🟪 Ingezonden door: Rudie Atmoredjo
⚜️BRYAN, ONZE OOGAPPEL⚜️ DEEL 3
—————————
In de auto aangekomen moest Hellen een potje huilen, want dit was emotioneel erg zwaar voor haar. Ze probeerde zich kranig te houden voor haar man en haar dochter, maar ze kon het gewoon niet meer en huilde het uit in de auto. Damien troostte haar moeder en besloot de auto te rijden naar huis, zodat haar moeder even een momentje voor zichzelf kon hebben. Ze waren de stad nog niet eens uit toen ze een telefoontje kregen van het ziekenhuis dat ze terug moesten omdat het niet zo goed ging met Danny.
Eenmaal in het ziekenhuis aangekomen, kregen ze het droevige nieuws dat hun geliefde Danny er niet meer was. Het leven van Hellen en haar dochter stortte in mekaar op dat moment. Ze huilden het uit en wisten van geen ophouden, ze hadden nu alleen mekaar nog.
Er volgden dagen van ongeloof, ontkennen dat dit werkelijk gebeurd was, accepteren dat het gewoon echt is, intens verdriet, pijn, voorbereidingen, begrafenis en somberheid. Na de begrafenis volgden weken van gehuil en het idee hebben dat ze niet meer verder kon met het leven. Damien en haar moeder waren kapot, van dit smartelijk verlies. Ze hadden niet eens de tijd na te denken over wie hun vader zoiets aangedaan kon hebben, zo overstuur en overmand door verdriet waren ze.
Er was bijna een maand verstreken ….
Hellen kwam thuis van haar werk en zag dat de voordeur van het terras open stond. “Ow, Damien is zeker al thuis” schoot door haar heen. Gebruikelijk kwam haar dochter altijd na haar thuis, maar deze keer dacht ze dat die eerder van het werk gegaan was. Hellen liep dus de woning binnen en tot haar verbazing zag ze ineens haar zoon Bryan daar uitgebreid zitten op het bankstel met zijn voeten hoog de lucht in op haar salontafel. Ze keek hem geschrokken aan, niet wetend wat dit te betekenen had want hij keek haar vies aan.
Met een gemene grijns op zijn gezicht zei hij “zo, ik denk dat je beter kunt verhuizen uit dit huis want nu is je man er niet meer, dus dit perceel en de woning zijn van mij”. Hellen liet niet zien dat ze bang was en ze zei “jij bent helemaal gek geworden, wat bezielt je jongen, je vader is overleden en je bent hem niet eens komen begraven. Het boeide jou niks en nu wil je dit huis hebben? Je bent niet zo goed wijs in je hoofd, ga me huis uit!!!! Nu meteen!!!!”. Natuurlijk liet Bryan zich niet zo snel afschepen en hij schold zijn moeder vies en vuil uit, alvorens hij de woning verliet.
“Ik ben nog lang niet klaar met jullie, reken daar maar op” schreeuwde hij naar zijn moeder toen hij weg ging. Hellen schrok van de uitingen van haar zoon. Want hij was duidelijk erop uit om haar uit de woning te krijgen met haar dochter. Hij wilde met zijn vrouw Reshma komen wonen in de ouderlijke woning en het kon hem niks schelen als hij daarmee zijn eigen moeder en zus op straat moest zetten.
Zoals Bryan voorspelde, kwam hij werkelijk weer terug naar de woning van Hellen en hij besloot in te trekken met zijn vrouw. Hij had middels Zwarte machten gewerkt op zijn moeder waardoor ze lijdzaam toe moest zien hoe haar zoon deed wat hij wilde zonder dat ze iets terug durfde te zeggen. Ze wilde helemaal niet dat hij in haar huis kwam wonen, maar op 1 of ander manier ging het niet om hem aan te spreken. Ze kon niet weigeren, alsof haar mond gesnoerd was en iets haar tegen hield. Ook Damien durfde niks meer tegen haar broer te zeggen met, want ook ten opzichte van haar had hij geen genade. Enige die telde voor hem was zijn vrouw Reshma die zelf ook gemene trekjes leek te hebben.
