STORY 351: OP HET NIPPERTJE - DEEL 4

🟧 Ingezonden door: X.B

                    ⚜️OP HET NIPPERTJE⚜️ DEEL 4
————————

Maar ik dacht dat het misschien door mijn slaap kwam dat ik alles even verkeerd zag. Mijn ogen moeten blijkbaar nog een beetje wennen, gezien het feit dat ik pas wakker ben. Of is hij zo tekeer gegaan tijdens het dansen en feesten tijdens die party dat hij daarom zo nak’panja eruit ziet?! Hij zag er echt heel anders uit ….. bijna eng eigenlijk.

Hij leek zo onfris, hij sprak ook alsof hij zichzelf niet meer was. Hij zat te trekken met zijn woorden, sprak alleen rare dingen waar ik niks van begreep. Misschien had hij teveel sterke drank op, dus ik deed alsof ik het niet hoorde toen hij me riep. “Jongen, je denkt niet dat je mij gaat negeren en nu daar je dronken en emotioneel bent, dan wil je ineens lieve meneer komen spelen” dacht ik. Ik rende gauw de trap op en ging weer naast Morina liggen tot ik in slaap viel.

De volgende dag toen ik wakker werd, tegen iets van 10:00 AM bleek dat er intussen heel veel gebeurd was. Het was een chaos in het huishouden van de familie Bakker.

Benito was zodanig ziek geworden, zijn familie had hem naar de EHBO gebracht en hij werd opgenomen, want hij was er heel slecht aan toe. Ik schrok wel, want ik had dat niet zien aankomen. Komt allemaal wel goed met hem, hij is een sterke jongen, dacht ik. Intussen was ik weer naar mijn huis gegaan en hoopte dat alles goed met hem zou komen.

Tussendoor vroeg Morina mij weer daarheen te gaan, omdat haar moeder mij nodig had het huis netjes te houden. Er was eigenlijk niet veel te doen want het huis was al netjes verzorgd en ik moest af en toe de ramen zemen, vegen, afwassen en dweilen. Het huis was wel enorm groot, dus ik was wel aldoor bezig. Ik kon wel rustig mijn tijd nemen want ik hoefde me nooit te haasten. Tussendoor kwam Morina mij gezelschap houden, maar ze was somber sinds Benito in het ziekenhuis lag.

Achteraf hoorde ik van Morina dat het echt niet goed met hem ging, hij werd met de dag erger... zijn gezondheid verbeterde niet en de dokter kon ook niet vinden wat er met hem aan de hand was.

Benito had steeds hoge koorts, hij at niet want hij gaf alles weer meteen over. Dus op den duur wilde hij niet eens meer proberen om te eten, met als gevolg dat hij sterk vermagerde. Hij kon nauwelijks meer praten, zo zwak was hij. Slecht nieuwe dus, maar er waren ook weer dagen dat Morina met haar ouders van het ziekenhuis kwam en zij mij vertelde dat het beter met Benito ging. Ze was dan iets vrolijker en weer andere dagen was ze stil en teruggetrokken.

Het was echt een roller coaster met haar broers gezondheid. “Hij komt vast gauw naar huis” zei ik tegen haar. Ze knikte, “mijn broer is een fighter, geen twijfelen aan, he will be home in no time” zei ze.

Ik had eigenlijk besloten hem niet te bezoeken, want dacht eerst dat het niet zo serieus was. Voelde ook dat het niet mijn plek was daarheen te gaan, vooral nu daar die mensen het al moeilijk genoeg hadden. Ja hij was heel ziek, maar ieder heeft weleens een keer gehad dat hij/ zij erg ziek was. Maar daarna klim je er langzaam weer bovenop. Niks om je zorgen over te maken, dacht ik. Bovendien, …. volgens Morina’s zeggen ging het al een stuk beter met haar broer.

Ik leefde wel mee met de familie hoor. Ik wilde niet teveel vragen stellen, want die mensen leken al zo afwezig door dit gedoe van Benito kort na het feest. Morina liet af en toe wat info los over haar broers gezondheidstoestand, maar ze wilde er meestal liever niet over praten.

