STORY 564: HET HOTEL IN SHANGHAI

Gepubliceerd op 23 februari 2024 om 14:43

⬛️ Ingezonden door: Sulakshana Sewradj

                      ⚜️HET HOTEL IN SHANGHAI⚜️
—————————

Lieve leden van OST, ik heb een ervaring die ik met de mensen zou willen delen.

Ongeveer 4 jaren geleden logeerde ik i.v.m. een seminar in Shanghai in een Luxe hotel, met enorm grote kamers en alles zag er heel mooi en duur uit. Er waren 2 maal 1 persoons bedden in de hotelkamer. Mijn 1ste nacht al hoorde ik een luid gesnurk in mijn kamer. Ik dacht eerst dat de kamers gehorig waren en dat het geluid van de kamer ernaast kwam. Ik probeerde mijn aandacht er niet op te vestigen, wetende dat ik alleen was en het vast niet vanuit mijn kamer kwam.

Maar hoe meer ik het gesnurk negeerde, hoe luider het begon te worden. Het was overduidelijk dat het ergens vanuit mijn kamer kwam. Ik zat recht op in mijn bed en keek om mij heen maar zag niets. Ik was echt behoorlijk bang, durfde mij bijna niet te verroeren.

Gelukkig kwamen collega’s ineens op mijn deur kloppen, want ze waren laat op en ze wilden nog een beetje torie praten. Ik rende naar de deur om voor ze open te maken, en liet ze binnen. Maar toen ze mijn kamer binnen kwamen stopte het gesnurk ineens. Alles leek weer normaal, niks te horen en niks vreemd op te merken. Ik durfde mijn collega’s niks te zeggen, bang dat ze me voor gek aan zouden zien.

Toen ze weer richting hun eigen kamer gingen, begon het gesnurk vrijwel meteen. Ik was zo bang dat ik helemaal koud en warm tegelijkertijd werd, beefde met mijn vingers van angst. Maar toen dacht ik aan mijn grootmoeder, die had mij sinds jongs af geleerd ‘mocht jij je ooit in een vervelende situatie bevinden waarbij er paranormale krachten aanwezig zijn, dan moet je gewoon praten met ze. Laat je niet kennen, bewijs dat je niet bang bent en zeg dat je daar niet bent om ze lastig te vallen en dat je andersom ook hetzelfde wenst. Je wil je rust en doet niemand kwaad!”.

Mensen, ik ga jullie zeggen, ik durfde mijn mond nauwelijks open te maken. Maar ik kreeg ineens de moed, men zegt een kat in nood maakt rare sprongen. Ik denk dat ik daarom ook de durf kreeg om luidop te praten. Voordat ik dat deed begon ik even te bidden, hopende daarmee dat ‘ding’ dat zich kenbaar maakte af te schrikken. Hierna sprak ik rechtstreeks tegen het ding “luister naar me, ik ben van heel ver gekomen voor mijn werk. Ik kom hier niet om kwaad te doen, of om jou te verstoren. Misschien is dit jouw ruimte waarin je woont, dat wist ik dan niet, maar ik zal je niet verstoren en ben hier tijdelijk. In die tijd dat ik er ben, val me niet lastig, ik doe dat andersom ook niet met je! Ik slaap hier alleen maar, verder niks. Maak me niet bang! Ik weet niet wat of wie je bent, maar als je er toch eenmaal bent, bescherm mij en doe me geen kwaad!!”.

Geloof het of niet, ik heb hierna geen enkele kik meer gehoord. Niet eens een muskiet of ander geluid, het was letterlijk muisstil. Ik heb die nacht als een roos kunnen slapen en ook de resterende dagen, is het heerlijk stil gebleven. Ik heb zonder problemen in de kamer kunnen vertoeven. Niks heeft mij lastig gevallen.

Enige wat wel gebeurde, is dat ik sommige nachten ineens iemand mijn wc door hoorde spoelen. Eng natuurlijk, want ik was daar helemaal alleen. “Ja hoor, ik weet dat je er bent. Hier is van jou, ik ben je helemaal niet vergeten” zei ik dan altijd. Ik probeerde me zelf niet van slag te maken, want als het ding me iets aan wilde doen had ‘hij’ dat allang gedaan. Het was duidelijk geen gemeen iets.

🌺 Eerlijk gezegd, ik had nooit in mijn leven gedacht dat ik zo bikkel kon zijn. Ik ben stiekem wel trots op me zelf, want van me zelf weet ik dat ik altijd een bange schijterd geweest was.

⭐️⭐️= Het verhaal is 90% herschreven door de OST beheerder Yvanna hilton

Reactie plaatsen

Reacties

Er zijn geen reacties geplaatst.