🟥 Ingezonden door: T.A
⚜️COLA KREEK: IK VOELDE EEN HAND⚜️
————————
Lieve OST Leden, 19 jaren geleden toen ik nog maar een jonge meid van 18 jaar oud was, kregen wij vakantiegangers uit Nederland.
Het ging om vier mensen. Mijn tante irma, mijn oom Henk (broer van mijn tante), haar man Dolf en hun dochter Jolijn. Mijn nicht Jolijn was sinds haar vertrek op 7 jarige leeftijd naar NL voor het eerst weer in Suriname. Intussen was zij al 26 jaar oud. Haar ouders die vaak naar SU kwamen hadden een uitstapje georganiseerd naar Cola kreek in het weekend na hun aankomst. Wij zouden daar een nachtje logeren.
Mijn ouders waren samen met hun belast met de organisatie ervan. Naast ons gezin en die van mijn vakantiegangers kwamen er nog 3 andere gezinnen mee die ook tieners en kleintjes hadden. Mijn 2 neefjes, kinderen van mijn zus kwamen ook mee. Wij vertrokken op zaterdagochtend met een gehuurde bus. Daar aangekomen reden wij via een andere smalle weg die leidt naar de huizen aan de overkant van de kreek, voelde ik me onrustig en had gelijk dat idee van ....neeeee... ik wil naar huis want deze plek bevalt mij niet!
We stopten voor de poort van een familie vakantie huisje op privé terrein. Het is een huis op verdieping 1 hoog. Die famileleden die dat huis bezitten zijn ook zeer bekende ondernemers in SU die heel veel zaken hebben. 1 van mijn ooms die dat huis voor ons geregeld had stapte uit en maakte de poort open zodat de bus naar binnen kon. We stapten uit en hebben vervolgens alles uitgeladen, zodat de chauffeur weer weg kon.
Er werd daarna lekker gekookt en kaarten gespeeld. De andere kids en ik gingen het water in. Mijn oom Henk kwam ook met ons mee. “Okay kindertjes, wie heeft zin om te zwemmen?” komen jullie maar met oom henky mee. Ik zal op jullie letten” zei hij. Toen hij merkte dat wij niet konden zwemmen gaf hij ons zwemles ter plekke. Hij was echt een gezellige oom die iedereen aan de gang bracht. “wie niet kan zwemmen mag les volgen bij mij, ik ben de professional hier” gaf hij lachend aan en zo gaf hij ons zwemles.
Mijn jongere broer en ik oefenden dan zij aan zij en mijn oom was op 5 meter afstand verwijderd van ons, terwijl hij toe keek en instructies gaf. Wij waren zo enthousiast want het was onze eerste zwemles. Toen ik aan het duiken was .... boiiiiiii voelde ik ineens iets net een hand aan mijn been trekken! Ik schrok er behoorlijk van en stond gelijk recht in het water. Ik duwde mijn gezicht in het water en probeerde mezelf ervan te overtuigen dat ik verkeerd gevoeld had. Ik deed mijn best in het water rond te kijken, maar ik zag helemaal niks verdacht.
De zon scheen heel fel dus het water was een beetje verlicht .... en mijn broertje kon het niet zijn want hij was niet meer zo dichtbij om aan mijn been te trekken. Ik dacht van ‘heh sang ey psa dja..?’.
Ik werd een beetje bang maar omdat ik sinds kleinsaf gelovig opgevoed ben, ik ben een christen en sta geestelijk sterk, ben ik daarna gewoon door gegaan met zwemmen alsof er niks aan de hand was. God zal mij beschermen!
En mensennnn,
Gewoon voelde ik het zelfde weerrrrrr! ....
Deze keer was ik ietsje verder gezwommen na een duik genomen te hebben.
Ik was bijna bij het enge gedeelte van de kreek waar het water het diepst is en waar je ook niet mag zwemmen. En precies daar voelde ik het dus weer! Die hand die mij aanraakte en het was duidelijk te voelen dat het een hand was die mij vastgreep en daarna ook weer los liet. Tegelijkertijd voelde ik mij plotseling bekeken, dus keerde mij naar rechts waar ik voelde dat degene was die me bekeek. Daar was het bos, ….
Ik keek een tijdje richting het bos, maar zag geheel niemand. Ik kreeg rillingen en het voelde abnormaal koud aan ineens, dit gaf mij een duidelijk teken dat er daar wel iets aanwezig was. Ik voelde het gewoon dat er een aanwezigheid was van iets dat ik niet kon zien. Het was heel erg dichtbij van me, want opeens stonden alle haren op mijn lijf rechtop. Vreemd genoeg, raakte ik niet in paniek, zenuwachtig was ik wel, mijn hartslag ging als een bezetene tekeer.
Ik keerde mij om en zwom terug.
