🟨 Ingezonden door: Anoniempje
⚜️ZANDERIJ: HIJ WIST VAN NIKS⚜️
———————
Dag leden van OST, hier mijn persoonlijke ervaring.
Ik ben importeur/ exporteur en ben daarom vaak tot heel laat op de Surinaamse luchthaven, Zanderij. Een keer tegen half 4 in de ochtend besloten mijn broer en ik om van achteren helemaal naar voor te lopen en weer terug, omdat we aan het wachten waren op een vlucht. Wij waren dus eigenlijk gewoon een beetje tijd aan het doden. Ik zag al die tijd dat er een dame (wel een eindje verwijderd) achter ons aan liep. Ik dacht dat het een medewerker van de SLM of van de luchthaven was, die toevallig ook de zelfde richting op moest.
Op een gegeven moment, toen wij terug liepen kwam die zelfde vrouw nog steeds achter ons aan. Ze bleef wel steeds op de zelfde afstand, maar overal waar we heen liepen kwam ze ook dezelfde route. Ik vroeg mijn broer “echt vreemd he?”. Hij keek me vreemd aan, alsof hij niet begreep waar ik het over had. Ik wees hem op een gedekte manier naar achteren, in de richting van die vrouw, maar hij begreep me nog steeds niet.
“Die vrouw toch dommie!!! Die ene achter ons, die ons de hele tijd zit te achtervolgen. Ik dacht in het begin dat ze toevallig de zelfde richting op moest, maar dit blijkt niet zo te zijn want overal waar we inslaan en omlopen, is ze precies weer achter ons aan het mee lopen. En als ik haar aankeek, wachtende als ze misschien iets te zeggen had, keek ze me gewoon aan en zei niks. Want het lijkt alsof ze een reden heeft achter ons te lopen. Ik krijg er kriebels van mang!” zei ik.
Mijn broer keek mij toen boeng geschrokken aan “uhhh? Welke vrouw? Nu maak je me wel ongerust, de hele weg was er niemand in de omgeving en ook niemand achter ons“ zei hij zelfverzekerd. Ik kreeg het gelijk warm en koud van de schrik. Ik besefte toen dat hij haar dus niet gezien had, want hij was bloedserieus. Hij had ook geen voetstappen gehoord, maar ik had die vrouw de hele weg gehoord en achter ons zien aanlopen.
Het ergste was, toen ik mijn broer vroeg over haar, was ze nergens meer te bekennen. Maar toen we verder liepen hoorde ik nog duidelijk haar voetstappen achter ons aanlopen. Alleen kon ik haar niet meer zien. Om het minder eng te maken voor me zelf en afleiding te hebben, begon ik vrolijke tories met mijn broer te praten omdat we nog een eindje te lopen hadden.
De hele weg terug heb ik die slepende voetstappen vlak achter ons gehoord. Maar ik durfde er niet meer met mijn broer over te praten, want hij zag er al ongemakkelijk uit. Hij zag aan mijn gezicht dat ik uit mijn doen was, dus met snellere passen probeerden wij weer naar de luchthaven te lopen.
Toen we later weer in de auto zaten, begon mijn broer zelf weer over die Tori. Hij verzekerde me dat hij echt niks gezien had, maar hij had wel al die tijd een hele vreemde vibe gevoeld die hij niet kon plaatsen.
Wij weten tot de dag van vandaag niet wat die gedaante was die achter ons aan liep. De bedoeling kenden we ook niet, misschien was het gewoon iets van die omgeving ofzo.
🌺 Dit was mijn ervaring lieve mensen…
⭐️⭐️= Het verhaal is 90% herschreven door de OST beheerder Yvanna hilton.
Reactie plaatsen
Reacties
Omgeving zanderij spook mensen. Er gaan toch mensen dood op de weg of in omgeving. Zijn jullie vergeten dat er een vlieg ramp niet ver van daar is geweest? Sommige zoeken rust en dan kun je ze horen.