🟦 Ingezonden door: S.B
⚜️ONBEWUST ZELF GEZOCHT⚜️ DEEL 1
——————
Beste mensen van OST, ik ben al een poos lid van de groep en wil paris bedanken voor de zeer byzondere groep en moet zeggen dat ik altijd jullie verhalen lees tijdens werk uren, als ik even wat vrije tijd heb. Vandaag zal ik ook me bijdrage leveren en misschien kunnen mensen laten weten als ze ook deze zelfde ervaring als mij gehad hebben.
Ik ben een dame van boslandcreoolse afkomst, ben werkzaam bij een ministerie. Ik moet eerlijk toegeven dat ik niet zo tevreden ben met mijn eigen haar, daar het slecht groeit en veel te kroes is naar mijn mening. Heel erg onhandelbaar haar noem ik het altijd. Maar goed, ik draag zoals veel donkere dames ( tegenwoordig ook veel lichte dames) graag een pruik. Ik heb pruiken in allerlei soorten en maten, ik ben er gewoon verslaafd aan geraakt kun je zeggen... omdat ik sinds me tiener periode gewend ben om pruiken aan te doen en ik vind zelf dat ze me prima staan.
Ik heb me pruiken van de markt gekocht, sommige ook gewoon van het internet, online bestelde ik pruiken....en bij mij ging het om de kwaliteit en het moest een model zijn die me zou staan, dan gaf ik graag grote bedragen uit voor mij kwaliteit haar. Dus om de zoveel tijd bestelde ik weer nieuwe pruiken, om me zelf weer eens te tracteren op wat nieuw haar.
Uiteindelijk kwam het weer eens zover, dat ik moe was van me oude modellen pruiken......dus ik besloot weer nieuwe pruiken aan te schaffen, want dat was ik gewend om dat om de zoveel maanden te doen. Ik had een vaste plaats waar ik spullen liet halen uit het buitenland, dus zo ook deze keer... ging ik naar die zaak toe, bestelde weer een aantal modellen van een website, die hele mooie pruiken verkocht en de kwaliteit leek geweldig. De reviews beloofden heel veel goeds dus was ik super enthousiast om die pruiken snel in handen te krijgen.
Enkele weken gingen voorbij....
De weken waren naar mijn gevoel erg langzaam voorbij gekropen, maar het was eindelijk zover dat ik mijn 3 pruiken kon ophalen bij het bedrijf. Ze hadden mij laten weten dat mijn bestelling binnen was. Toen ik van het werk kwam, ging ik vliegensvlug naar het bedrijf en haalde me bestelling op en reed naar huis. Ik heb een eigen auto, dus gelukkig niet teveel oponthoud. Toen ik thuis kwam, pastte ik de pruiken meteen want het haar zag er prachtig uit en was heerlijk zacht. Ik was zeer tevreden met mijn aankoop. Alle 3 zaten echt vreselijk mooi en stonden me echt te gek. Ik kon niet wachten die pruiken te dragen als ik ooit eens uit zou gaan.
Maar goed...
2 dagen gingen voorbij.
Ik merkte dat wij allemaal ziek waren in huis, iedereen had koorts. Ik was zo ziek dat ik niet eens kon gaan werken die 3e dag, want ik was ineens van kern gezond ineens naar super ziek gegaan. Ik gaf over, ik had diarree, ik had pijn aan me ogen en slaande hoofdpijnen, ik kon me zelf met moeite naar de wc brengen om steeds te poepen... zo erg was het met mij, dus moest ik maar afzeggen voor het werk. Me man, die was ook ziek en kon niet naar het werk. Ik nam aan dat het wel aan mij gelegen zal hebben, dat ik de rest in het huis besmet had met me groep en koorts.
Dus ik bleef thuis, ook me man en de kids ... want ieder moest rennen naar de wc steeds om te braken of te poepen. Vandaar deze koorts ineens gekomen was, begrepen we niet en we maakten ons ook niet zo een zorgen daarover.... enigste dat belangerijk was, was dat we gauw beter moesten worden, zodat we weer naar het werk konden en de kids weer naar school. Het was gewoon een vreselijke tijd. We zijn zeker 2 weken vreselijk ziek geweest en de dokter hebben we ook bezocht, die gaf ons medicijnen en met moeite werden we weer langzaam aan beter ...
