🟪 Ingezonden door: Seyi Maru
⚜️KOM TERUG VOOR MIJ!⚜️ DEEL 3
———————————
Barry die bewoog nu langzaam en kroop mijn kant op, ik greep hem aan zijn arm en trok hem dichterbij me. Abigail sprong ineens naar ons maar ik trapte haar recht in haar gezicht. Het leek alsof ze weer in de aanval wilde gaan, maar ik bleef haar trappen.
Het leek haar niet echt veel te doen zoals bij een normaal mens wel het geval zou zijn. Ze was niet snel uit het veld geslagen en ging steeds in de aanval. Logisch ook, want ze was bezeten en had meer kracht dan een doorsnee mens gebruikelijk zou hebben. Steeds gilde ze als ik haar trappen verkocht maar elke keer kwam ze opnieuw naar mij toe om aan te vallen.
Op den duur wist ik niet wat ik met de situatie aanmoest, dus trapte ik zo hard tegen haar knie waardoor het brak. Deze keer gilde ze nog veel luider en enger dan voorheen. Toen ze even afgeleid was gaf ik haar een knie in haar kaak en hierdoor viel ze achterover op het bed die middenin van de kamer stond. Ik heb niet gekeken wat haar toestand was hierna, maar ik zag haar stil liggen alsof ze bewusteloos was.
Ik trok met al mijn kracht aan Barry zijn arm zodat hij overeind kwam en ik ondersteunde hem zo goed en slecht als het ging. Wij strompelden samen de slaapkamer uit. Ik trok de deur achter mij dicht, want als Abygail weer achter me aan zou komen zou ik tenminste de deur horen. Barry en ik liepen door de gang, hij was nog helemaal naakt. Ik had geen idee waar zijn kleren waren en was ook niet van plan ze te gaan zoeken.
Ik gilde door de gang “Sammy, pey joe deh?”, hopende dat hij antwoord zou geven. Want ik was eerlijk gezegd niet van plan hem te gaan zoeken in die hele woning. Ik wilde daar gewoon zo snel als mogelijk weg. Ik deed gewoon een laatste poging niet alleen Barry maar ook Sam uit dit vervloekte huis te halen. Na een paar keren geschreeuwd te hebben in de gang, kwam Sam ineens uit één van die kamers waarin ik nog niet gekeken had. Ook hij was helemaal naakt, ik hoefde me niet af te vragen waarmee hij bezig geweest was.
Hij keek me met een woeste blik aan, ogen die helemaal vuurrood waren alsof ze met bloed doorlopen waren. Hij leek zichzelf niet helemaal te zijn. Zijn mond was ook met bloed, het zag eruit alsof iemand zijn tanden eruit geslagen had, want zijn borst en nek zaten vol met bloed en ook zijn mond en onderkant van zijn gezicht zaten vol met bloed. “Wat the fuck is met jou aan de hand Sam, ben jij ook eentje van ze? Je lijkt op een kaolo dibri, kijk je ogen, je ziet niet normaal eruit mang!!!! Laten we uit dit huis gaan, iets is hier niet goed. Iedereen is bezeten, lets go man!!!”.
Achter Sam kwamen de andere twee Braziliaanse zusjes, Andrea en Sana de slaapkamer uit. Zij waren ook naakt en hadden bloed over hun borsten, mond en lichaam. Ik weet niet wat er plaatsgevonden had in die slaapkamer, als ze rituelen gedaan hadden met bloed of als ze elkaars bloed gedronken hadden. Ik wilde er gewoon niet eens aan denken, maar kreeg de kans ook niet want die meiden keken me met een gemeen lachtje aan alsof ze mij aan het uitdagen waren. Andre zei tegen Sam “zie je wel, ik had je toch gezegd dat deze een Pussyboy was, hij lust geen meiden. Hij is gewoon een boeler”.
