🟪 Ingezonden door: L.L
⚜️IK HAD GEEN MENING MEER⚜️ DEEL 1
————————
Beste OST lezers, dank u wel voor jullie de mooie reacties op mijn vorige verhalen, ik ben blij dat ik mijn ervaringen mag delen want het helpt mij dingen te verwerken nu daar alles uitgesproken en gezegd is.
Ik wilde mijn levenservaringen al lang delen met jullie maar was een beetje bang, en erg verlegen, vanwege deze reden blijf ik graag anoniem. Ik heb hier weer een andere ervaring voor jullie.
————————
Even ter herinnering voor de nieuwe mensen, het laatste verhaal die ik met jullie deelde was:
STORY 553: MIJN SCHOONMOEDER: ZE BLEEF SABOTEREN
————————
Mijn eerste relatie liep stuk, en ik begon met een tweede relatie en was toen 17 jaartjes jong.
In deze relatie was het meteen raak, ik raakte vrijwel meteen in de verwachting. Ik dacht geen moment aan abortus plegen, dat zag ik als moord en dat was geen optie. Ik was als beste overgegaan naar de vierde klas op de MULO. Mijn cijferlijst was prachtig, alleen maar negens. Maar helaas ging ik toen niet meer naar school vanwege die zwangerschap.
Deze tweede relatie was vreselijk, gewoon echt een nachtmerrie. De problemen begonnen al bij de vijfde maand van mijn zwangerschap.
Roël (zo zal ik mijn 2e vriendje noemen) begon met vreemdgaan, maar ik gaf niet snel op en probeerde nog aan de relatie te werken. Je weet zelf, als je om iemand geeft ga je niet meteen opgeven, tenminste ik niet. Ik probeerde nog te praten erover, uitvinden waarom hij zoiets gedaan had. Maar dat scheen allemaal verloren tijd te zijn. Once a cheater, always a cheater, zegt men. Men heeft gelijk, een vos verliest zijn haren maar zijn streken niet.
Ook mijn ouders waarschuwden mij voor deze jongen, want ze zagen meteen dat hij niet geschikt was voor mij. Ze konden aan me zien dat ik niet vrolijk keek sinds ik met Roël begonnen was, maar uiteindelijk was ik degene die ervoor koos door te proberen deze relatie te redden. Ik was koppig, sloeg mijn ouders hun adviezen in de wind, want de liefde die ik voor mijn vriendje voelde was eindeloos.
Roël had elke keer weer een andere dame waarmee hij avontuurtjes beleefde. En ik wist precies als hij bezig was met vreemdgaan, ik kreeg een duidelijke “skinfiri” (voorgevoel). Het was zo dat iets mij influisterde en zei “ga naar zo een plaats” of “kijk naar daar....” en ik zag alles. Ik deed wat de stem mij vertelde te doen, en zo heb ik mijn vriend vaker op heterdaad kunnen betrappen met andere meiden.
Zelf op zulke momenten ontkende hij dat hij wat verkeerd gedaan had. Volgens hem had ik verkeerd gezien en lag het aan mijn ogen. Die jongen loog keihard, heb nog nooit eerder iemand ontmoet in mijn leven die zo veel loog. Dat hij vreemdging was dus geen vraag, geen vermoeden, want ik wist het heel zeker. De keren dat ik hem betrapt had waren niet te tellen.
Na mijn bevalling ging die uitloperij van Roël gewoon in volle vaart door, want toen woonde ik bij mijn ouders. Ik sprak ook met zijn ouders erover, maar niemand daar thuis die hem aansprak over zijn gedrag. Twee maanden na mijn bevalling, betrapte ik Roël op heterdaad met zijn ex vriendin Shareena. Terwijl hij altijd hetzelfde verhaaltje ophing “schatje, jij bent echt de enige voor mij, ik heb geen behoefte aan een andere. Ik zal je nooit bedriegen!”. Schaamteloos herhaalde hij dit altijd weer.
Nadat ik hem betrapt had met Shareena, trok hij me ruw naar zijn auto om naar huis te rijden. Hij was geïrriteerd dat hij betrapt was. Wij zaten beiden kwaad terwijl hij richting huis reed, dus geen van ons sprak tegen elkaar.
“Breng me naar Lelydorp bij mijn ouders!” Zei ik tegen hem. Hij begon ruzie met me te maken, want hij speelde omin kwade meneer, hij wist dat hij opnieuw betrapt was en hij kon niet blijven ontkennen dat mijn ogen niet goed werkten of dat ik verkeerd gezien had. Want ik was hem gaan confronteren deze keer. Dat had ik de vorige keren niet gedaan, als ik hem ergens bezig zag met een andere meid. Ik had hem achteraf erover gesproken altijd en daarom ontkende hij. Maar deze keer was ik hem gaan aanspreken ‘in the middle of the act!’.
