🟪 Ingezonden door: Naina
⚜️DE MAN IN DE SLAAPKAMER⚜️ DEEL 1
—————————
Hi allemaal in OST, allereerst wil ik jullie allemaal bedanken voor het lezen van mijn verhalen en de leuke opbouwende comments. Het doet mij allemaal goed en dat motiveert mij om meer ervaringen met jullie te delen. Het volgende verhaal is mij verteld door een oud familie kennise. Ik hoop dat u ervan geniet.
Kenny maakte de leukste tijd in zijn leven door. Hij was verliefd. Kenny was een aardige, gehoorzame jongen die altijd naar zijn moeder luisterde. Hij vergezelde zijn moeder ook elke zondag naar de kerk. Zijn leeftijd genoten lachten hem soms hierom uit en plaagden hem dat hij later een priester zou worden. In plaats van de zaterdag avonden met hun uit te gaan besloot hij om gewoon thuis te blijven zodat hij de volgende dag genoeg uitgerust was voor de kerk.
Nu terug naar zijn liefde… hij had Lilian in de kerk leren kennen. Eigenlijk kenden ze elkaar al een hele poos omdat ze allebei zondag dezelfde tijd in de kerk doorbrachten, maar ineens werd het meer dan dat. Hoe en wanneer hij verliefd was geraakt wist hij zelf niet, maar hij ontdekte gewoon van de ene op de andere dag dat Lil (zoals hij haar noemde) meer en meer van zijn gedachten in beslag nam.
Kenny maakte zijn liefde kenbaar aan Lilian en hij was de aller gelukkigste jongeman van de wereld toen bleek dat Lilian ook al stiekem een hele poos verliefd was op hem. Zij had zelfs al hierover met haar zus gesproken en romantisch als haar zus was, ‘’pushte’’ ze Lilian elke week om met Kenny erover te praten, maar Lilian durfde er niet eerst over te beginnen. Nu Kenny het aanhaalde verklaarde ze ook meteen haar liefde aan hem. Oh wat waren ze gelukkig. Lilian’s zus Lydia was ook blij voor haar zusje. En ze ondersteunde deze relatie heel erg omdat ze ook heel goed bevriend was met Kenny en wist dat hij een goede jongen was en goed voor haar zusje zou zorgen.
Lydia had ook een ander reden om Lilian en Kenny te ‘pushen’ om hun relatie voort te zetten en dat was omdat ze zelf een stiekeme relatie had. De reden dat ze haar relatie stiekem gehouden had, was omdat haar huidige vriend een Braziliaan was. Hij woonde niet ver van hun en werkte in het binnenland. Hij was een buitenlander en hij ging nooit naar de kerk, dus wist ze dat haar ouders deze jongen eigenlijk niet zouden accepteren, maar oh wat zag hij er knap uit. Ze kon hem niet laten en daarom hield ze dit geheim. Ze besloot eerst Lilian en Kenny te laten trouwen en daarna over haar vriend te beginnen. Misschien zouden haar ouders milder gestemd zijn als ze zo een lieve schoonzoon als Kenny hadden, dat ze dan deze buitenlander ook zouden accepteren.
Alhoewel Kenny 19 was en Lilian 18 sprak Lydia de hele tijd met hun over trouwen. En deze 2 personen jong en verliefd als ze waren dachten dan ook aan niets anders dan trouwen. Kenny werkte al, maar Lilian zat nog op school. Nadat ze hun wederzijdse ouders over hun relatie verteld hadden maakten ze ook kenbaar dat ze wilden trouwen. Niemand had moeite met de relatie omdat ze elkaar allemaal via de kerk kenden en ze waren dus uiterst tevreden dat hun kinderen ook iemand van de kerk gekozen hadden als levens partner, maar beide moeders hadden ietwat moeite met een huwelijk. Ze vonden het allemaal veels te snel voor een huwelijk en Lilian’s moeder vond haar even te jong om nu al te trouwen. Waar de moeders probeerden om tot de 2 geliefden te praten zodat ze hun huwelijksplannen wat zouden uitstellen, was Lydia bezig hun hoofd te vullen met trouwplannen.
