🟪 Ingezonden door: C.A
⚜️ZIEKENHUIS: IK TROK MIJN HAND OP TIJD⚜️
———————
Goedendag Yvanna & OST leden, hier zoals afgesproken één van mijn korte ervaringen.
Op 12 December 2000 was ik in het St. Vincentius Ziekenhuis opgenomen voor een Galsteen operatie. Tegen die periode werden de galsteken niet vergruist maar je gehele galblaas werd dan verwijderd.
Op 13 december zou ik heel vroeg geopereerd worden. Het zou een zware ingreep worden, werd mij door het verplegend personeel voorgehouden. Ik lag bij het raam richting het balkon die op het terrein uitkeek. Wij lagen met zijn drieën in een kamer. Na de operatie werd ik op zaal terug gebracht, ik werd wakker en gilde het uit van de pijn, de chirurg kwam aangesneld met een morfine injectie. Ik ging toen opnieuw in een soort van sluimer mode, ergens wakker maar toch versuft. Ik was bewust van wat er om me heen gebeurde, alleen kon ik niet bewegen (dit alles gebeurde overdag, klaarlichte dag).
Plotseling zag ik een heel oude javaanse vrouw met een enorme bochel op haar rug, lange nagels en grijs haar dat tot de vloer reikte (waardoor je haar voeten niet zag)voor mijn bed staan, ze boog lichtelijk over me heen en bestudeerde mijn gezicht aandachtig. Hoogstwaarschijnlijk om te kijken als ik voldoende bij zinnen was of niet. Ze streek met een lange scherpe nagel over mijn linkerarm. Ze pakte mijn hand op en bracht het naar haar mond, die gevuld was met vieze lange scherpe kromme tanden. Al die tijd lag ik als verstijfd en kon helemaal niet bewegen.
Terwijl mijn hand haar mond naderde werden de twee lange hoektanden nog meer zichtbaar, ze sperde haar ogen wijd open en zo ook haar mond alsof ze extra zou genieten van de beet. Ze wilde in mijn pols bijten om mijn bloed te drinken.
Dus …. Hmmmm, ik weet niet hoe, maar op één of andere manier kon ik mij weer bewegen en trok met een hevige ruk mijn hand weg. Ze schrok zich duidelijk kapot, ik zag de verschrikte blik in haar ogen, want ze had aangenomen dat ik niet bij zou komen en ze verdween ogenblikkelijk, net zoals zij plotseling verschenen was.
Die middag toen een collega van me op bezoek kwam, heb ik haar naar een bijbel gevraagd en heb daarna gelukkig geen problemen meer gehad.
Dit was echt geen leuke ervaring, maar zo zie je maar dat er allerlei dingen in ziekenhuizen rond lopen. Ik heb ook van anderen begrepen dat ze gelijksoortige ervaringen gehad hebben in verschillende ziekenhuizen. Ik ben dus zeker niet de enige geweest en dit was niet vanwege de morfine injectie zoals sommigen zullen suggereren. Want veel anderen die vreemde dingen meegemaakt hebben in het ziekenhuis waren gewoon hartstikke wakker.
Deze dingen bestaan, vooral in ziekenhuizen waar er dagelijks mensen met hebie’s( geestelijke lasten) komen, mensen overlijden en laten dan alles daar achter.
🌺P.S:
Lezers, mochten jullie meer ervaringen van mij willen lezen, laat het maar horen in de commentjes. Dan zal ik over mijn ervaring in het AZP vertellen. Voor de binnenlandse oorlog had ik een week op blakka watra gelogeerd en een vreemde ervaring met een leguaan die kleine horens op zijn kop had, dus laten jullie maar weten als jullie interesse in deze tori’s hebben?
⭐️= Het verhaal is geplaatst zoals die ontvangen is.
Reactie plaatsen
Reacties