In de tussentijd dat we thuis waren, merkte ik dat het huis heel erg zwaar aanvoelde. Alsof het gewoon niet happy aanvoelde, iets wat meestal niet zo is ... want als ik thuis kwam, voelde ik altijd dat ik “ thuis” kwam. Maar de laatste dagen in huis, voelde alles gewoon vreselijk fout aan, alsof ik gewoon fuga ( walgde) werd in mijn eigen huis. Alsof ik gewoon niet daar wilde zijn en liefst uit het huis ging en niet thuis wilde zijn. Maar me man troostte me en Zei dat ik misschien zo ziek was en dat duurde zo lang en daarom raakte ik een beetje geirriteerd. Ik dacht” hij zal wel gelijk hebben, want ik was zo lang ziek... dus misschien is dat het wel”
Ik liet dus alles voor wat het was, stoorde me niet aan me vervelend gevoel, waarbij ik me niet meer op me gemak voelde in me eigen huis. We werden allemaal beter zoals ik al zei, maar ik merkte dat het huis zo donker eruit zag op één of ander manier. Je kon zoveel licht aandoen als je maar wilde, maar het huis bleef donker aanvoelen en voelde gewoon niet goed aan. Me man wilde er niks van weten en schoof het maar van zich af en zei dat het een idee van me was en misschien was ik moe, zei hij steeds.
Op den duur maakte ik mee dat de televisie zelf aanging, vaak midden in de nacht hoorde ik beneden de televisie aan. Wanneer ik dan naar beneden ging met mijn man om even te gaan onderzoeken als de kids misschien de tv aangelaten hadden, bleek dat de tv ineens uit was als we beneden aankwamen. En als we weer boven aankwamen, dan ging de tv vanZelf weer aan ... en altijd luid genoeg, zodat wij dat konden horen. In onze woonkamer hebben wij een sound installatie voor de televisie, de boxen zitten in alle hoeken van de woonkamer aan het plafond. Dus als de tv aangaat, dan hoor je het heel duidelijk... ookal zou je niet al teveel volume opzetten. Des te meer als het snachts is.
Het was dus super vreemd dat dit ineens uit het niets gebeurde... zomaar de tv die uit zichzelf aanging. Dat was nog maar het begin, want me kids begonnen gekrabt te worden. Altijd drie grote krabben, alsof het een groot beest was die ze gekrabt had over hun lijf en het was diep genoeg om veel pijn te doen. In t begin dacht ik dat ze zichzelf gekrabt hadden in hun slaap, maar dat kon helemaal niet ... want dan zou ik 5 krassen moeten zien als een mensen hand en niet 3 grote als van een dier ofzo ...
Soms was ik de kinderen nog even gaan bekijken in de kamer om te zien als alles goed met ze was... bleek dat alles prima met ze was, maar ik liep net de kamer uit of ze werden gillend wakker en gilden van de pijn. Ik schrok natuurlijk en keek verschrikt wat er gaande was en bleek dat ze ineens grote bloedende krassen hadden over hun lichaam. Ik was helemaal overstuur natuurlijk, binnen seconden ineens diepe krassen op hun borst, rug en armen... hoe kon dit nou? Ik was er helemaal van in de war. Ik troostte me kids en liet me man zien en hij geloofde toen ookwel dat er iets goed mis was, maar hij liet dat niet zien aan de kinderen. Hij wilde ze vooral niet overstuur maken.
Toen hij me even alleen aantrof in de keuken, bespraken we dat er iets mis was. We begrepen zelf niet waarom dit soort dingen ineens begonnen te gebeuren. Ik begon me man zelf te verdenken van vreemdgaan, aangezien hij en ik in het verleden vaak problemen gehad hebben met buitenvrouwen. Het is vaak gebeurd dat vrijpostige buitenvrouwen met bonoe bewerkte flessen gegooid hebben op ons erf, om zodoende te proberen mij iets aan te doen.
Maar uiteindelijk na heel veel gepraat en gedoe ... zijn me man en ik toch met mekaar gebleven, omdat hij beloofd had al zijn streken en vreemdgaan stop te zetten. Dus jarenlang was alles goed gegaan en nu ineens waren dit soort rare dingen gaande in ons huis... want er waren duidelijk dingen fout in dit huis en mijn man beaamde dit ook. Er werken duivelse krachten in dit huis en we moeten iets eraan doen... “ weet je zeker dat jij niks ermee te maken hebt? Ben je niet alweer bezig met die meiden van je? Het zal me niet verbazen als je weer met je shit gedoe bezig bent en me bedriegt, wanneer zal dit eindelijk eens stoppen?” Zei ik kwaad tegen hem.