Kenny en Lilian begonnen hierdoor de familie als de boosdoeners te zien die hun geluk in de weg stonden en gingen voor alle advies nu alleen naar Lydia. Lydia was erg geslepen. Ze gebruikte deze 2 jonge mensen alleen om haar eigen doelen te bereiken, maar dat zagen ze niet in. Lydia zei als niemand jullie ondersteunt moeten jullie maar een huis zoeken en gaan samenwonen. Zo gaan ze op den duur wel eens zijn voor een huwelijk. Kenny begon meteen met het zoeken van een huis.
In die tijd waren er niet echt veel leegstaande huizen dus hij vond maar niets. Hij besloot met de voorganger in de kerk erover te hebben en die luisterde naar alles wat Kenny te vertellen had. De voorganger bood aan om met de familieleden te praten, ook nog had hij een oplossing voor de huisvesting. Er stond een leeg huis op het erf van de kerk. Enige wat ze moesten doen was het schoonmaken en erin wonen. Het was zelfs gemeubileerd. Kenny was zo blij toen hij dit alles hoorde, dat hij zichzelf vergat af te vragen waarom zo een kolossaal huis gemeubileerd leegstaat, maar af en, Kenny snelde naar het huis van Lil, hij moest haar allereerst het goede nieuws vertellen. Lilian wachtte hem omgekeerd op met goed nieuws. Dat was dat ze in blijde verwachting was. Oh wat waren de jonge mensen blij. Ze leken te zweven en hun allerliefste zus Lydia ondersteunde hun helemaal. Ze zei dat niemand hun meer uit elkaar zou kunnen halen.
Alles leek nu in een rap tempo te gaan. Het huis werd woon klaar gemaakt en er werden voorbereidingen getroffen voor het huwelijk in de kerk. Daarna was er een klein zitje thuis bij Kenny en Lilian. Aangezien Kenny alles zelf bekostigde kon hij niet erg veel gasten roepen. Het waren dus echt de dichtsbijzijnde familieleden die er aanwezig waren. Na het etentje ging iedereen naar huis en konden de jonge aanstaande ouders aan hun huwelijksleven beginnen.
Ze waren een gelukkig stel. Alles ging goed in het leven, met de zwangerschap en ook met hun huwelijks leven. Niemand had iets te klagen, totdat ze op een avond gewekt werden door keihard gebonk op de deur. Oh wat schrokken ze zich erg. Wie kon dat nou zijn zo laat in de avond. Kenny zei dat Lilian in de slaapkamer moest blijven en hij ging checken wie er zo keihard op de deur stond te bonken.
Het was Lydia, ze stond erg te huilen en te beven voor de deur. Kenny liet haar gauw naar binnen en riep Lilian erbij. Lilian probeerde haar zus te troosten en ze liepen samen naar de keuken waar Kenny gauw zoete thee voor haar maakte. Ze lieten haar de zoete thee drinken en vroegen wat er aan de hand was, waarom zij zoveel huilde, Kenny en Lilian waren nu behoorlijk ongerust. Ze dachten dat er iets met 1 van de ouders gebeurd was. Vroeger waren en niet echt overal telefoons, laatstaan mobieltjes, dus om nieuws door te geven moest je toch zelf naar de mensen toe. Ook vroegen ze hoe Lydia daar zo laat naar toe was gekomen in haar eentje. Was er iemand anders mee? Waarom zei ze niks? Kenny wenkte Lilian om haar zus even met rust te laten. Ze zou vanzelf praten wanneer ze wat gekalmeerd was.
Na een kwartier zo was dat echt ’t geval. Lydia was wat gekalmeerd en begon te vertellen. … kort na jullie huwelijk heb ik mama en papa verteld over Julio. Ik wilde dat ze kennis met elkaar maakten omdat ik ook van plan was om met hem te trouwen, maar onze ouders waren boos vanaf ’t moment dat ze Julio zagen. Ze deden erg onaardig tegen hem en de kennismaking verliep niet goed. Ze konden niet wachten tot Julio zou vertrekken en dat merkte Julio op. Hij werd ook boos hierom en gaf heel ruw antwoord op de vragen van hun ouders.