Bryan en zijn vrouw trokken dus in bij Hellen en ze bouwden een extra slaapkamer erbij, alsof ze het recht hadden dit te doen. Hellen durfde uiteraard niks meer te zeggen, ze was volgzaam geworden door de zwarte machten waarmee haar zoon haar onder zijn duim hield. Er werd op het erf ook een dofoe (offer huisje) gebouwd. Toen de bouw van de dofoe voltooid was, kwam er een spirituele heer (Bongoo) daar aan huis om allerlei rituele zaken te doen.
Hellen en Damien kenden Bongoo niet, maar hij was een kennis van Bryan en hij had die man toegelaten op hun terrein. Ze wisten ook niet waarvoor die rituelen dienden die Bongoo steeds daar op hun erf kwam uitvoeren. Wat ze wel begonnen te merken was dat sinds deze man op hun perceel gekomen was, alles fout begon te gaan in hun leven. Er hing een zwaar gevoel op het terrein, je voelde je aldoor ellendig, niet op je gemak er bekroop je een gevoel van intens verdriet. De plek voelde gewoon compleet fout aan. Moeder en dochter voelden zich niet meer gelukkig in hun eigen woning.
De plek begon ook te spoken, want in de nachtelijke uren hoorden ze constant stemmen en geluiden, die niet te verklaren waren. Voorheen hadden ze geen last van dit soort verschijnselen, maar sinds bryan Bongoo zijn rituelen liet doen op het perceel begonnen de vreemde gebeurtenissen. Het was alsof er een poort geopend was naar de demonische wereld, want er deden zich steeds meer vreemde gebeurtenissen voor. In de avond/ nacht hoorden je aldoor dingen rennen op het erf, je hoorde gepraat, gegil en gelach. De entiteiten regeerden letterlijk op het erf en ook in de woning. Hellen en haar dochter zagen vaak schimmen langs flitsen binnenshuis.
Verhuizen was geen optie voor Damien & haar moeder, want ze hadden nergens anders te gaan en dit huis had Hellen samen met haar man opgebouwd. “met bloed, zweet en tranen is dit huis tot stand gekomen. Ik ga niet weg zonder een gevecht om deze woning vervolgens te laten voor mijn zoon die geen druppel gevoel had voor zijn eigen moeder die hem 9 maanden gedragen heeft. Niet eens de audacity had hij om zijn vader te komen begraven en dan wilde hij dit huis?!!! Dat zou echt niet gebeuren!!” dacht Hellen.
Ze wist ook dat haar zoon Bryan zou blijven vechten voor de woning, dus hoe ze dit gevecht aan zou pakken wist ze ook niet. Ze zat aldoor in deze onsmakelijke situatie, want haar zoon Bryan en zijn vrouw maakten haar leven ondraaglijk. Ze waren behoorlijk onbeschoft en geen fijne mensen om samen in één huis te wonen. Er was aldoor ruzie en onenigheid en dit scheen Bryan & zijn vrouw juist veel plezier te geven dat ze dwars konden zitten. Ze hoopten dat Hellen en haar dochter er op een dag genoeg van zouden krijgen en zouden verhuizen.
Hellen piekerde vaak en werd ook vaker ziek. Ze kwam ook vaak ziek van het werk thuis aan, maar thuis was de situatie natuurlijk verre van ideaal want dan had ze weer haar last van haar boosaardige zoon en schoondochter. Haar ziekte hield aan en Ze ging naar de dokter voor onderzoeken en ook deze keer kon de arts niks mis vinden met haar gezondheid. Zo bleef ze sukkelen met haar gezondheid en op een dag kon ze echt niet naar het werk. Haar dochter was die ochtend al vertrokken naar haar werk en ze belde naar het werk om zich ziek te melden.
