STORY 223 : ZIJN HEBIE’S ZITTEN ME DWARS - DEEL 2

🟫 Ingezonden door: D.H

         ⚜️ZIJN HEBIE’S ZITTEN MIJ DWARS⚜️ DEEL 2
—————————

Dezelfde avond toen Sergio weg was naar vrienden. Was ik alleen thuis en het huis begon ineens te ruiken naar verrot vlees en ik dacht eerst dat het van de buren kwam of elders op straat. Maar toen viel het me op dat het huis potdicht was en dat zou dus niet kunnen dat er zo een geur naar binnen kwam. Net zoals de geur er ineens kwam, zo was die ineens weer weg. Ik vondt het uiterst vreemd.

Ik besteedde er verder geen aandacht aan, maar was wel bang. Ik deed de radio aan en nam een krant om te gaan lezen.... na een poos begon de radio uit zichzelf van station te wisselen. Ik moest enkele keren opstaan om het weer te regelen. Zo gebeurden er alleen rare dingen zodra ik alleen in de woning was. Kast deuren sloegen keihard dicht of gingen vanzelf open terwijl ze op slot waren. Spullen uit kasten waren soms ineens op plekken waar ze niet thuis hoorden. Ik begon te twijfelen als ik verstrooid was en die dingen verkeerd neergelegd had, of als me hoofd niet in orde was.

Om te verzekeren dat dit niet zo was, lette ik extra op waar ik alles neerzette ….. en had al gauw door dat ik die dingen toch echt niet deed. Als ik onder de douche stond voelde het alsof ik aangeraakt werd en ik constant bekeken werd. Vaak hoorde ik keiharde voetstappen in het plafond en ik wist dat dit geen zuivere koffie was. Ik was aldoor bang en belde Sergio in zulke gevallen helemaal overstuur, terwijl hij aan t werken was, om naar huis te komen. Hij geloofde me weer niet maar was wel lief voor me. Ik kon wel merken dat hij er moe van werd dat er steeds weer wat anders aan de hand was met mij. Maar hij maakte die vreemde dingen niet mee, dus hij geloofde er niks van. Dit maakte mij moedeloos, waarom zou ik zoiets verzinnen?

Die nacht gebeurde er verder niks. Ik dacht dat alles voorbij was en dat het mijn verbeelding was. Dagenlang ging alles goed. Ik was zo blij dat alles opgehouden was en ik probeerde alles te vergeten. Maar ineens kreeg ik vage pijnen in mijn onderbuik en dat bleef maar aanhouden.

Het werd maar erger en erger. De dagen die voorbij gingen en ik ging naar de dokter en die kon helemaal niks vinden. Mijn vagina begon toen pijn te doen, het begon vervelend te ruiken. Het was eerst helemaal opgezwollen....toen begon er pus uit te komen, het rook alsof ik aan het rotten was daar beneden. Ik durfde niks aan sergio te zeggen maar weigerde wel sex met hem. Hij dacht dat ik ongesteld was en zocht er niks achter. De dokter had niks kunnen vinden dus wat was er met mij aan de hand. Ik vertelde de buurvrouw, een oudere dame, over mijn probleem aangezien ik erg paniekerig/ radeloos begon te worden van dit gebeuren.

Terwijl Sergio een keer naar het werk was, bracht zij mij naar een bonu man en die deed een “luku”. Hij raakte in trans en er kwam uit de bus, dat er entiteiten van de familie (de familie hield zich al generaties bezig met de wisie/ voodoo) rondom Sergio hangen, erfelijk belast dus …. en die entiteiten mogen mij niet, omdat ik zogenaamd onrein ben en teveel mannen gehad heb in het verleden.

Ik kon mijn oren niet geloven, waarom was ik onrein vanwege mijn vele sex partners en Sergio was niet onrein? Want ook hij had vrouwen verslonden alsof zijn leven ervan af hing. En die “dingen van de familie” wilden komen oordelen over mij. Ik moest binnen 3 dagen uit zijn leven en dat heb ik niet gedaan dus de geesten in hem waren niet zo blij met mij, daarom was mijn geslachtsdeel aan het verrotten. Zo werd het mij verteld tenminste, ik wist niet wat te denken.

Ik had verschrikkelijke pijnen aan mijn vagina en later leek alsof er nauwelijks gevoel meer in zat. Ik moest heel gauw actie ondernemen. De bonuman heeft mij een wasie (cultureel bad) gegeven en de buurvrouw heeft ook mee geholpen om mij vast te houden, want zoals ik hoorde achteraf, was ik meteen het bewustzijn verloren. Tussendoor kwam ik wel even bij, maar toen gilde en huilde ik alleen maar, ik was gewoon me zelf niet meer.

Tijdens het cultureel bad, zag de bonuman allerlei zwarte schimmen langsrennen en hij zag enge figuren naar hem kijken ... maar hij ging liet zich afleiden, hij vervolgde zijn rituelen en deed alsof hij die demonen niet zag die zichzelf na elkaar vertoonden. Ondertussen was ik maar aan het huilen en gillen, was helemaal door mijn benen gezakt, zwaar ademend en uitgeput. Op een bepaald moment gilde ik tegen mijn buurvrouw “Sergioooo ... ik wil sergiooo.... buurvrouw bel sergioooooo”, maar dat deed de buurvrouw uiteraard niet.