Ik had verwacht dat Sam haar gelijk zou geven, aangezien hij zo bezeten eruit zag. Hij was zichzelf overduidelijk niet. Maar tot mijn grote verbazing, draaide hij zich naar Andrea en gaf haar een keiharde klap in haar gezicht en zei “Motjo, houdt je smoel dicht en lul niet!”. Andrea had dit niet niet zien aankomen en ze zei niks verder. Sam wendde zich weer naar Barry en ik. Hij zei “wat doen jullie moeilijk, niks is aan de hand met dit huis, integendeel kunnen we allemaal genieten van deze lekkere spange meiden. Ze doen echt alles voor je wat je maar wil, je moet gewoon liggen en genieten. Stop met tegenwerken en geef je over aan de lusten van het leven”.
Ik schreeuwde “ben je gek!!! Kijk naar jezelf, boiiii je bent nu niet je zelf Sam ….. als je ziet hoe je nu eruit ziet, kom met ons mee uit dit huis. Heb je gezien hoe Abigail eruit ziet, dit zijn geen mensen Sam. Kan je dit niet inzien?”. Sam werd kwaad, ik zag dat mijn woorden hem in de war brachten, want hij herkende wel dat wij zijn vrienden waren maar tegelijkertijd was het alsof hij vocht met de entiteit die bezit van hem genomen had. Maar wij zagen de agressie in hem opkomen toen we weigerden ons over te geven aan de meiden. Hij wilde ons nu wel aanvallen en dat zagen we duidelijk ….. hij gromde en maakte geluiden die niet normaal waren.
Ik begon te bidden, zoals nooit tevoren in mijn leven. Alsof iemand anders via mijn mond sprak. Ik wist dat dit hoogstwaarschijnlijk mijn bescherming engel was, die via mij aan het praten was. Deze bescherm engel had ik sinds ik nog maar een kleine jongen was, hij heeft mij vaker uit vervelende situaties gehaald en beschermde mij indien nodig. Het bidden dat zo vloeiend uit mijn mond kwam, was weer eens werk van mijn deze bescherm engel.
Ik zag deze nacht wederom hoe sterk gebed precies is, want de woorden die over mijn lippen kwamen, deden Sam en de meiden meteen stappen terug doen. Het was alsof het gebed ze pijn deed en ze keken allemaal geschrokken uit hun ogen. Ik hoorde nu van allemaal het gegrom, alsof het dieren waren die zich bedreigd voelden en achteruit liepen. Ik bleef het gebed herhalen en de drie deden steeds meer stappen terug richting de slaapkamer waar ze vanuit gekomen waren.
Barry zei met trillende stem tegen me “Seyi, laten we weg gaan van hier. Ik wil hier niet meer zijn. Ik bang en ik voel me zwak, ik kan bijna niet meer op mijn benen staan”. Ik voelde hem werkelijk beven, hoe bang hij was. Ik was zelf ook bang maar durfde dit niet te laten zien, ik voelde me gesterkt door het gebed en de aanwezigheid van mijn bescherm engel. Ik wist anders niet hoe ik uit deze situatie zou moeten geraken. “Okay, laten we hier meteen weg gaan” zei ik.
Opeens ging de deur van de laatste slaapkamer met een ruk open, en Abigail rende als een bezetene naar buiten. Ze kwam mijn richting op waar ik aan het begin van de gang stond met Barry. Ik bleef doorgaan met bidden, ik verhief mijn stem alleen nog meer toen ik Abygail als een beest op me zag afkomen. Maar hoe dichterbij ze van mij kwam, hoe minder sterk ze bleek te worden …. Het gebed stoorde haar, ze werd er duidelijk zwak van. Haar woeste duivelse uiterlijk veranderde voor onze ogen terug in dat van het mooie Braziliaanse meisje.
Ze zag er ineens weer normaal uit alsof niks aan de hand was, haar ogen zagen er weer lief en onschuldig uit. Haar gezicht zag er nog vol bloed uit, maar ze was weer mooi. Tranen rolden over haar gezicht en ze zei met een poeslieve stem maar op dringende toon “hou aub je mond, herhaal niet meer …. ga weg, neem je vriend mee en ga weg van hier”. Ze kwam niet veel dichterbij want het gebed was als vuur voor ze, ze bleef op afstand en verzocht mij gauw de plek te verlaten.
