🟧 Ingezonden door: Sharvien Manohar
⚜️DAT BEKEND THEATER IN PARAMARIBO⚜️
———————
Dag OST lezers, Ik zal hier mijn persoonlijk verhaal nog eens met de trouwe lezers delen, omdat mijn ervaring ook eentje is die kwijt geraakt is, toen alle OST verhalen verloren gegaan zijn.
Voor degenen die mijn verhaal nog niet gelezen hebben, heb ik het verhaal opnieuw zitten schrijven. Mijn bedoeling is niet om mensen van het theater, instantie of wie dan ook een slechte naam te bezorgen, dit is slechts mijn persoonlijke ervaring die ik met uw allen wil delen en is alleen maar positief bedoeld.
With that being said,
Hier begin ik met mijn verhaal......
Het was ergens tegen maart of begin april. Ik ben ff vergeten wanneer precies, maar het was ergens tegen die periode...
Nou, ik was pas komen werken als een elektricien in een erkende bedrijf. Niet echt een groot bedrijf, maar het bedrijf was wel aan het groeien. Echt een lieve en gemanierde directeur voor wie ik tot de dag van vandaag nogsteeds respect heb. Het enigste wat ik niet van die bedrijf daar hield, was een collega wie ik niet bij echte naam zal noemen, maar gewoon een fictieve naam zal geven. Ik zal hem maar Wens noemen.
Ik vond alles van 't bedrijf leuk, behalve die ene persoon. Het begon allemaal toen hij een dagje een SRD5 aan mij vroeg om te lenen. Hij zei dat hij honger heeft en geen geld heeft. Dan zou hij met een SRD5, onderweg naar huis, een gekookte ei van de worst man kopen. We stonden al op 't punt om naar huis te vertrekken. Na zoveel twijfelen had ik het toch wel aan hem gegeven. Het kan dat hij gelogen had en zijn wied ermee was gaan kopen. Maar het kan ook zo zijn dat hij echt wel honger had. Ik kon de kans niet nemen dat iemand mij hulp is komen vragen om zijn honger te stillen, en teleurgesteld van mij vertrekt.
Het was trouwens ook alleen maar een SRD5. Maar ik had niet verwacht dat die SRD5 mijn nachtmerrie zou worden. En ja, het is mijn nachtmerrie geworden omdat een nachtmerrie crieeren veel makkelijker is dan terug betalen. Sinds dien is de gedrag van Wens tegenover mij totaal veranderd. We kregen ruzie tijdens werken en dag in, dag uit, werd het steeds erger. Misschien was het ook competitie dat hem zo heeft laten gedragen. Idk. We kregen ruzie totdat ik geëist had apart van Wens te werken.
Denkende dat het probleem eindelijk opgelost was, bleef ik verder werken. Maar als de enigste persoon met een rijbewijs moest ik Wens toch wel ieder ochtend op zijn project afzetten. En daar had Wens ook zin om ruzie te crieeren. En ik ben iemand, ik hou niet van ruzie maken en een gespannen sfeer om me heen te hebben. Dus een ochtend was ik Wens op een project aan de Tweede Rijweg gaan afzetten. Daar had hij echt een gespannen sfeer gecreëerd. Die dag had ik in mezelf besloten om ontslag te nemen.
Op een of ander manier had ik alles verdragen want mezelf kennende, als ik boos zou worden, dan deng kill bouw kong en mi bouw sroto winsi gi wang neti, maar mi bouw mek Wens sribi na AZP. (als ik boos zou worden, dan zou de politie bijkomen en ik zou tenminste voor een avond opgesloten worden, maar ik zou Wens in AZP laten slapen). Snel snel heb ik Wens daar afgezet en richting een Theater in Paramaribo vertrokken om te werken. Het is een oud bekende Theater in Suriname die recent gerenoveerd is.
En ook ik heb daar voor een korte tijd mogen werken. Tegen 14.00 uur was alle materiaal op, en er was niets meer om verder te doen. Er was wel op tijd materiaal gekocht, maar die dag was een verkeerde klem gekocht, dus die moest eerst verwisseld worden. Zo tegen 15.00 uur dacht ik om gewoon ff met gesloten ogen te liggen. Ik was dus helemaal naar boven geklommen via de achterkant van het theater, waardoor ik precies boven het podium kwam. Er is een hele ruimte daar met banen om op te kunnen lopen. Die ruimte boven is in feite bestemd voor de lightning mensen tijdens optredens. Dus, ongeveer 12 meter boven het podium was ik op één van die banen gaan liggen.