Oom Henk riep “jongens etenstijd ..allemaal het water uit...gaan we lekker smulluuuuuun!!”, met zijn hollands accent heh om ons te plagen. We moesten allemaal om hem lachen en gingen vrolijk het water uit. Na het eten ging ik in een hangmat liggen want het water ingaan wilde ik niet meer. Ik had het ontzettend koud en pakte een deken en deed dat over mij heen in de hangmat. De anderen zwommen wel gewoon door en niks gebeurde.
Daarna ben ik gaan douchen. De badkamer was buiten links achter het huis in een hoek.
Het waren 4 badkamers naast elkaar met een gangetje, een spiegel met wasbak in de gang. Tijdens het douchen zette ik mijn zeep boven op de korte muur tussen elk wasruimte in want er was geen zeepbak. Ineens voelde ik weer iets naar me kijken van bovenuit. Ik zei aan mezelf “boi, douche snel hor, voordat er hier rare dingen zullen gebeuren, want dit voelt een beetje creepy aan”. Ik heb letterlijk een doksen badje genomen... alles snel snel ... heb mij daarna gehaast naar de woning. Van de zenuwen ben ik zelf vergeten mijn tanden te poetsen.
Nadat ik klaar met douchen was, wilde mijn nicht Jolijn gaan douchen.
Ze was bang (nooit gevraagd waarom) en ze vroeg mij “schat, kom je mij brengen om te douchen?”. Ik ging mee, meer omdat ik vergeten was mijn tanden te poetsen dus kon ik dat snel doen terwijl zij zich waste. Want alleen daar gaan durfde ik niet meer! Terwijl zij in bad was poetste ik gauw mijn tanden. Terwijl ik bij de wasbak voor de spiegel stond, zag ik in een flits een gedaante voor de spiegel voorbij gaan. Het gebeurde in een mum van een seconde. Ik kon niet echt zien wat het was want het ging zo snel.
Mijn nicht had de badkamerdeur niet dichtgedaan dus ik wenkte haar dan om snel te doen.
“Jolijn....doe snel...ik wil terug ...ik voel me niet prettig hier!” Zei ik met trillende stem. Zij riep terug “ja effe schat, ik ben zo klaar, moet nog effe spoelen dus duurt nog heel eventjes hoor”. Gelukkig was ze niet lang daarna klaar en wij gingen terug. Na het eten van een lekkere sautosoep waren wij al ready om te gaan slapen. Tegen ongeveer 21.00 gingen we naar boven met de overige kinderen en enkele vrouwen. Er waren 3 slaapkamers boven en de vrouwen en kinderen namen de grootste kamer.
De mannen bleven beneden slapen in de vrije open ruimte naast de keuken in hangmatten en speelden nog kaarten en spraken nog over ditjes en datjes onder het genot van bier!
Mijn mams nam 1 van de tweepersoons matrassen die tegen de muur aanleunden, en zette die op de grond voor een klerenkast met spiegel die vlakbij de deur stond. Mijn twee neefjes (zonen van mijn oudere zus) en ik zijn op dat matras gaan liggen. Mijn mams, een tante en haar twee kleine kinderen zijn op een ander matras gaan liggen die nog veel groter was. Blijkbaar was dat een king size matras want het was enorm.
Jolijn, haar moeder, en een andere nicht met haar zoontje sliepen in een andere hoek van de kamer op opblaasbare matrassen.
Er waren geen bedden dus alle matrassen moesten op de vloer geplaatst worden. We sliepen gauw, een ieder was moe. Ik was sinds kleinsaf iemand die nooit echt diep sliep. Bij het minste geringste was ik wakker. Ik kon in mijn slaap alles waarnemen wat rondom mij heen gebeurde. Ik hoorde elk geluid ook al sliep ik echt. Ineens hoorde ik een deur in de kamer naast die van ons open gaan. Ik dacht “huh wie gaat in die kamer?”. Ik maakte mijn ogen open maar zag iedereen nog netjes op zijn plek slapen en de deur van onze slaapkamer was netjes dicht. “Het zijn vast die heren die iets zoeken in de andere kamer” dacht ik.
Ik liet het maar voor wat het was want ik zag toch niks en ben maar weer gaan slapen.
Na een poos hoorde ik die deur weer
....krekkkk...njoeeeeeng ....zoals een deur doet wanneer het opengaat en olie nodig heeft. Maar skien fierie toh....ik voelde dat iets nietttt normaal was!!!....... ik wist zelfs niet wat te doen! Ik wilde niemand wakker maken want straks geloofden zij me niet en dan mo kies bok! Later na een paar minuten toen ik weer in slaap viel hoorde ik onze kamerdeur open gaan! Terwijl mijn ogen dicht kneep, voelde ik hoe iemand op mijn matras liep in de richting van de anderen!!