Ze zag dat Bongoo gewoon vrij rondliep in haar woning en het stoorde haar mateloos, maar ze had de energie niet om met hem te gaan halen en trekken. Het was trouwens haar zoon die deze vreemde man de vrijheid gegeven had zo rond te lopen alsof hij hier woonde. Bryan was blijkbaar niet eens thuis met zijn vrouw, maar deze vreemde vent hing maar rond aldoor in en rondom de woning. Hij liep naar binnen en buiten wanneer hij dat maar wilde.
“Ik voel me hier echt te ziek hoor, ik ga me niet druk maken om deze idioot” dacht hellen en ze ging naar haar slaapkamer en deed de deur op slot. Ze wilde net doezelen in een slaap, toen ze ineens geklop op de deur hoorde.
Hellen wilde de deur niet open maken omdat ze bijna zeker wist dat het Bongoo was. Ze had trouwens niemand anders in de woning gezien, voordat ze naar de kamer ging. Het geklop ging door en hellen weigerde de deur open te maken. Opeens klonk er aan de andere kant van de deur de stem van haar overleden man. “Maak open schat, waarom laat jij je man zo lang wachten? Ik heb je zo gemist en kan niet wachten je vast te houden” klonk de stem van Danny.
Hellen voelde haar hartje een sprong van blijdschap maken, het was alsof ze betoverd was. Ze wist heel goed dat haar man niet meer leefde, maar tegelijkertijd was het ook alsof ze niet meer helder na kon denken. Ze wilde haar man zien, ze wilde hem weer ruiken, ze wilde hem aankijken en nog zoveel dingen zeggen die ze op haar hart had. Dit was haar kans, om hem zoveel te vragen en te zeggen. De stem achter die deur die haar riep, trok haar geestelijk naar de deur …. de mooie stem van haar man.
Hellen stond op van haar bed en ze liep naar de deur en ze maakte die open. Op dat moment zag ze Danny staan, haar grote geliefde. Hij zag er zo mooi uit, zo jong …. Zo gezond en precies zoals ze hem herinnerde als de lieve goed uitziende man waar ze destijds verliefd op geworden was. Hellen was zo gelukkig haar echtgenoot weer te zien en vloog hem in de armen. Ze voelde zich niet eens ziek meer, ze hunkerde naar de sterke armen van haar man.
Danny nam Hellen naar het bed en had ruwe sex met haar, ze wist niet wat haar overkwam. Het was alsof alles in een waas gebeurde en het voelde alsof ze onder invloed was van drugs .. alles draaide om haar heen, zag lichtflitsen, ze werd duizelig maar een intens gevoel van vreugde bekroop haar… maar wat gebeurde er precies met haar? Allerlei emoties schoten door haar heen, terwijl Danny zijn seksuele behoeftes op haar botvierde. Ondanks dit niet de manier was hoe haar man gewend was sex met haar te hebben liet ze dit toe en zij leverde zich volledig over aan hem.
Wat Hellen niet wist,
was dat dit geen Danny was die zijn lusten op haar botvierde.….
🌺 VOOR VERVOLG:
( LEES DEEL 4)
———
🔸Mensen in dit verhaal;
Hellen = De dame die hulp kwam zoeken.
Danny = De echtgenoot van Hellen.
Bryan = De zoon van Hellen & Danny.
Damien = De dochter van Hellen & Danny.
Reshma = De vrouw van Bryan.
Henk = spirituele genezer (hij bezocht Danny in
het ziekenhuis)
Bongoo = Wisie man (kennis van zoon Bryan )
————
⚠️Heeft u hulp nodig voor uw paranormale aanvallen/ culturele problemen?
Maak kontak met Guru Rudi Atmo.
☎️ Tel: +5978998249.
🏡 Adres: Wagieranweg 11
zijstraat v/d Decraneweg
Lelydorp
Wanica.
⭐️⭐️= Het verhaal is 95% herschreven door de OST Beheerder Yvanna Hilton
Reactie plaatsen
Reacties