Maar toen bleek dat het gezin steeds vaker ging naar ziekenhuis, en ik Morina’s moeder ook nog een keer heel luid hoorde huilen in haar slaapkamer, wist ik dat het veel serieuzer was als ik gedacht had.

Morina had wel enkele keren gevraagd als ik met ze mee wilde naar het ziekenhuis, maar ik weigerde. Ik was bang voor hoe hij eruit zou zien, ook bang voor mijn eigen emoties ten aanzien van hem. Ik voelde zoveel voor deze jongen dat ik bijna zeker wist dat ik meer hield van hem dan van me zelf. Ik zou daar in huilen uitbarsten en een ieder zou het vreemd vinden. Zoals Morina het me vertelde zag hij er intussen echt alarmerend slecht uit.

Ik wilde dus geen kans nemen daar te gaan en dramatisch te gaan doen. Want Benito had mij tenslotte gevraagd alles geheim te houden tussen ons. Hij had zijn vriendin in Nederland en dit mocht echt niet uitlekken wat er tussen ons was.

Uiteindelijk na wikken en wegen besloot ik toch te gaan naar het ziekenhuis. Toen ik hem zag schrok ik, hij zag er inderdaad vreselijk slecht uit. Ik kon die jongen gewoon niet meer herkennen, hij leek op een skelet. Hij zag er zwak uit, hij kon moeilijk ademen ... maar hij probeerde iets te zeggen tegen me, enige wat hij met moeite kon zeggen was “begraafplaats!“. Ik hoorde hoe hij het duidelijk zei en de anderen ook, die daar aanwezig waren.

Ik begreep niet wat hij me wilde zeggen. Precies waarvoor ik bang was, begon ik meteen te huilen toen ik hem daar zo zag liggen. Het was alsof hij niet lang meer te leven had, zoals hij eruit zag. Ik deed mijn best tegen de stroom van tranen te vechten, maar het lukte me niet al te best. Hem zo te zien liggen had me een grote shock gegeven. Ik had nooit gedacht dat hij er zo erg aantoe zou zijn. Hoe kan dit? Zomaar ineens?

Kevin, een vriend van Benito die ook daar aanwezig was, die gehoord had dat benito “begraafplaats!” zei, kwam met het idee hem naar een Lukuman te brengen. “als de dokter nog steeds niks kan vinden en hem niet kan helpen, laten we buiten hulp voor hem gaan zoeken” zei hij.

De volgende dag hebben de ouders van Benito met moeite de dokter zover kunnen krijgen om hun zoon te ontslaan uit het ziekenhuis. Het ging niet goed met hem dus de dokter wilde niet dat hij naar huis ging, maar de ouders bleven bij hun besluit. Dus Benito mocht naar huis.

Ik wist niet dat er werkelijk werk ervan gemaakt zou worden om Benito naar de Luku-man te brengen, totdat Morina me belde en me zei dat ze mij op zouden halen thuis. Ik was zenuwachtig en bang “wat? Ik moest mee? Waarom dan? Wat heb ik hiermee te maken? Misschien als bestie van Morina had ze mijn steun nodig?!” dacht ik in me zelf. Ik werd opgehaald en zat bij Morina’s gezin in de auto en in de andere auto die achter ons reed, zaten Benito en zijn vrienden. Iedereen kwam mee naar de LUKU man, want een ieder was bezorgd over hem.

Gelukkig sprak niemand in de auto met me, niemand zei iets over mij... dus was ik best opgelucht, want ik vroeg me nog steeds af waarom ze mij kwamen ophalen. Er was niks gezegd daarover, omdat een ieder stil zat in de auto en niemand helderheid bracht in hetgeen ik me afvroeg.

Het was een lange rit, Wij kwamen in een kamp aan ergens aan de Bijlhoutweg te Para. Toen we er nog maar net waren, stapten we uit de auto en Morina zei tegen me “kom mee, de Luku-man vraagt speciaal naar jou”. Ik keek haar geschrokken aan “huh? Hoe dan? Hoe kent hij mij? waarom vraagt hij naar mij?” Dacht ik.

