🟪 Ingezonden door: Vrouw Edna
⚜️EEN VLOEK UIT HET VERLEDEN⚜️ DEEL 2
————————
Wij gaan verder met het verhaal mijne mensen van OST.
Jan deed er alles maar dan ook alles aan om te voorkomen dat fleur naar Paramaribo ging, het binnenland in opzoek naar de antwoorden..... Floor raakte in een depressie maar niets kon fleurtje op haar beslissing laten terug komen.
Ze benaderde haar oma,de moeder van Jan en zei oma mijn ouders willen mijn ticket niet betalen en ik moet oma ik moet opzoek naar antwoorden er zijn nog zoveel vragen!
Fleur had altijd al een goede band met haar oma en lag huilend op haar schoot,oma speelde dan met de prachtige bos krullen! Vandaag deed ze dat weer toen je klein was fleur kreeg je dromen.....je was er bang voor maar het waren de geesten uit je verleden!
Die horen bij je,je vader heeft er nooit iets van willen horen! Fleur ik wil je dat geld best geven, maar beloof mij dat het niet uit maakt wat je daar hoort of ziet! Je keert weer terug naar huis,er zijn dingen die je nog niet weet,als je gaat vraag na makoemba zo heet het stamhoofd en hij zal je verder helpen.
Bedankt oma bedankt......de week daarop zat fleurtje zenuwachtig in het vliegtuig ze dacht aan haar prachtige jeugd,maar kreeg een naar gevoel als ze aan alles dacht waar ze op zo een wonderbaarlijke manier achter was gekomen.
Ze kwam na een lange vermoeiende reis aan in het binnenland,alles wat ze om zich heen zag was mooi.....het leek alsof ze er al dr hele leven gezeten had het kwam zo bekend voor! Het was de plek uit haar droom!
Aangekomen bij het dorpje vroeg ze meteen naar de medicijn man makoemba,de mensen daar waren vriendelijk en brachten haar naar een klein hutje,bij binnenkomst zag ze dat de muren bedekt waren met de vel van een tijger. Er waren geen stoelen aanwezig in de hut,slechts een klein houten bankje en een kleed op de vloer.......in een hoekje zag ze tot dr grote verbazing de speer uit haar droom tegen de muur aan staan.
Haar mond viel wijd open en ze liep er na toe....ze strekte haar hand uit om et aan te raken maar werd onderbroken door een zware stem!kotto zalla zei de stem.....ze keek de man die ineens achter haar stond verbaasd aan!
Op zijn gezicht had hij het witte spul en was slechts gekleed in een prachtige doek die strak om zijn heupen viel.ze keek naar zijn gespierde lichaam en naar zijn prachtige donkere ogen.
Ze zei makoemba ben jij het?
De tolk die ze mee had genomen vertaalde het,nee sprak de man met een zwoelle stem u bent opzoek naar mijn vader!
Fleur was ergens wel blij dat deze prachtige donkere king niet de medicijnman bleek te zijn!
De man vertelde fleur dat zijn vader naar het bos was gegaan om genezende kruiden te plukken en dat ze even de nacht daar zal moeten door brengen!
Toen de man de hut weer verliet zei hij nogmaals kotto zala, fleur keek hem strak aan en herhaalde kotto zala ze sprak het uit alsof ze de taal al jaren beheerste!
Nadat ze elkaar gegroet hadden maakte fleurtje zich klaar voor de nacht,het was een koude onrustige nacht!
Ze droomde over de man met de speer hij begroette haar en stelde haar gerust,hier moet je zijn genezen hier liggen de antwoorden sprak hij.....
Fleur werd wakker doordat ze voelde dat iemand naar dr keek,voorzichtig deed ze haar ogen open het was een klein grappig jongetje die over haar heen hing! Het arm kindje schrok omdat fleur wakker werd en rende de hut uit!
Wauw wat is het hier toch mooi dacht fleur toen ze de hut uit staptte! De vrouwen van de stam namen fleur mee naar een rivier,waarin ze heerlijk kon baden,het water was zo zuiver! Verder op waren de mannen bezig te vissen,en een ander groepje trok het bos in om te jagen!
Wauw wat is het leven in het binnenland toch mooi....Fleurtje genoot maar begon later op de dag toch een beetje ongeduldig te worden en vroeg aan de tolk wanneer de medicijnman eindelijk kwam.
