🟧 Ingezonden door: Anna
⚜️MEEGENOMEN DOOR EEN WÉWÉ⚜️———————
Hi allemaal binnen OST, mijn naam is Anna, ik heb een paranormale gave waarbij ik helderziende en helder voelende capaciteiten bezit.
Ik maak onzettend veel vreemde ervaringen mee door mijn gave. Aangezien mijn Nederlands niet al te best is, zal mijn dochter mijn ervaringen neerpennen voor jullie. Ook zij is niet het sterkst in Nederlands dus vergeef ons daarvoor, wij doen onze best.
Dit verhaal speelt zich al een week af en is nog steeds gaande. Marcel is een jonge heer van 20 jaar oud en heeft een geestelijke beperking. Marcel is maandag samen met zijn oma gaan hengelen in het bos, ergens te commewijne. Het is ongeveer 6 km lopen naar binnen. Ze komen uit een familie met heel weinig inkomsten en doen alles eraan om eerlijk aan hun voedsel te komen.
Samen met zijn oma gingen ze het bos in en dit was niet hun eerste keer. Dit keer liep het helemaal verkeerd. Zijn oma was bezig te hengelen toen ze Marcel stuurde om pieren te zoeken. Hij was in de buurt van zijn oma pieren gaan zoeken, dus zijn oma had nog toezicht op hem. Ze was druk bezig te hengelen en toen haar bakje met pieren bijna leeg was, keek ze uit naar de plek waar ze marcel voor 't laatst zag. Hij was niet meer daar!
Die oma maakte zich zorgen en begon hem te roepen en te zoeken, maar helaas zonder succes en zij ging paniekerig in haar eentje naar huis. Toen ze thuis aankwam, vroeg ze als ze Marcel misschien gezien hadden. Maar niemand in het huis had hem gezien. Toen ging ze naar de buren om te informeren als hun hem eventueel gezien hadden, dit bleek niet zo te zijn dus ging ze zo verder met rond vragen in de buurt. De buren besloten samen met de familie naar Marcel zoeken, helaas zonder enig succes. Ze wisten geen raad meer en hebben de politie ingeschakeld.
De politie agenten hebben snel ingegrepen en waren dezelde nacht opzoek. Ze hebben in 't bos overnacht hopende dat Marcel zou verschijnen. De volgende dag waren ze nog steeds aan het zoeken en ze wisten geen raad meer. Me broertje hielp ook mee met zoeken. Hij belde me op en vertelde me dat Marcel op een mysterieuse manier verdwenen was. Het was inmiddels al de 2de dag dat hij vermist.
"Hij zit in een groot probleem, hopenlijk kan hij eruit! Kom me morgen halen zullen we hem samen zoeken"
Dit is de vijfde dag dat Marcel vermist is!
Van jullie heb ik graag alle hulp nodig om voor Marcel te bidden.
De 2de nacht toen Marcel verdwenen was, had mijn broertje contact met mij gemaakt. Hij vertelde me dat Marcel op een mysterieuse manier is verdwenen. Er ringkelde direct een belletje daar boven en wist direct wat 't kon zijn.
Hij stuurde ook een paar foto's en ik inspecteerde allemaal één voor één. Een van die foto's trok me aandacht. Toen ik die foto inzoomde zag ik het.
Het was een wéwé! In één van mijn verhalen had ik al hierover verteld. Me broer gaf me verder de informatie dat er die ochtend ook een begaafd persoon bij was, maar die ging niet mee in het bos. Hij deed zijn werk op een afstand.
De 3de dag besloot ik om ook mee te helpen zoeken. Samen met die politieagenten en enkele andere mensen gingen we het bos in. In het bos zag ik ook heel wat andere dingen. Ik heb toen begrepen dat die plek vroeger gebruikt werd als begraafplaats voor javaanse immigranten die mishandelt werden door hun baas. Toen we op die plek aankwamen, begon iedereen kippenvel te krijgen. We gingen gezamelijk in gebed en toen merkte ik iets op.
Ik zag dat er twee waren die Marcel vast hield. Eentje was die moeder en die ander haar dochter. Ik had ze toen gevraagd waarom ze Marcel nog steeds vasthielden. Ze zeiden me 3 redenen waarom. Ten eerste had Marcel hun voedsel(pieren) genomen zonder te vragen. Ten tweede had hij geplast op hun huis zonder te vragen en ten derde heeft hij daar ook gemastrubeert. Plotseling zagen we Marcel op een hoogte in een boom, iedereen rende snel ernaar toe, maar in een fractie van tijd verdween hij weer.
We hebben het toen gelaten, want het werd al donker. Ik had wel gezegd dat ze hem gaan loslaten als het niet morgen is, is het dan overmorgen. De 4de dag waren ze weer opweg. Daar aangekomen zagen ze bij die boom 3 grote gaten die echt onderhouden was. Ze waren bezig met hun soort ceremonie, dus Marcel kan anytime los worden gelaten. Ik heb ze toen gezegd dat ze direct naar huis moeten gaan, want is vollemaan en er kunnen slachtoffers vallen als ze die jonge met "dwang" zouden nemen.
De vijfde dag waren ze weer op pad, dit keer gingen ze met een ander wongpienter. Ik kon niet meer gaan, omdat het heel ver is om te lopen en ik had blaren gehad. Toen kreeg ik een telefoontje van me broertje. "Die man (wongpienter) heeft gezegd dat die jonge al dood is!" Ik was in schock en schreeuwde tegen me broertje. " ano kang nooit! Hij is in die boom of ze hebben hem verplaats." Die avond had ik niets meer gehoord. Ik was heel verdrietig en enige wat ik kon doen is bidden.
Vandaag toen ik opstond belde me broertje me. Hij zei me dat ze die jonge al gevonden hebben. Ik was zo opgelucht en heb de Here direct bedankt. Hij en nog andere collegas waren hem gaan ophalen bij Tamanredjo. Hij had vijf stenen in zijn hand. Dat betekent dat hij 5 dagen daar was. Een man die aan jagen was had hem gevonden en had hem direct gebacht naar Meerzorg. Ze hebben hem daarna gebracht naar rgd voor onderzoek, omdat hij modder, pieren en ontlasting had moeten eten. Wat mij zo bewonderde is dat die jonge in 't bos was ergens op Richelieu.
🌺 Hierbij heb ik heel respect voor die agenten en die militaire en andere mensen die samen hebben gewerkt met de zoektocht. En niet te vergeten jullie daar die hebben gebeden.
—————
⚠️VOOR HULP:
Anna
☎️ +597 8500385
——————
⭐️= Het Verhaal is geplaatst zoals die ontvangen is.
Reactie plaatsen
Reacties