Nu begon hij tekeer te gaan als een beest, en wilde alle schuld op mij afschuiven alsof ik de reden was van zijn vreemdgaan.
Iets wat mannen altijd doen als ze betrapt zijn, hij voelde zich zo in het nauw gedreven dat hij me zelf uit zijn auto wilde smijten tijdens het rijden. Ik heb echt met alle kracht gevochten dat dit niet gebeurde, anders was ik misschien niet meer in leven om dit na te vertellen.
Maarrrrr ….. ik kan jullie wel vertellen dat ik een paar vuisten heb moeten incasseren, want hij nam mijn hoofd vast en begon erop los te slaan. Het was alsof hij een wintie kreeg, hij sloeg mijn hoofd een aantal keren met alle kracht tegen het stuur van die auto. Toen hij klaar met mij was, zaten mijn hoofd en ogen vol bloed. Hij had tijdens zijn agressieve bui ook met vuisten geslagen op mijn rug. Ik was op den duur zodanig afgetakeld dat ik nauwelijks meer kon bewegen en had niet eens de kracht meer om terug te vechten.
Roël was zo woedend, omdat ik zijn dag had verpest, aangezien ik hem betrapt had tijdens het vreemdgaan. “Ik had nou net zo een mooie dag, maar jij moest zo nodig komen en alles aan duigen gooien” zei hij.
Hij zette mij precies zo bont en blauw thuis af bij mijn ouders. Uiteraard schrokken mijn ouders zich te pletter om mij zo te zien. Mijn moeder keek me met tranen in haar ogen aan. De volgende dag na het werk, wie stond ineens voor de poort alsof niks aan de hand was? Ja hoor, Roël kwam ongevraagd parmantig binnen wandelen alsof hij daar bezit had. Ik had verwacht dat mijn ouders flink tegen hem tekeer zouden gaan, want ze was vurig tegen onze relatie en ze konden niet wachten hem te zien om aan te spreken.
Mijn vader zou hem aanpakken, maar vreemd genoeg toen Roël binnen liep, deed niemand iets. Een ieder was opvallend stil. Ik begreep er zelf niks van, waarom mijn vader ineens niks meer gezegd had. Mijn vader zou anders nooit zo gereageerd hebben, door niks te zeggen. Hij was altijd zeer beschermend naar zijn kids toe. Maar deze keer was een ieder stil in huis, uiterst vreemd was de sfeer. Roël kwam mij ophalen om richting zijn ouders hun huis te gaan.
Na een paar maanden verhuisden we.
Van Roël mocht ik helemaal nergens met ons kindje, zelf niet eens bij mijn eigen ouders. Toen Roël een keer niet thuis was, ben ik een beetje gaan snuffelen in zijn klerenkast.
Tussen zijn kleren, heb ik een groot aantal kleine bruine flessen met vloeibare inhoud gevonden. Deze flesjes hadden allerlei rode touwtjes gebonden eraan. Ik heb Roël bij thuiskomst meteen gevraagd wat die flessen precies waren en wat dat te betekenen had. Ik werd toen vies en vuil uitgescholden door hem en opnieuw vreselijk mishandeld van zo heb je me niet.
Hij smeet me als vuil op de vloer, trapte op mijn rug terwijl hij me trok aan mijn haar. Hij sloeg me weer met vuisten aan mijn hoofd. Hij nam daarna een bezemstok en sloeg me op mijn knieën en onderbenen.
Ondanks alle aanhoudende mishandelingen ging ik niet weg bij hem. Ik weet niet waarom, het was gewoon alsof iets mij tegen hield. Ik kende me zelf niet meer, ik ben niet iemand die dit soort shit zou pikken als iemand me zo behandelde. Maar ondanks alle mishandeling en vreemdgaan, bleef ik gewoon als een hersenloze garnaal met hem. Niemand begreep het en zelf ik niet. Waarom pikte ik dit leven? Waarom accepteerde ik deze pijn en beledigingen van een man?
Elke keer nadat ik pakslaag kreeg, stuurde hij me naar mijn ouders. Mijn ouders kwamen mij dan halen en ze keken me weer aan alsof ze wilden zeggen “waarom pik je deze stronterij in hemelsnaam?”, maar ze wisten al dat ik opnieuw hetzelfde versje op zou zeggen “ik hou echt van hem, ik wil niet zonder hem verder leven”. Dus op den duur zeiden ze niks meer maar ze kwamen me wel ophalen als ik ze nodig had. Ze wisten dat tot mij praten gewoon verloren tijd was, want ik luisterde standaard niet naar ze.
🌺 VOOR VERVOLG:
(LEES DEEL 2)
⭐️⭐️= het verhaal is 90% herschreven door de OST beheerder Yvanna hilton.
Reactie plaatsen
Reacties