Ik deed mijn ogen vliegensvlug open maar zag niks ondanks het licht aan was. Ik deed me ogen weer snel dicht en voelde ineens weer iemand op mijn matras lopen. Ik dacht ‘wakti mo poer law gie!!!’. Toen deed ik mijn ogen weer snel open en opnieuw was er niemand te zien. Helemaal niks... maar de deur die dicht moest zijn, was wel open!!.... Ik stond op en deed de slaapkamer deur dicht en keek naar de klerenkast naast mij in die hoek.
Iets zei me toen ‘maak die spiegel van die kast dicht met een laken!’. Gelukkig was er een tas met beddengoed van mijn moeder vlakbij de deur en ik dekte die spiegel af.
Toen ik weer op mijn matras ben gaan liggen merkte ik dat 1 van mijn neefjes wakker was .. hij keek naar me met een angstige blik. Bleek dat hij op het matras geplast had. Ik zei hem toen om op te staan, deed zijn natte broek uit en droeg een ander onderbroek voor hem aan en liet hem aan mijn zijde liggen. Toen zei hij “tante, ik ben bang, want die oma keek naar me en ze zag er heel eng uit. Daarna ging ze ineens weer weg”.
Ik vroeg me zelf af “welke oma?”, wetende dat er geen enkele oude vrouw in ons gezelschap meegekomen was. “Welke oma? Wanneer was ze hier?” vroeg ik hem. Hij zei “die oma was daarnet hier, ze is echt heel oud en heeft witte lange haren”.
Mijn moeder lag nog op haar plek te slapen en zo oud was ze ook alweer niet, dus zij kon het niet zijn. Ik stelde hem gerust en zei “ga weer lekker slapen, tante is vlak hier bij je”. Ik heb die avond nauwelijks geslapen en was merendeels stilletjes in gebed. De volgende ochtend waren we vroeg op en liet ik mijn matras gelijk via het raam op het dak drogen. Ik ging daarna naar beneden om te douchen en wat ontbijten. Toen vertelde ik mijn gezellige oom Henk wat mij de avond ervoor overkomen was en ook wat mijn neefje gezien had.
Hij vertelde dit door aan de ander oom die dat huis regelde maar die gaf totaal geen reactie. Het leek alsof hij wist waarover oom Henk sprak! Oom Henk vond het eng en zei nog dat iets niet goed was aan die plek.
Hij vroeg mijn neefje toen ook wie hij gezien had. Hij vroeg als die oma in ons midden was en dat hij met zijn vinger aan moest wijzen waar ze is. Maar hij zei “neeeee opa Henk.... die oma is nu niet hier... ze kwam gisteravond in de kamer en zij keek naar ons allemaal! ik was bang, want ze keek zo vreemd naar me, ze zag er heel eng uit! Ik was bang daarom heb ik in mijn broek geplast. Die oma heeft hele lange witte haren en liep helemaal gebogen”.
Me ma en pa en de rest kwamen ook luisteren en mijn andere oom zei “misschien is het diegene die de plek bewaakt hoor....anders zou het niet mooi aflopen met 1 van ons”. Velen mensen geloven in onzichtbare wachters en dat bedoelde hij. Maar dan had ik zoiets van... stel eens voor dat die oma ons beschermde zoals de anderen beweerden, what about die hand die aan mijn been trok 2 keren? En dat gevoel dat ik sterk bekeken werd in de badkamer en vanuit het bos bij het water? Wat was dat?!
Gelukkig was het gauw middag en de buschauffeur was om 15.00u al gekomen en wij konden om 16.00 u al van van de plek vertrekken. Er is niks meer voorgevallen want ik ben ook niet meer in het water gegaan. Ik ben na deze ervaringen gewoon nooit meer naar colakreek gegaan. Ik weet zelfs niet meer of dat familie huisje nog bestaat.
Maar er is duidelijk iets mis met die plek hoor. Zowel bij het water als bij dat huis. Gelukkig is niks ernstigs met mij of de anderen gebeurd, want de Here god was met me.
Elke plek heeft zijn ding maar wanneer u naar zulke plekken gaat, ook al logeert u niet daar, bid eerst en vraagt de Here om een ieder te bedekken met zijn heilig bloed, zodat jullie niks overkomt. Want niks is machtiger dan God en als hij niet met me was, had ik misschien niet eens mijn verhaal na kunnen vertellen. Want die hand heeft me de eerste keer getrokken en losgelaten, ook de tweede keer precies hetzelfde. Het enige wat ik kan bedenken is dat het demonisch wezen in het water mij de diepte in wilde sleuren, maar mijn god die beschermde mij en liet dat niet toe.
🌺 Ik wens uw allen een frisse ochtend toe en bedankt voor het willen lezen.
⭐️⭐️= Het verhaal is 85% herschreven door de OST beheerder Yvanna Hilton.
Reactie plaatsen
Reacties