Nadat de bonuman zijn ritueel afgerond, heeft hij mij naar de taxi gedragen, de buurvrouw bracht me toen naar het huis van mijn moeder. Ik mocht niet meer naar sergio. Volgens mijn buurvrouw hadden de “hebie’s” van sergio zijn familie zich vertoond tijdens de wasie. Urenlang had de bonumang het ontzettend zwaar mij te reinigen/ bevrijden van die takroe sani’s (duivelse entiteiten) die mijn leven aan het verwoesten waren.

Pa Hendrik (de bonuman) had als het ware “gevochten” met mij om me te verlossen van het kwade. Want de demonen wilden mij niet loslaten en ze zijn aardig tekeer gegaan. Ze wilden mij langzaam laten wegrotten, met de dood als gevolg.

Ik zou mijn leven kwijtraken, alleen omdat ik van een man hield die erfelijk belast was met hebie’s van zijn familie en voorouders. Door de jaren heen hebben zijn mensen heel veel kwaad gedaan met voodoo en wisie, ze hebben yorka’s opgeroepen op de begraafplaats voor eigen gewin, hebben met bakroes gewerkt voor hun klanten om groot geld eraan te verdienen. Al deze opgeroepen demonen, blijven in het nageslacht van Sergio’s familie, wat nu zorgt nu voor problemen in haar eigen relatie. De demonen verwachten dat sergio ze door zal gebruiken en zal offeren, om het werk van zijn familie voort te zetten. Sergio weigerde dit en geloofde niet in die rommel, zoals hij het noemde, dus waren die demonen zich aan het wreken en zouden alleen verderf brengen in zijn leven. Hij zou geen geluk kennen, daar zouden ze voor zorgen.

Dit was wat de bonuman de buurvrouw verteld had. Daarom mocht ik niet meer naar Sergio toe, het was voor mijn eigen bestwil, om me zelf van ellende te besparen. Als ik niet dood wilde moest ik gewoon begrijpen dat ik ver weg van hem moest blijven. Ik wilde niet verder verrotten en was moe van alles wat er gebeurde de afgelopen tijden, tijdens de relatie met Sergio dus ik besloot met alle pijn in me hart toch weg te blijven van mijn grote liefde.

Ik weet niet hoe het met afgelopen is met sergio. Ik stuurde mijn vrienden om mijn kleren en spullen weer op te halen bij hem. Zoals ik het vernomen heb, was hij heel verdrietig en wilde dat ik terug ging. Hij begreep er niks van, want volgens hem was alles hartstikke goed tussen ons. Ik weet niet als hij het echt niet door had, dat er daar wat mis was met de woning en met hem … of als hij het ontkende fase verkeerde,waardoor dat hij de realiteit niet ziet. Hij ontkende altijd dat dit soort dingen bestaan, hij wilde er ook niks van weten en weigerde erin te geloven. Kan ook dat die dingen zich niet aan hem laten zien, waardoor ik wel snap dat hij er moeilijk in kan geloven. Ik weet het echt niet ….

Ik ben wel opgelucht dat ik daar weg ben, want mijn vrienden die mijn spullen ophaalden in de woning, zeiden dat de schilderijen en de fotos aan de muur zich spontaan ondersteboven keerden. Ze wisten niet hoe snel ze het huis moesten verlaten. Ik blijf voorlopig op een onbekend adres van een kennis waar Sergio me niet kan vinden. Hoorde van verschillende mensen, dat hij nog steeds naar mij op zoek is en hij maakt er geen geheim van dat hij mij mist en ontzettend van me houdt.

Maar ik kan helaas niet met hem zijn ..... ik hou nog steeds van hem, alleen de hebie’s rondom hem houden niet van mij. Ik denk dat hij ergens wel weet dat er iets vreemd gaande is in zijn leven, maar er geen raad mee weet. Misschien denkt hij door te ontkennen dat het probleem zichzelf op zal lossen, wat dus onzin is. Hij wil me gewoon niet kwijt, wil een toekomst met me opbouwen, alleen gaat dit zo echt niet werken tussen ons. Ik ben niet bereid mijn leven te geven voor deze relatie. Met hem blijven betekend mijn dood.

Met vagina gaat het hartstikke goed, gelukkig maar, het is nu langzaam aan het genezen.... het ziet er nog helemaal niet gezond uit maar gaat wel steeds de betere kant op.

Ik denk nog dagelijks aan Sergio, ik kan het niet helpen, hij blijft maar in mijn hoofd spoken. Ik kan niet ineens mijn liefde stoppen die ik voor hem voel en wilde oud met hem worden, maar niet op deze manier.

Dit was mijn ervaring, bedankt voor het lezen ……

Heeft iemand zoiets meegemaakt? Ik zou graag de reacties van andere dames willen horen of mensen die er verstand van hebben, want ik zal vast niet de enige zijn die dit meegemaakt heeft.

⭐️⭐️⭐️⭐️= Het verhaal kwam tot stand middels een telefonisch gesprek tussen de Beheerder Yvanna- Hilton en de verteller.