STORY 292: ZE MAAKTE OOG CONTACT MET ONS

Gepubliceerd op 22 april 2023 om 15:33

🟩 Ingezonden door: ANNA

          ⚜️ZE MAAKTE OOGCONTACT MET ONS⚜️
———————

Beste OST leden, op een mooie zonnige middag kreeg ik ineens een telefoontje. Het was mijn nichtje die belde.

“Tante Anna hoe gaat het met u? Bent u morgen vrij? Mijn dochter wordt morgen 20 jaar en u bent van harte uitgenodigd om samen met ons het feestje gezellig te maken" zei Nicole, aan de andere kant van de lijn.

De volgende dag brak aan en mijn man, jongste dochter en ik maakten ons klaar om te vertrekken. Nicole woont op Tamansarie, dus was wel een afstand rijden van waar ik woon. Maar het was de moeite echt waard geweest, omdat de sfeer echt goed was, hele gezellige/ leuke mensen en overheerlijk eten. We hebben echt genoten. We hebben flink gedanst en het was enorm leuk om bepaalde familieleden weer te zien/ spreken, omdat wij ze lange tijd niet gezien hadden.

Het was tegen 00.15AM toen we vertrokken richting huis.

Toen we voorbij het onbewoond gebied reden, zag mijn man een vrouw op hoge leeftijd in de verte lopen. Hij raakte een beetje geïrriteerd. "Hoe kan die oude vrouw, zo in haar eentje in de ochtend lopen? Dit is toch helemaal niet veilig voor haar?! Wat als haar iets overkomt in zo een donker verlaten gedeelte. Haar kinderen maken zich niet eens druk, noh!?”. Natuurlijk wisten we niet eens als ze wel kinderen had of niet, maar dit was wel de eerste gedachte die door mijn man zijn hoofd ging. Omdat hij zich zorgen maakte om de veiligheid van de oude dame die erg moeizaam leek te lopen.

In het begin zag ik haar niet, maar toen ik beter keek zag ik haar inderdaad daar lopen met een grote markt tas. Ik maakte toen de zelfde opmerking. Mijn dochter hoorde onze conversatie en vroeg "Waar is die oude vrouw, ma?". Ik wees haar, maar mijn dochter zag niemand. Ze begon bang te worden, maar ik zei lachend tegen haar dat we maar een grapje maakten.

“Ga maar slapen want je ziet er moe en slaperig uit” zei ik tegen haar. Ze gaf aan werkelijk moe te zijn en ze probeerde zich comfortabel te maken op de achterbank van de auto. Het zou duidelijk niet lang meer duren alvorens ze in slaap zou vallen. Mijn man en ik waren eigenlijk van plan te stoppen om die oude dame een lift geven, want we hadden medelijden met haar.

Maar toen mijn dochter zei dat ze niemand zag, wist ik meteen dat ze geen mens was. Daarom loog ik meteen dat het maar een grapje was en dat er helemaal niemand daar was. Ik wenkte mijn man om gewoon door te rijden toen we die vrouw genaderd waren. Het was een tengerige javaanse dame, ze had een djarih en een klambi aan. Aan haar rechterhand hield ze een markt tas. Zo in de eerste oogopslag kon je echt niet aan haar zien dat ze een geest was. Ze was niet doorzichtig ofzo…

Geesten zweven, maar echt vlak boven de grond waardoor het niet altijd even snel op te merken is. We reden een heel stuk verder, en toen zagen we haar plotseling weer in de verte. Toen we haar naderden, en voorbij zouden rijden, draaide ze zich ineens om en maakte ze oog-contact met ons. Ze keek ons op een ijzige sinistere manier aan alsof we haar iets aangedaan hebben. Ik kreeg meteen hevige kippenvel over mijn geheel lijf, de haartjes in mijn nek stonden rechtop. Mijn nek werd groter, het voelde alsof het aan het opzwellen was.

Ik begon meteen te bidden voor bescherming zodat er niks vervelend met ons zou gebeuren. Ik weet niet wat ze van ons wilde, want wij hebben haar niks aangedaan. Ik kreeg wel van mijn geestelijke begeleider de ingeving dat ze een dwalende geest is. Ze is niet van die omgeving zelf waar wij haar gezien hebben. We hebben onze woning gelukkig veilig kunnen bereiken en er zijn geen vreemde dingen gebeurd.

Ik heb haar na deze keer ook weer gezien aan de Dr. Sophie Redmondstraat. Ze loopt altijd rond 6.00AM langs de lijnbussen.

🌼 Dit was mijn korte ervaring voor deze keer ….

———
Heeft u hulp nodig?
Bel Anna:
☎️ +597 8500385
———

⭐️⭐️= Het verhaal is 90% herschreven door de OST Beheerder Yvanna Hilton

Reactie plaatsen

Reacties

Er zijn geen reacties geplaatst.