Er ontstond een woordenwisseling en Julio liep boos weg. Ik kon hem niet meer tegenhouden en hij ging weg. Uit woede schreeuwde ik tegen onze ouders dat ze mijn geluk en dat van hun aanstaande kleinkind kapot maakten en dat ik ook daarom weg ging met Julio. Ik vertrok meteen richting zijn huis. Ik kon het niet maken dat Julio mij zou laten omdat ik in verwachting ben van zijn kind. Daarom had ik hem naar huis gebracht omdat ik met hem wilde trouwen voordat het kind er zou zijn.
Bij Julio zijn kamer aangekomen trof ik hem razend en tierend aan. Hij schold uit en ik begreep de helft en de helft ook alweer niet omdat hij overging in het Braziliaans. Hij had ruzie gemaakt met zijn vorige huurder en die had hem eruit geschopt. Nu had hij ergens een kamer gehuurd en woonde daar. Ik probeerde met hem te praten en hem tot bedaren te krijgen maar het leek onmogelijk, enige wat ik eruit kon halen was dat als ik met hem wilde blijven ik niet meer terug naar huis mocht. ik moest maar met hem daar blijven. Ik accepteerde dat gelijk omdat ik al boos van huis was vertrokken. Het maakte mij dus niets uit of ik weer ooit terug ging naar daar. Nu was alleen Julio belangrijk.
Julio bleef weken weg in het binnenland en ik bleef in mijn eentje op zijn kamer. Ik probeerde te overleven met het beetje geld dat hij achterliet voor mij. Verder had hij ergens bij een winkel afgesproken dat ik daar spullen op rekening mocht nemen, maar het mocht niet te veel worden. Ik bleef elke dag naar hem uitkijken totdat hij op een avond dronken naar huis kwam. Hij begon uit te schelden, maar ik zei niks tegen hem. Ik besloot hem de volgende dag te spreken als hij niet meer stomdronken was. Ik was wel blij dat hij eindelijk terug was, maar bij hem leek dat niet het geval. Hij viel in slaap op het bed en ik moest op de grond slapen. Het was erg moeilijk omdat ik heel veel pijnen had tijdens mijn zwangerschap, maar ik zei er niets over.
De volgende dag sliep hij door tot de middag. Ik was erg ongeduldig en besloot enkele keren om hem wakker te krijgen, maar het lukte niet. Hij sliep zo diep dat ik bang was dat hij dood was. Maar ik zag hem wel ademen dus ik wist dat dat niet het geval was. Toen hij wakker werd was mijn geduld ook al opgeraakt en ik besloot hem gelijk te spreken over zijn gedrag en over zijn drank gebruik. Heel onverwachts gaf hij me een fikse klap in mijn gezicht. Ik staarde hem sprakeloos aan. Zoiets was mij nog nooit overkomen.
Onze ouders hadden ons nooit geslagen en ik was gewoon te geschrokken om iets te zeggen of te doen. Ik bleef hem maar aanstaren en de tranen stroomden over m’n wangen. Hij murmelde iets in het Braziliaans en Surinaams en ’t enige wat ik eruit kon halen was dat hij me dood zou slaan als ik weer eens zo vervelend deed. Ik was gewoon te stomverbaasd om iets terug te zetten en keek hoe hij zich klaarmaakte en vertrok. Zonder nog 1 woord of 1 blik naar mij toe. Ik lag de rest van de dag in bed.
Te miserabel om iets te doen of zelfs te eten. Ik was te overdonderd en verdrietig. Ik bedacht manieren om dit anders aan te pakken zonder hem boos te maken. Ik moest nieuwe kleding hebben. Tot nu toe had ik het gedaan met zijn jeans en truitjes maar met de vorderende zwangerschap begon alles strak te zitten, ik kon nu alleen maar de aller wijdste truien aandoen zonder lange- of korte broek.