Barry zei ook “kom weg, kom weg!!”. Ik vroeg hem “maar what about Sam dan?”. Sam schreeuwde “rot op, donderen jullie op van hier, ik blijf!!!”. Abigail zat daar op de grond als een zielig hoopje mens keek me aan en zei ineens weer met die demonische stem “Gaaaaa weggggg!!!!!! kom nooit meer hier terug. We willen je hier niet hebben! Jo ka boeler, je wil geen lekkere pussy hebben, donderen jullie beiden op van hier”.
Hierna begon ze hysterisch te lachen, het ging maar door dat gelach en het was behoorlijk eng om mee te moeten maken.
Ik zei niks en rende met Barry naar buiten, vanaf we uit die woning kwamen leek het alsof we in een hele andere wereld beland waren. Onze longen en neus, voelden eindelijk weer alsof ze frisse verse lucht kregen. In die woning voelde het aldoor aan alsof wij een tekort aan zuurstof hadden. Het rook in dat hele huis was erg vervelend, naar diarree, verrot vlees en ademen leek een ware struggle daar. Je wilde gewoon overgeven van die walm die daar hing. De atmosfeer buiten op straat was heel anders en voelde als een hele verademing.
Barry begon van opluchting ineens luidop te huilen. Hij had toen zelf door dat hij ontsnapt was aan de dood of iets heel ergs, de tranen vloeiden rijkelijk. Ik had hem mijn shirt gegeven om zijn geslachtsdeel te bedekken want het was een frisse nacht. Zo zijn we de hele weg gelopen naar mijn huis, we waren beiden zo in gedachten dat we niet eens wisten wie ons zo had zien lopen en wie niet. Barry maakte het volgens mij ook niks uit, wie hem zo naakt over straat gezien had, want voor hem was belangrijk dat hij gered was.
We liepen naar mijn huis, want mijn ouders waren zelf ook niet thuis, dat wist ik. Ook mijn broers waren niet aanwezig want ze waren bij familie gaan logeren.
Eenmaal aangekomen bij mij thuis stuurde ik Barry om te gaan douchen en daarna verzorgde ik zijn wonden. Ik gaf hem wat schone kleren van mij. “Slaap hier, morgen zal ik je naar je huis brengen want is nu gewoon veel te laat om nog op straat te gaan. Hier ben je veilig, niks zal meer gebeuren met je” zei ik tegen hem, wetende dat onze woning cultureel beschermd is door mijn vader. Barry bleef dus slapen bij mij en de volgende ochtend bracht ik hem naar huis.
Onze vriendschap bleef in stand, tot hij niet lang daarna met zijn ouders verhuisde naar Brazilië om er te gaan wonen. Het contact tussen ons is naarmate de jaren verstreken gaan verwateren. Hoe de vriendschap tussen Sam en ik afgelopen is, zal ik misschien een ander keer vertellen want dat is een heel verhaal op zichzelf.
Dit heeft zich allemaal afgespeeld in eind jaren 90, ik schat dat het 1998 of 1999 geweest moest zijn. Twee jaren later ben ik voorgoed vertrokken naar Nederland. Maar alvorens ik vertrok heb heel wat meegemaakt in Suriname, maar dat deel ik misschien nog met jullie als jullie daar interesse in hebben.
Voor de mensen die misschien twijfelen en denken dat dit soort dingen niet bestaan, zou ik zeggen, wacht maar tot het je eens zelf overkomt. Er is veel meer tussen hemel en aarde, niet omdat jij niks kan zien of nog niks gezien hebt, wil dat zeggen dat deze dingen niet bestaan. Niet een ieder heeft een gave om paranormale entiteiten waar te nemen. Geloof mij maar, je zal er versteld van staan als je eens kan zien wat er allemaal rondloopt op deze aarde.
🌺 Een gezegende dag verder beste mensen.
Tot de volgende keer.
⭐️⭐️= Het verhaal is 90% herschreven door de OST beheerder Yvanna hilton.
Reactie plaatsen
Reacties