze duivelse machten. Ze komen voor hun ‘pai’ (betaling).
Ik was blij dat dit mens eindelijk uit ons huis en uit ons leven was. Wij zullen geen last meer van haar hebben, ze heeft al voldoende kapot gemaakt en nu is het wel genoeg geweest.
Tussen Shafiek en ik gaat alles nu prima,
Hij draagt mij op handen.
Ook met Leandro en mijn zoon gaat het goed.
🌺 Zo lieve OST leden, dit waren mijn ervaringen voor deze keer & ik wens jullie een fijne ochtend verder.
⭐️⭐️= Het verhaal is 90% herschreven door de OST Beheerder Yvanna Hilton.
————————
⚠️ VERGEET NIET MIJN VORIGE ERVARINGEN TE LEZEN:
🔻STORY 543: IK GA JE MEENEMEN - DEEL 1
🔻STORY 546: IK GA JE MEENEMEN - DEEL 2
🔻STORY 549: WARUNG: ONZE GEMENE BUURVROUW
🔻STORY 553: MIJN SCHOONMOEDER: ZE BLEEF SABOTEREN
🔻STORY 555: IK HAD GEEN MENING MEER - DEEL 1
🔻STORY 558: IK HAD GEEN MENING MEER - DEEL 2
🔻STORY 561 : IK HAD GEEN MENING MEER - DEEL 3
Reactie plaatsen
Reacties