Piekerend viel ik in slaap. Ik weet niet meer hoe laat het was toen ik iets bij de deur hoorde. Ik maakte mijn ogen open en overal was donker. In mijn slaapdronken toestand was ik vergeten dat Julio terug was en toen de deur met een ruk open ging begon ik luid te gillen. Julio stormde op mij af en begon mij te slaan. Hij sloeg aan 1 stuk door en ik gilde het uit van de pijn. Ik beschermde mijn buik en vroeg alleen waarom hij zo deed. Hij bleef maar slaan en uitschelden dat ik iemand anders had.
Ik maakte al zijn geld op aan een andere man en ’t kind in mijn buik was niet van hem. Ik kon mijn oren niet geloven en ik huilde alleen dat dit alles niet waar was, maar hij was niet voor rede vatbaar. Hij pakte me aan mijn haren en sleurde me uit de kamer. Buiten aangekomen smeet hij mij op de grond in ’t zand. Hij zei dat ik voor altijd moest verdwijnen en nooit meer voor hem moest verschijnen. Ik kon niets anders doen dan huilen en hem smeken om dit niet met mij te doen. Hij sloeg de deur met een klap dicht in mijn gezicht en ik hoorde daarna het slot omdraaien. Ik wist dat ik niet meer naar binnen zou kunnen gaan want hij ging nu waarschijnlijk in bed en hij zou binnen no time in slaap vallen en hem wakker maken was onmogelijk. Ik had geen zin om in de kou buiten te zitten wachten dus besloot ik bij jullie te komen.
Lilian was erg geraakt door ’t verhaal van haar zusje. Je kon aan haar gezicht zien dat ze erg veel medelijden had met haar en ook woede dat die man haar zus zo durfde te behandelen. Ze keek naar Kenny en Kenny schudde zijn hoofd, hij zei dat hij echt niet nu naar Julio ging om tot hem te praten want het had geen zin. Dronken mensen zijn meestal niet vatbaar voor rede. Kenny zou de volgende dag naar Julio toe gaan. Lilian durfde Lydia niet naar haar ouders terug te sturen omdat ze wist dat haar zus daar niet welkom zou zijn, vooral niet met d’r buik. Aangezien hun huis vele slaapkamers telde maakte ze de kamer naast dat van hun in orde voor haar zus.
De volgende middag ging Kenny pas na het werk op zoek naar Julio. Lydia had goede instructies gegeven en al gauw vond hij het huis waar Julio een kamer had. Kenny klopte aan, maar er werd niet open gedaan. Kenny klopte nog enkele keren en toen hij geen gehoor kreeg ging hij naar de huisbaas om te vragen naar Julio. De huisbaas vertelde dat Julio zijn vrouw de avond ervoor uit huis gezet had en zelf vanochtend vroeg zijn biezen gepakt had en was vertrokken. Hij vertelde erbij dat hij niet meer terug kwam.
De huisbaas vond het een ‘saari’ tori(zielig verhaal) omdat hij van andere Braziliaanse huurders gehoord had dat Julio zijn vrouw en kinderen in Brazilië waren. Hij ging waarschijnlijk terug naar hun en jammer voor dat onschuldig meisje dat hij nu in de steek liet. Met een zwaar hart keerde Kenny terug naar huis. Hij wist dat de zusters erg van streek zouden raken van het nieuws. Dat bleek ook waar te zijn, Lydia huilde aan 1 stuk door en Lilian schold aan 1 stuk door, maar Kenny had onderweg al een oplossing bedacht.
Aangezien beide zusters in verwachting waren konden ze elkaars hulp en steun goed gebruiken. Ze woonden in zo een groot huis dus 1 of 3 extra personen maakte helemaal niet uit voor hun , alleen moest Lydia wel voor haar zelf en haar kind gaan zorgen want dat zou een beetje te zwaar worden voor Kenny. Hij legde dit voor aan de dames en ze lachten door hun tranen heen. Lydia gaf hem een stevige knuffel en van Lilian kreeg hij een extra kus erbij. Wat een schat van een man had ze toch.
