⬛️ Ingezonden door: RKarto Susi
⚜️CAROLINA KREEK: IK WILDE NOG NIET SLAPEN⚜️
————————
Beste OST lezers, ik Lees haast elke dag de leuke spuku verhalen. Heel interessant hoor.
Ik zal van mijn kant uit ook mijn ervaring delen wat ik meegemaakt heb bij een avondje kamperen te Carolina kreek met collega's.
Het was in het jaar 2013 waar wij collega's onderling een 1 daagse trip organiseerden. Zo kozen wij het plekje Carolinakreek. Daar aangekomen hebben wij al ons hebben en houden uit de bus gehaald. De bus moest toen terug richting Par'bo en kwam ons de volgende dag weer ophalen.
We hebben toen lekker gezwommen, gegeten, gedronken, kaarten gespeeld. De avond brak aan en een ieder begon hun kampeertentje of hangmat op te zetten. Een ieder onder het kamp.
Ik ben iemand die veel van avontuur hou. Wanneer men tegen me zeg kom laten wij gaan kamperen buiten de stad, Stond ik altijd ready. Ik Kon ook niet wachten totdat de dag aanbrak om te gaan. En mijn slaap plekje was altijd me hangmatje tussen 2 bomen. 1 ding wat ik wel had en heb, is wanneer ik ga kamperen is dat ik niet slaap, totdat ik weer thuis kwam. Want dan mis ik veel. Kamperen is niet om te slapen, is om avontuurlijke dingen mee te maken in het bos.
Ok. Hey was toen rond de tijd van 9 uur. Een ieder kreeg slaap en ze waren toen gaan liggen. Ik zei nog “jullie zijn best wel saai hoor. Zo vroeg heeft een ieder al slaap”. Ze zeiden toen dat ze moe waren voor de dag. Ik zei ze nog “ met jullie ga ik nooit meer op een trip. Niet gezellig. Liever waren we thuis gebleven. Kinderbedtijd”. Na een half uurtje bleek een ieder in ons kamp in diepe rust te zijn. Ook de beheerders en de andere mensen die ook daar aan het kamperen waren sliepen al.
Mi wang tang wiki. Toen had ik een digi sim en daar te Carolina was er totaal geen bereik met een digi sim. Ik nam toen mijn moeders teleg sim en plaatste het in me tel. Zo had ik bereik en kon toen een belletje plegen naar huis. Na me telefoontje gepleegd te hebben viel er daarna niks verder te doen. Ik stapte van mijn hangmat en liep richting de straat op. Pikke donker. Je kon je zelf niet eens zien. Bleef een uurtje langs de hoofdweg staan.
Zo muisstil was het. Wat je wel hoorde waren vogels geluiden en andere gedierten in het bos. Liep toen daarna weer naar binnen, liep langs een paar hutjes heen, wandeling maken en zag hoe een ieder zo zalig en rustig sliepen. Toen dach ik in mezelf van sang mi kong doe dja. Lek wang law vrouw mi waka mi wang ini a doengroe dja. Betre mi owktu go dong in mi hamaka baka yereh. Ben toen gaan liggen in me hangmat.
Ik Luisterde naar wat muziek. Ik Kon gewoon niet slapen tot de volgende morgen. De kant waar ik me hoofd legde was er links van mij een half afgezaagde boomstam. Luisterde verder naar me leuke liederen op me mobiel, en plotseling voelde me lichaam heel zwaar aan. Ik dach in mezelf wat is dit nou. Raak ik verlamd of zo? Toen voelde ik dat er een gedaante kwam aanlopen en vlak naast mij kwam zitten op die afgezaagde boomstam.
Het was een mannelijke gedaante. Ik kon gewoon niet bewegen. Noch links noch rechts. Maar bleef gewoon kalm en rustig. Ik sprak in mezelf. Jij bent zeker moe en nam een plaatsje naast mij om ff uit te rusten. Dus heb gewacht totdat het weer is opgestaan en vertrok. Maar heeft mij niks kwaad aangedaan.
Omdat ik niet kon slapen was ik om 5 uur in de ochtend al in het water, want het was verdomd warm. Geen wind niks. Om 6 uur waren een deel van me me collega's al wakker. Ze zagen me toen niet, ze vroegen waar ik was. En 1 van me collega’s zei tegen de anderen “Boi a san sa mi sjie esde neti na a bong, mi denki dat a san tjar’ Susi gwe yereh....Maar mi frede fu go wiki Susi da mi go sribi baka”.
Toen zag een van de andere collega mij plotseling in het water. En schreeuwde toen luid: “Susi.....wat doe jij daar!!!!!! Zo vroeg !!!”. Ik zei toen: “ ik kon niet slapen en ben maar toen in het water gegaan & ik hoorde jullie conversatie ook”. Ze zeiden toen van “ kom gelijk naar hier, we moeten je wat vertellen. Ik zei wat is er?”. En vertelde hun me wat ze gezien hadden bij mij naast me hangmat.
Ik zei “ja ik weet het, want ik was wakker toen het daar bij mij kwam zitten. Dat ding was moe en wou ff uitrusten. Maar verder niks met mij aan de hand hoor”. Ze zeiden “ boi susi. Joe tjar dekati yereh. Joe no bo sjie mi ini a hangmat moro”. Ik zei op het laatst: “ Zodra jij je aandacht erop vestigd gaan of kunnen er dingen gebeuren. Wij zijn op een plek gekomen waar wij misschien niet bewust zijn dat we ze gestoord hebben. Of het was het een overleden beheerder van het plek die kwam kijken dat alles goed was op de plek”.
1 advies mensen. Als jullie gaan kamperen buiten de stad of in de bossen van ons land. Heb altijd respect naar het bos toe, praat met de plek en hou de plaats waar je je op dan moment bevindt altijd netjes. En laat ook geen troep achter.
🌺Dat was mijn verhaal....
⭐️= Het verhaal is geplaatst zoals die ontvangen is.
Reactie plaatsen
Reacties