🟨 Ingezonden door: S.B.L
⚜️MISSCHIEN HAD HET MIJN HULP NODIG⚜️
———————————
Hai OST Familie, mijn naam is Sarah, 47 jaartjes jong. ik heb ook een ervaring te delen met jullie.
Mijn vreemde ervaring voltrok zich op 5 juni 2022, niet lang geleden dus. Mijn zoon staat normaal gesproken tegen 5:00AM al op om naar het werk te gaan, dus dan ben ik dan automatisch ook wakker tot hij van huis vertrokken is. Ik heb elke ochtend mijn huishoudelijke werkjes te doen, ook deze bewuste ochtend heb ik mijn werk gedaan en alles ging smooth. Mijn man moest ook vroeg aan het werk, dus was ik alleen thuis. Om mezelf bezig te houden, deed ik daarna een beetje craft en was slaperig geworden.
Het was toen al 11:30 smorgens, dus besloot een dutje te gaan doen en ging liggen op mijn bed, sloot mijn ogen want voelde de slaap al naderen. En het momemt dat ik mijn ogen sloot begon ik mij ongemakkelijk te voelen. Ik draaide en woelde rond in mijn bed, aangezien ik mijn juiste slaapstand niet kon vinden, toen ik ineens hele duidelijke voetstappen hoorde. Rennende voetstappen alsof het een aantal kinderen waren. Ik stond op, keek rond mij in de slaapkamer maar zag niets. Ik voelde me zo slaperig dat ik weer ben gaan liggen, plots hoorde ik het weer …… die rennende voetstappen.
Terwijl ik luisterde naar de voetstappen, leek het alsof mijn oogleden zwaarder werden en mijn zicht werd wazig alsof een er een wolk voor mijn ogen kwam. Ik kon niet meer bewegen, ik was verlamd was over mijn geheel lijf.
Ik lag hoorde die voetstappen nog steeds aardig tekeer gaan in mijn woning. Ik vocht ertegen en wilde los komen van datgene wat mij in zijn greep leek te houden, maar het lukte mij niet. Ik zag dat de kamerdeur open stond. Ik heb dit vaker meegemaakt dat dit mij gebeurde, dat ik ineens niet kom bewegen en ik voetstappen hoorde in mijn huis. Ik begon daarom ook meteen te bidden in me zelf en vroeg Jezus mij te helpen en te beschermen. Ik kreeg ook sterk de neiging om God Zijn naam te noemen en dat herhaalde ik ook steeds in mijn hoofd “God help mij, god help mij!!”.
En ja hoor …. Langzamerhand kon ik weer een beetje bewegen, ook mijn arm kon ik een beetje bewegen. Ik voelde me daarna heel erg zwak, alsof het gevoel uit mijn armen weggetrokken was. Voelde een beetje alsof ik een zware strijd gevoerd had. Ik zag ook weer helder, alsof de waas voor mijn ogen verdwenen was. Ik veegde mijn ogen om beter te kunnen zien.
Ik zag toen overduidelijk in de opening van mijn kamerdeur 2 wezens staan die mij recht naar mij gericht stonden, een korte en een lange. Van de korte kon ik zijn gezicht niet zien, hij had een blauwe mantel met een capuchon en daaronder was helemaal zwart met zijn hoofd gebogen naar beneden. De andere lange entiteit had dezelfde kleding aan maar had een zwarte heksen hoed op en die was onder haar mantel te zien.
Het vreemde was, dat deze entiteit het uiterlijk van mijn jongere zus Jennifer aangenomen had.
Ik was geschrokken en begreep er niks van en vroeg vol verwarring, schrik en ongeloof “Jennifer, wat doe je hier? Wat ben je komen doen?”. De gedaante keek mij lachend aan en zei op een rustige toon “dus al die tijd ie no sab tak’ sma deh ien joe oso?” (al die tijd wist je niet dat er mensen in je huis waren?) en met deze woorden liep het lange wezen naar mij toe. De kortere bleef bij de deuropening staan en kwam niet mee met het langere wezen.
De langere met het uiterlijk van “Mijn zusje”kwam aan het voeteneind van het bed staan en bekeek mij. Meteen daarna verdween zij precies voor mijn ogen & gelijktijdig verdween ook de kortere die bij de deur stond. Ik kon na hun verdwijning vrijwel meteen weer bewegen, alsof ik uit een onzichtbare greep losgelaten werd.
Ik wist niet wat ik ervan moest denken en was natuurlijk ondersteboven door deze ervaring. Het hield me wel bezig maar ben daarna weer verder gaan slapen omdat ik zo uitgeput was door dit wat me overkomen is.
Ik heb ook nog een andere ervaring voor jullie, die ik wil delen met de OST leden:
Mijn schoondochter Ursula kwam me nog eventjes groeten in de ochtend uren voordat ze uit huis ging, terwijl ik nog in bed lag, dus ze keek even piepend in de deuropening en groette me. Gebruikelijk laat ik mijn kamerdeur openstaan in de ochtend uurtjes en s’middags.
Naarmate de dag vorderde, besloot ik een middag dutje te doen en het was ongeveer 3:30PM. Ik herinner me niet meer welke dag het precies was, maar ik lag dus in bed en zag precies bij mijn deur iets vreemd naar me kijken. Het was een soort van behaarde figuur, ik zag een gezicht om het hoekje van de kamerdeur naar me gluren. Ik schrok me kapot en wist me even geen raad met dit ding wat me aankeek. Na een poos ging het uit zichzelf weg en was het nergens meer te zien.
Ik ben meteen opgestaan & heb creoline daar op de plek gesmeten waar ik het ding gezien heb en deed mijn takie (zegje) waarin ik “hem” weggejaagd heb. Ik zei “dit mijn huis is mijn huis, ik ben hier de baas en ik wil dat je vertrekt, donder op van deze plek want je bent er niet welkom”. Op de plek waar dat ding zich liet zien, voelde ik een soort van blijvende energie …. net als stroom die door mij heen ging.
Toen mijn man van het werk kwam vertelde ik hem alles en ben op dat moment weer naast die kamerdeur gaan staan. En nog steeds voelde ik die vreemde energie. Mijn man zei dat die entiteit misschien iemand nodig had om hem te helpen naar het licht te gaan.
Of dat echt zo is dat hij hulp nodig had, blijft ons een raadsel …….
⭐️⭐️= Het verhaal is 80% herschreven door de OST Beheerder Yvanna Hilton
Reactie plaatsen
Reacties