🟩 Ingezonden door: C.J
⚜️DAAR ONDER DIE DJAMOE BOOM⚜️
————————
Geachte OST leden, Ik heb ongeveer 9jaar terug een hele vreemde ervaring mogen meemaken. Het gaat hier om een dorpje in het district para, maar vanwege privé redenen zal ik geen naam van het dorpje noemen.
Ik zal meteen van start gaan met mijn verhaal. Het was een hele mooie dag in het dorpje, het was best warm ...het werd avond. Het was de tijd van BlackberryCurve en BlackberryBold haast iedereen had een Blackberry. Ik liep naar buiten en zei tegen me moeder "mama mo go na winkri even had je misschien wat nodig? Me moeder zei " No mie no ab neks fanowdoe, no tang langa na stratie a latie kba". ( Nee, ik heb niks nodig... maar blijf niet te lang op straat, want het is al best laat ).
Ik zei “ja ma is goed, ik ga al”. Ik liep dus weg, op weg naar de winkel ....en op een gegeven moment ging ik langs een gedeelte met pinusbomen als ik het goed heb. Ik voelde me ineens vervelend, maar ik dacht nou ik moet even naar de winkel om een opwaardeerkaart te halen, dus terug keren via deze route is geen optie. Bij de winkel aangekomen kocht ik snel mijn belkaart en toen liep ik terug naar huis & heel snel ook, want ik dacht aan de woorden van mijn mams om niet te laat buiten te blijven. Thuis aangekomen zei ik “ mam, ik ben er” en ze knikte.
Ik heb mijn mobiel aan de oplader gezet en ben dan even gaan KO-baden zoals men dat zegt ( baden met een emmer en een ijscreambakje). Ik ben toen in de hangmat gaan liggen in de voorzaal en viel in slaap ....toen ik me ogen later weer open deed was het inmiddels pikdonker. Ik stond op en keek op mijn toestel en zag 01.30AM en ik schrok, een ieder sliep al, dus ik deed toen een lampje aan waarin je petroleum had zitten. tegen die tijd had het dorpje electriciteit tot 12.00 middernacht via een dorpsgenerator ( maar nu hebben ze wel day and night hor, maar toen niet).
We gaan verder met het verhaal, nu pas begint het eigenlijk. Ik ben gaan schommelen in me hangmat totdat ik ineens urgent moest gaan urineren, maar dat kon ik niet binnen doen want wij hadden geen WC binnen. Ik stond op en maakte die deur zachtjes open en buiten was ik. Ik liep door tot ik vlak naast een awaraboom kwam, net naast me moeder haar woning opeens kreeg ik het verschrikkelijk koud, maar ik hechte er echter geen waarde aan op het moment, want ik moest gewoon dringend plassen.
Alsof iets me zei om om te draaien....ik zag ik een gedaante onder onze djamuboom die ook op het erf stond. Ik schrok enorm en werd nerveus, maar ik bleef stand en keek beter in die richting. Het keek terug, maar ik zag geen gezicht, alleen een hoedje of iets dat men sombrero noemt en twee grote witte ogen en het stond ook nog. Ik bleef staan en zei in me zelf "mino sab suma na yu, maar mieno frede en inow mang doe mie noti" in het surinaams ( Translation "Ik weet niet wie jij bent, maar ik ben niet bang voor jou, je gaat me niks kunnen doen). Ik kreeg het koud en het leek erop alsof dat ding steeds verder naar voren schoof totdat het bij een kokosboom van me moeder was vlak voor onze wij inheemse zeggen kampu( pinahut).
Ik ben toen snel naar binnen gegaan en meteen me bedje ingekropen. Ik was de eerste in huis die wakker was de volgende ochtend. Ik wachtte even totdat mijn vader weg reed naar zijn ananasgrondje en liep toen naar mijn moeder en zei “mama vanochtend tegen iets van 1.45am heb ik iets onder die grote djamuboom gezien het leek op een man, maar hij had geen gezicht alleen ogen zag ik", me moeder was pissig en zei "Mie teigie unu omin leysie oenom go latie na doro sey takru sanie deh, mie be barie toch nooit une arki" en ze was klaar met alles. Ze zei er verder niks meer over. ( vertaling: ik heb je zoveel keren gezegd niet zo laat naar buiten te gaan, er zijn slechte geesten daar die rond dwalen, maar je luisterd niet naar me”.
Ik heb me laten vertellen via een oude kennis van me die ook paranormale gaves bezit, dat het een BAKRU van het erf of ons gezin is, maar hij heeft zich nog nooit laten zien aan die andere zussen nog broertje van me. Hij heeft zich alleen aan mij gewezen, omdat ik volgens hem edemang ben van het gezin en ik ook nog de sterkste en intelligent ben. Dat weet die BAKRU precies, want als hij zich ooit had gewezen aan mijn andere familieleden waren ze er misschien niet meer.
Ik ga tot de dag van vandaag heel vaak bij me ouders, maar ik heb nooit meer wat kunnen zien op het erf. Ik weet wel dat die bakru er nog is, want na ing ey bar namie tapu, maar is wel jammer DAT de familie dat nog niet door heeft. Ik ben degene die alles weer kan herstellen zonder mij gebeurd er niks! Men heeft helderziende, bonumangs geprobeerd het heeft nooit gewerkt!
Let wel niet altijd is een bakru slecht je hebt GOEDE en SLECHTE BAKRU'S! dat was mijn verhaal het enigste wat ik nog kan zeggen is: mensen No "Afrontu yu culturu". "Te sani no mitio sani no deh ma te sani mitio sani deh" Sab peye go ma a moro prensparie san san nafu sabie pe ie kmoto bikas te siki fadong umusu sabie fafu seeka sani".
🌺Namie kapting ingi tak so.....Bedankt voor het lezen mensen tot de volgende verhaal.
⭐️⭐️= Het verhaal is 30% herschreven door de OST Beheerder Paris Simson.
Reactie plaatsen
Reacties