De hele groep liep de Hut binnen van de Luku man. Maar het moment dat ik de hut binnen kwam, keek die lukuman me meteen met een Woeste blik aan.

“Ben jij die vriendin van Morina!!!?” Vroeg hij, maar de toon waarop hij dat zei, wist hij al wie ik was. Ik zei zachtjes “ja, dat ben ik”. Hij sprak surinaams, dus deed ik dat ook op zijn surinaams terug. Baas Willem (de Luku-man) vroeg me ook “had jij ook een relatie met Benito?“. Ontkennend zei ik “uhhhh, nee... nee, dat had ik niet. We kennen elkaar nauwelijks”.

Baas Willem keek me woedend aan, hij keek me streng in me ogen aan en zei “JE LIEGTTTTT.... JULLIE HEBBEN SEX GEHAD, VERTEL DE WAARHEID!!!! NU METEEN.....DE WAARHEID, Jullie hebben sex gehad op een graf. Jullie hebben geen respect voor de doden”.

Ik schrok van wat ik hoorde en was in de war, ik begreep er helemaal niks van, ik moest huilen van dit alles ... want ik kreeg van Benito’s vrienden en familie alleen vieze blikken toe geworpen alsof ik vies was in hun ogen. Want dankzij mij was hun zoon nu doodziek en hij kon niet beter worden. Ze hadden dit niet van mij verwacht dat ik met hun zoon seks zou hebben.

Ik begreep nog steeds niet hoe dit mijn schuld was dat hij ziek was. Ik was compleet in de war.

Zelf Morina keek me met één van de smerigste blikken aan, ze had dit niet van me verwacht en ik zag de teleurstelling in haar ogen. Ze vertelde me altijd haar diepste geheimen en ik had niet hetzelfde gedaan. Ik voelde me een verrader en een mislukkeling. Ze had gelijk om te walgen van mij want ik was geen goede vriendin naar haar toe geweest. Ik besefte dat ook ondanks het mijn bedoeling nooit was haar te pijnigen. Ook Benito wilde ik niet pijnigen, hij betekende alles voor me.

Baas Willem sprak tegen een blad en ik moest erop spugen terwijl ik palm in mijn mond had. En Benito moest precies hetzelfde doen. Hetgeen hij met veel moeite deed. Daarna werden tal van rituelen gedaan en er werd gebeden voor ons, hij gaf ons ook een ‘wasie’ met bladeren.

Nadat wij alle rituelen doorlopen hadden, zei Baas Willen op strenge toon tegen ons “Jullie zouden dood gaan, want die vrouw die daar begraven is ......hmmm, zij was geen makkelijke vrouw, een hele slechte vrouw en haar ziel rust niet. Die ziel van haar is nog even slecht, zit vol wrok en haat. Ze wil alleen wraak nemen op een ieder die op haar pad komt. En jullie zijn op haar graf seks gaan hebben, dus wilde ze wraak nemen op jullie beiden. Één voor één zouden jullie ziek worden en sterven. Die jongen zou eerst sterven en jij was dan aan de beurt. Als jullie niet op tijd hier gekomen waren, zou het klaar zijn voor jullie beiden. Oe bo dede wreed!!! Echt op het nippertje zijn jullie gered!!”.

Ik schrok natuurlijk van dit alles wat ik hoorde en ook de familie van Benito schrok van deze info. Ze keken mij nog met minachtende en smerige blikken aan. Ze leken echt geshockeerd te zijn dat ik seks gehad heb met Benito terwijl hij een vriendin in Nederland had. Van mij hadden ze het ook niet verwacht, omdat ik altijd verlegen en rustig ben. Dat JUIST ik nu seks met hun zoon/ broer gehad heb, nog erbij op een begraafplaats was echt niet fijn voor ze om te horen.

Achteraf bekeken, bleek dus dat die nacht toen Benito en ik sex gehad hebben op een donkere beboste plek, dat er daar ergens een graf gelegen moet hebben. Dat wisten wij natuurlijk helemaal niet, want het was hoogstwaarschijnlijk een oud graf zonder grafsteen en had veel gras/ bos erover ofzo. Feit is: dat we niks gezien hebben dat op een graf leek, dus toen we seks gehad hebben, is het onbewust op iemands graf geweest.