Nadat Lydia een beetje door haar verdriet heen was ging zij op zoek naar werk. Ze wilde werken en sparen want als de baby straks kwam zou ze dat niet meer kunnen. Ze wilde Lilian en Kenny zo min mogelijk belasten, ze was hun al erg dankbaar dat ze daar kosteloos mocht wonen. Al gauw vond zij werk en ging aan slag. Ze dacht nog vaak terug aan de Julio van voor de zwangerschap en ze kon maar geen verklaring vinden waarom hij haar dit aangedaan had. Alhoewel ze nogsteeds kapot was van binnen liet zij niets blijken. Ze wilde haar zusje niet ongerust maken met haar problemen. Ze had hun al zoveel extra lasten bezorgd door hier te komen wonen, maar ze had ook geen uitweg meer.
Na een tijdje beviel Lilian van een meisje. Wat was iedereen blij. Iedereen kwam met cadeautjes voor haar en Lilian. Nu pas ontdekte iedereen dat Lydia ook daar bleef. Hun ouders negeerden haar maar de rest van de familie bleef aardig. Lydia haar buik was nu ook groot, maar zij moest nog 2 maanden wachten voordat haar kind geboren zou worden. Ze plande dat ze tot de laatste dag van haar zwangerschap zou werken en daarna weer zo snel mogelijk terug gaan. Men zou haar plek voor haar houden omdat ze ook bereid was om in de avonduren te werken. Lilian was zo lief om op haar kind te willen passen aangezien zij gewoon thuis bleef met haar kind.
Op een avond zaten Kenny en Lilian op ’t balkon te praten. Dit deden ze vanaf het begin van hun huwelijk altijd. Ze bleven uren lang tori praten en gingen daarna naar bed. Met de komst van Lydia hadden ze niet zoveel meer tijd met elkaar, dus genoten ze van de momenten wanneer zij aan ’t werk was zoals deze avond. Ineens hoorden ze hun kindje hartverscheurend huilen. Ze schrokken allebei en sprongen tegelijk op. Achter elkaar renden ze naar hun slaapkamer waar het kind lag te slapen, ze kalmeerden de baby en liepen met haar tot ze weer in slaap viel en legden haar weer in haar baby bedje.
Het bedje was naast Lydia’s bed en in avonduren gaf zij het kind pap als zij wakker werd. Dit wilde ze graag doen dus had Kenny het toegelaten. Toen de baby weer lekker sliep gingen zij weer op ’t balkon. Na een poos hoorden ze weer de baby krijsen. Zo erg huilde zij dat Lilian ook begon te huilen. Ze zei tegen Kenny dat ze het kind meenam naar hun bed en dat zij deze avond bij hun zou slapen. Kenny kon daarop niets zeggen. Ze gingen maar meteen met hun meisje naar bed. En alle 3 vielen ze rustig in slaap. De baby had niet meer gehuild voor die avond. Alhoewel ze geschrokken waren van ’t erge gehuil, hadden ze daarna geen aandacht meer aan besteed omdat ze verder rustig geslapen had. Ze had geen koorts ofzo dus vergaten ze het incident al gauw.
De volgende avond was Lydia thuis en zij ging vroeg naar bed omdat ze moe was. Dus tante en nichtje sliepen rustig en Kenny en Lilian zaten weer gezellig op het balkon. Ineens begon de baby weer te krijsen. Het was echt een eng geluid en allebei renden ze naar de slaapkamer. Ze zagen Lydia verdwaasd voor zich kijken en de baby lag in haar bedje heel erg te huilen. Ze namen de baby mee naar buiten en na een paar minuten kwam Lydia ook eruit. Ze was stil en keek alleen wat haar zus en zwager aan het doen waren.
🌺VOOR VERVOLG:
( LEES DEEL 2 )
⭐️= Het verhaal is geplaatst zoals die ontvangen is
Reactie plaatsen
Reacties