Hij probeerde me vast te houden en me rustig te houden, maar ik sloeg hem van me af en heb wekenlang niet met hem gesproken, omdat me onderbuik gevoel me zei....dat deze man weer vreemdging en dat dankzij die buitenmeiden van hem, wij nu in het huis demonen/ hebie’s hadden.
Op den duur, ging ik naar een man aan de bijlhoutweg met Susan, een vriendin/ collega van het werk met wie ik een goeie vriendschap had. ik had haar alles verteld wat er thuis gaande was, ik was er moe van... ik moest stappen nemen. Met me man sprak ik nog steeds niet en ik liet hem maar op de bank slapen beneden, dus tussen ons ging het echt niet goed. Maar vooral in huis ging het nog minder goed, want in huis moesten we aldoor nieuwe gloeilampen kopen, want elke dag sloegen er wel een paar door zonder noemenswaardige reden. Auto sleutels vermistten, zo ook andere spullen in huis, wij zagen schimmen, het eten bedierf heel snel, de sfeer was gewoon heel vreemd... ik werd er echt moe van.
Als we soms thuis kwamen, was het heel huis overhoop gehaald en wij dachten dat er ingebroken was, maar er Bleek niks te vermissen. En zo is het zeker 4 keren gebeurd en ik schrok me elke keer kapot als ik zoiets mee moest maken, dat je huis zo eruit zag als je doodmoe van het werk kwam.
Dan niet te praten over me kinderen die aldoor doodsbang waren om te gaan slapen, want ze werden elke keer gekrabt, geslagen, getrokken uit bed.. ze hebben zelf een paar keren entiteiten gezien die vreselijk eng eruit zagen, ze waren verrot en hadden wormen in hun gezicht en over hun lichaam en roken naar verrot oud vlees, zoals ze het me uitgelegd hadden.
Ik ben zelf ook vaak aan mijn keel gegrepen in mijn slaap en werd dan bijna bewusteloos gedrukt in mijn bed en kon niet eens gillen. Als ik dan bijna mijn bewustzijn verloor, stopte het ineens. Ik was al moe van dit alles en daarom ging ik met mijn collega naar een bonoe man aan de bijlhoutweg- para. Ik moest eindelijk eens hulp zoeken ......
Ik nam de benodigde spullen mee voor de bonoe man, want me collega had de man felefonisch al gesproken en hij deed een luku voor me. Toen de man in trans ging en zichzelf niet meer was, sprak er een geest van een voorouder via de bonoe man... en die vertelde mij, dat er iets in mijn huis was. “ jij hebt iets onrein in je huis gebracht, het is niet goed.... niet goeddddddd, mijn god dit is echt niet goed, je zal dood gaan en je gezin zal kort daarna volgen” zei de bonoe man verschrikt. Hij herhaalde dat aldoor en de helper die erbij zat vertaalde alles, maar ik verstond het allemaal wel, want de man was boslandcreool en ik ook, maar ik denk dat ze het zo gewend waren om te vertalen.
Er kwam naar voren dat ik dus “iets” onrein me huis in gebracht had. Ik kon maar niet begrijpen wat ik verkeerd me huis in gebracht had? “Hoe kan dat? Ik ga toch nooit iets dat fout is, me huis in brengen en me gezin zoveel problemen geven? Dit kan niet! Die man ziet alles verkeerd of hij is geen echte bonoeman”dacht ik. Ik was al klaar om op te staan en weg te gaan, want ik had op den duur het gevoel dat deze man alleen onzin zat te vertellen. Maar ineens schreeuwde hij woedend tegen me “ BLIJF ZITTEN!!!!! IK BEN NIET KLAAR.....HOE DURF JE MIDDENIN ME RITUEEL OP TE STAAN EN WEG TE GAAN!!!!”.
🌺VOOR VERVOLG:
( LEES DEEL 2 )
⭐️⭐️⭐️= Het verhaal is 90% herschreven door de OST Beheerder Yvanna Hilton
Reactie plaatsen
Reacties