🟪 Ingezonden door: Alexandra
⚜️ZIJ WAS GEWOON GETUIGE⚜️
——————
Hallo Original Spuku tori lezers. Ik ben Alexandra en ik ben er met een andere ervaring.
In mijn vorige verhaal vertelde ik al dat mijn wijlen moeder dingen zag. Ze sprak er wel niet veel over, omdat ze ons niet bang wilde maken. Zo nu en dan vertelde ze wel een ervaring en deze is dus eentje die ze ons vertelde.
Mijn moeder woonde tot haar 25ste in een dorp langs de Marowijne rivier. Op een dag was er iemand dood in het dorp. Bij ons is het zo dat we dan de hele avond opblijven en klaagliederen zingen voor de dode. De dode ligt dan in het midden in een hangmat gedekt met een rode doek. Dit gebeurd de hele avond tot de volgende ochtend. De dode wordt dan gelijk in de ochtend begraven. Zo ook gebeurde het deze keer.
Mijn moeder die maakte zich gereed om naar de rouwdienst te gaan. Natuurlijk moest ze eerst baden enzo. Jullie weten allemaal hoe het in een dorp aan toe gaat. Iedereen baad dus aan de waterkant . Het werd al behoorlijk donker dus mijn moeder vertelde mij dat ze zich haaste om te baden. Toen ze zo bezig was in het water zag ze plotseling een bootje uit het niets verschijnen.
Ze probeerde de boot te herkennen , maar zag dat het geen boot van het dorp was. De boot kwam steeds dichterbij en ze zag dat er drie gedaantes in zaten. Helemaal voorin zat iemand, in het midden en achterin ook. Ze kon zien dat die ene in het midden een capuchon over het hoofd had. Mijn moeder probeerde beter te kijken en hoe dichterbij die boot kwam hoe enger het werd. Wat heel vreemd was, dat er geen motor of geluid van een motor te horen was. Maar de boot ging wel enorm snel vooruit.
De gedaantes in de boot pagaaiden ook niet. Ze zaten gewoon stil in de boot, maar ondanks dat kwam de boot toch sneller dichterbij.
Mijn moeder kreeg over haar hele lijf kippenvel en het leek alsof haar hoofd groter en groter werd. En zij kon zich niet kon verroeren. Toen de boot dichterbij kwam zag mijn moeder dat de gedaantjes geen gezicht hadden. Vooral die ene die in het midden zat was erg eng om te zien. Die ene die voorin en achterin zaten leken gewoon op zwarte schimmen in de vorm van mensen.
Mijn moeder ging gauw uit het water, pakte haar kleren en begon te rennen. Al rennend hoorde ze vreemde geluiden. Een hele enge gebeurtenis was dit, omdat de geluiden heel dicht bij haar oren te horen waren.
Toen ze eenmaal thuis was vertelde ze haar moeder en deze zei toen dat ze nooit meer laat moet gaan baden bij de rivier bij een sterfgeval in het dorp.
🌺Mijn Oma zei dat de dode dan word opgehaald en daar was mijn moeder als het ware getuige van.
⭐️= Het verhaal is geplaatst zoals die ontvangen is.
Reactie plaatsen
Reacties