Het was ook gewoon veel te donker daar, we kenden die plek geheel niet... maar de nood was hoog voor ons. Wij dachten een mooi privé plekje in een afgelegen verlaten straatje gevonden te hebben. Maar dit avontuurtje kon onze dood geweest zijn als we niet tijdig naar Baas Willem geweest waren. Persoonlijk zou ik nooit eraan gedacht hebben een oplossing bij een Luku-man te gaan zoeken, dus ben achteraf blij dat Kevin (die vriend van Benito) met het idee gekomen is. Anders zou Benito nu niet meer leven en misschien ik ook niet ...

Na die wasie werd Benito gelukkig beetje bij beetje beter, Hij had weer eetlust, hij dronk en at weer.
Na een poos kwam hij weer aan,
Hij begon er weer goed en frisjes uit te zien.

Na dit voorval, hebben de ouders van Benito me langzamerhand vergeven. “Ieder maakt een foutje, jullie zijn ook nog jong en soms gebruiken jullie je hersenen niet. Die hormonen van tieners van tegenwoordig zijn echt off the roof” zei Morina’s moeder. Ze was ook behoorlijk kwaad op Benito, want hij was ook net zo fout om seks met me te hebben, ondanks hij in een relatie zat. Dat vond zij echt niet kunnen, zo een opvoeding had ze hem niet gegeven.

“Gewoon gaan jullie seks hebben op een verlaten plek, die jullie niet eens kennen. Er kon van alles gebeurd zijn, het kon echt fout gegaan zijn. Straks waren jullie beroofd of … veel erger!! Ik ben echt teleurgesteld in jullie beiden” Zei ze. De familie Bakker had de schrik echt goed te pakkken door dit alles, want benito was hun oogappeltje en ze dachten hem bijna kwijt te zijn. Gelukkig is dat niet zover gekomen.....

Benito vertelde me dat hij tijdens zijn ziekte dacht dat ik hem ziek gemaakt had, dat er iets mis was met mijn lichaam en dat hij daarom zo ziek geworden. Want tijdens het sexen, zag hij op de autoruit een afdruk van een hand.... hij dacht er toen niks over, want hij was in the heat of the moment. Pas later toen hij zo ziek was, dacht hij dat ik degene was met een cultureel probleem en dat was ook de reden dat hij afstand van me genomen had, want hij voelde zich vies en had afkeer van me sinds we seks gehad hebben.

Hij kreeg ook aldoor dromen over een begraafplaats, maar wist niet waarom. Maar het lag dus niet aan mij, daar kwam hij ook achter toen we bij Baas Willem geweest waren. Het was de geest van die slechte vrouw die hem zo ziek maakte, en met zijn gedachten speelde. Hem ook duistere gedachten gaf naar mij toe en hem langzaam dood aan het maken was. Die slechte geest zoog letterlijk het leven uit hem.

Na dit gebeuren had ik nog heel kort een relatie met Benito, maar het is niks tussen ons geworden.

Hij vond dat we maar liever vrienden blijven gezien de manier hoe alles verlopen is. De teleurstelling van zijn ouders hakten er bij hem goed in. Plus had hij drama met zijn vriendin in Nederland die achter alles gekomen is. Vrienden blijven tussen Benito en ik, is uiteindelijk op niks uitgelopen want in het begin hadden we af en toe contact via social media. Maar het contact bloedde dood. Ik wilde ook niks forceren want zo ben ik alweer niet.

Ik hou nog steeds zielsveel van hem, maar heb er vrede mee. It was too good to be true, he was out of my league. Een mooie jongen als Benito zou nooit blijven bij een simpel meisje als ik.

Ik zit inmiddels op het ADEK, ik werk aan keihard aan mijn toekomst en het gaat goed met me.

🌺 Hopelijk is dit een wijze les voor degenen die graag seks hebben op vreemde plekken. Watch out, want je weet tenslotte maar nooit wat je mee neemt van de plek. In ons geval was het bijna ons einde geweest.

⭐️⭐️= Het verhaal is 95% herschreven door de OST Beheerder Yvanna Hilton.