Ze hoorde weer de zwoelle stem achter haar keerde zch om en zag de prachtige zoon van de medicijnman staan! Meid wat ben je toch ongeduldig,jij als vrouw mag niet informeren over de mannen van hier....je moet netjes wachten tot hij terug komt
Hij wenkte haar dichterbij te komen en ook al konden ze elkaar niet verstaan ze had de dag van haar leven!
Ze genoten van de bessen van het bos,en hij wees haar precies aan wat ze wel en niet mocht hebben!
Wat kan een mens toch veel leren op een dag zei fleur met een brede lach! Opeens hoorde ze het harde geluid van trommels en lachende juigende mensen.....de zoon van de medicijnman lachtte haar vriendelijk toe amapoe fresemo fluisterde hij!(de grote man is terug gekomen)hij pakte haar hand vast en zo liepen ze samen terug naar het dorpje.
Bij aankomst liep de zoon op zijn vader af en de vader keek fleur strak aan oeehhhhhhh wat had die man toch een enge blik dacht fleurtje.....even dacht ze terug aan haar vellige leven in Nederland.
Ze dacht aan de woorden van haar vader en miste haar moeder ineens enorm.Maar het was maar heeel even,de drang naar haar verleden was sterker.....met muizen stapjes liep ze op de medicijn man af. De vrouwen van het dorp gaven haar een crabassie met een spul erin wat fleur niet kende,maar ergens leek het alsof de geur haar bekend voorkwam!
Ze moest haar handen er voeten ermee wassen..........alvorens ze mocht praten met de medicijn man! Na alles gedaan te hebben liep ze mee naar het hutje van de medicijnman,ze vertelde aan hem wie ze was,maar tot haar grote verbazing wist hij dat al!
hij vertelde haar dat haar bezoek al jaren geleden voorspeld was en dat ze zich sterk moest houden,haar begeleider had haar hierheen gelokt maar niet alles verteld,omdat dat de taak zou moeten zijn van de medicijnman! Is er dan nog meer vroeg fleur verbaasd.....helaas wel zei de medicijn man.
Wat je niet gezien hebt is dat de man in Nederland je echte vader is,hij vergreep zich aan de vrouwen hier....de man van jou moeder kwam erachter en verdween uit schaamte en gezichts verlies,jou moeder moeje wist dit niet! Je vader wilde jou hier niet achter laten dus beraamde hij een plan en ontvoerde je samen met zijn vrouw.
Aangezien jou moeje geen kinderen kan krijgen stemde ze toe zonder te weten dat jij de echte dochter bent van Jan. Fleur barstte in tranen uit....en is het waar is het waar van de vloek!
Ja zei de medicijn man ik heb ze beiden vervloekt,ze dragen nu de straf en pijn van je biologische moeder en haar man!
Ze zullen de rest van hun leven schelden tegen elkaar niet met elkaar kunnen leven,uiteindelijk zal je moeder sterven van verdriet,en je vader vluchten uit schuld gevoel! Ik heb ze 18 jaar de tijd gegeven terug te keren met jou,maar ze hebben et niet gedaan!
Helaas mijn kind maar dit zijn de gevolgen, Neeeeeeee schreeuwde fleur...begrijpt u dan niet dat ik dan helemaal niemand meer heb!
Overstuur rende ze de hut uit en stortte zich huilend op de grond,een warme hand troostte haar het was de hand van de zoon van de medicijnman!
Ze kon hem niet verstaan,maar ze begreep hem wel......De volgende dag ging ze terug naar de medicijnman en smeekte hem de vloek op te heffen! Hij zei na uren huilen en bedelen van fleur ok meisje....jou moeder is verlost maar je vader zal zijn straf niet ontlopen!
Fleurtje had tenminste 1 van de twee mensen kunnen verlossen,ze ging terug naar Nederland.
Bij aankomst zag ze haar moeder huilen,ze rende naar haar moeder toe! Mamma ik vergeef je ik vergeef je mamma!
Waar is mijn vader,haar moeder keek haar verwart aan en zei....Fleur ik weet et niet hij is weg gegaan en nooit meer terug gekomen.
De vader van fleur is nooit meer gevonden,niemand weet waar hij is en niemand zal et ooit weten! Het jaar daarop keerde fleurtje terug naar het dorp en bleef een paar maanden daar......waar ze het meeste kracht had en energie.....waar ze geboren was! En ja mensen waar ze de liefde van haar leven gevonden had haar eigen king....de zoon van de medicijnman.
🌺Sosso lobi mensen van OST!
⭐️= Het verhaal is geplaatst zoals die ontvangen is
Reactie plaatsen
Reacties