Ik lag Ergens waar niemand me kan zien. Voordat ik me ogen sloot, had ik in me mind al besloten om niet te slapen, want als ik in slaap zou vallen en van die smalle banen zou rollen, zou het verkeerd aflopen. Daarom me besluit gewoon maar met gesloten ogen te liggen en ff bijkomen van de zware werkdag. ....Want ik wist het, als ik in slaap zou vallen, dan zou ik van een hoogte van 12 meter vallen. Maar ja, ik was de nacht ervoor naar een feest gegaan en was zeer vermoeid, dus als ik het wilde of niet, ik begon al te sluimeren om in een diepe slaap te gaan.....
Na ongeveer 15 minuten, vlak voordat ik slaap zou vallen, ik was op t grens om in slaap te vallen, toen ik iemand met zijn vinger aan me schouder tikte. Gewoon een lichte druk. Ik had me ogen gelijk open gemaakt. Ik zag een creoolse heer aan de linker kant van me. Echt met een vriendelijke gezicht naar me lachen. Ik dacht eerst dat het me werkgever was. ", Owh shit, me baas heeft me gepakt", dacht ik. Ik heb toen me linker oog gewreven, zodanig gewreven alsof ik van een diepe slaap wakker geworden was.
Terwijl ik me zelf wat tijd gaf om te denken wat aan hem te zeggen. Me linker oog open gemaakt, en hij was nog steeds daar. Maar ik wist nog steeds niet wat ik moest zeggen. Dus ik begon me rechter oog te wrijven. En toen dacht ik in mezelf van "Fuck it, hij heeft me al gezien. Probeer de waarheid niet te verbergen and just face it". Toen ik me rechter oog open maakte, was hij er niet meer. Ik was snel opgestaan om te kijken of ik hem misschien op een stellage zou zien zakken. Maar ik zag hem daar ook niet.
En nog mooier, ik zag daar ook geen stellage waarop een mens zou kunnen klimmen. Iets verder op waren er wel wat mensen van de bouw die op een stallage werkte, maar ze waren misschien een 4 tot 5 meter verderop. Ik twijfelde even and I was like, huh? Dus ik vroeg een van de bouw mensen die t dichtsbij mij was. Ik zei, "Yo fa, na ju beng kong miet mi djaso net?" (Ik zei, "Hallo, was jij daarnet bij mij gekomen?)
Hij zei me,"No, mi no kong drape. No wang mang kang doro drape. Stellage no de drape"
( Hij zei me,"Nee ik was niet gekomen, Niemand kan daar komen. Er is geen stellage daar")....En ik was bijna bruja. Want ik zag die man zo met me ogen. Hij leek echt als een echte mens van echte flesh gemaakt te zijn. Maar volgens de situatie kon hij ook zweven.
Dus die spooky lampje in me was gelijk aangegaan, en ik ben met de meeste spoed weer naar beneden gezakt. Op me mobiel gekeken zag ik dat alleen 20 minuten voorbij waren nadat ik was gaan liggen. Ik was toen naar de voorman van de bouw ploeg gelopen ne heb mijn ervaring aan hem verteld. Hij zei me dat hij me wel gelooft omdat eerder een arbeider van hem daar een winti had gekregen. Sinds die dag is die arbeider ook niet verschenen. En heel wat arbeiders waren niet meer bereid om daar verder te werken.
Ik was toen, nogsteeds met een shockt, alles gaan opruimen. Netjes in de bus terug gezet. Tegen 16.00 was ik vertrokken om Wens op te halen zodat we 17.00 in 't bedrijf konden zijn. Het was een heel unieke ervaring voor mij want het is de eerste ker dat ik een geest met me eigen ogen heb gezien. En nog unieker omdat deze geest me aangeraakt had. Dat was echt mind blowing. Ik denk dat die geest in een vorm van een engel was gekomen hoor.
Want in mezelf had ik eerder al afgesproken om niet in slaap te vallen, en precies toen ik op 't punt was om in slaap te vallen, dan werd ik wakker gemaakt.
Gelukkig maar ....want ik zou niet willen weten wat gebeurd zou kunnen zijn als ik in slaap zou vallen. Ik zou blijkbaar van die hoogte gevallen zijn en blijkbaar was het dan niet mooi afgelopen met me. Ik had het niet overleeft met zo een hoogte.... deze geest was dus een goeie geest, die mij bescherming geboden heeft.
⭐️= Het verhaal is geplaatst hoe die ontvangen is
Reactie plaatsen
Reacties