🟥 Ingezonden door: Richard Rostamkhan
⚜️NIET ALLES WAT JE ZIET, MOET JE ZEGGEN⚜️
—————————
Beste OST leden, het is weer tijd dat ik een tori met u zal delen vandaag. Dit verhaal is mijn aller eerste spookie ervaring die ik in me leven hebt ervaren. Ik hoop dat u ervan zal genieten.
Het jaar was 2003. Om mijn studie te betalen werkte ik bij een groen witte security bedrijf aan de louiselaan. Ik was security guard en zat in de uitrukteam. Ons werk was om controle uit te voeren bij objecten waar de inbraak alarm over is gegaan. Als security guard heb ik ik verschillende supervisors gehad die veel ouder waren dan mij.
Ik was 21 vrij jong energiek en flexible.
Voor een hindostaan vonden mijn supervisors me te flexi en bikkel omdat ik niet bang was voor niets. ( Libi sma) ze noemden me superboy Rostamkhan. Ik was daarom geliefd onder mijn colegas. Waarom Superboy? Op een zondag middag kreggen we steeds de melding van een object waar we nauwelijks overzicht hadden wat er gaande was. Totdat ik die dag een dief van de balkon zag springen .....ik rende achter die dief aan, me supervisor reed een ommetje.
Toen ik merkte dat ik die dief niet echt kon bij houden, klom ik snel in de laadbak van die dienstwagen. De achtervolging werd gecontinueerd. Ik sprong op een bepaald moment uit de laadbak van die pickup hard op die dief. Ik sloeg hem in de boeien en tadaaa ....vandaar de naam superboy.
Goed dat was een sideline.
Ik werd na een poos ingeroosterd met martinus een vorst gebouwde creoolse man. We haden samen de nachtdienst. Tijdens de nachtdiensten sliep martinus meestal in de dienst wagen, omdat hij niet gezien wilde worden op de cameras. Martinus was naar zijn zeggen een former rastaman want alles van hem was lucky dube. Ik baalde van dat soort muziek om eerlijk te zijn. Tijdens het werken concenteerde ik me niet op de muziek, maar andere zaken zoals dingen die over straat gebeurden. Ik had dan altijd een commentaar daarop.
Martinus waarschuwde me vaak dat ik niet alles moest zeggen wat ik zie of tegenkom. Waarom wist ik ook niet, want hij ging er ook nooit in. Op een vrijdag op zaterdag hadden wij een nachtdienst 11-7 die nachtdienst was het vreselijk druk geworden. Het regende vreselijk en de meeste straten waren onderwater. De regen was ook de oorzaak van aantal alarm meldingen. Omdat het om loosalarm ging.
Zo kregen we die dag verschillende meldingen van de meldkamer. Locaties zoals centrum, charlesburg, tourtone, maretraite en nu ook nog morgenstond. Martinus maakte ee tjoeri toen de melding van morgenstond kwam. Ik wist niet wat er gaande was dus ik vroeg hem “sampsa?”, hij zei “drape fuckedup…..”, ik dacht ooh a pasi fuckedup en ik zei “no spang, je bent met superboy dus wo klaar a wroko snel”.
Terwijl we naar de objecten reden, was ik druk bezig met t schrijven van uitrukbriefjes en checklisten en dispache tijden, terwijl martinus de auto reed en ook de controle uitvoerde. Ik lette op een bepaalt moment niet Meer waar we naar toe gingen totdat we op morgenstond waren. De straten daar waren onderwater weinig huizen zoveel gras langs de weg! Luku so men grasi jongu zei ik, mi kan kon kot grasi gie deng boeloe foe mi.
Martinus die gefocust was op de weg zei niks. Eh men den grasi mooi yere. Wil je niet uitstappen en gaan grazen zei martinus geiriteerd. Ik zei da ga je mee met me wat joe geers wan boeloe.. geen reactie…. We reden verder totdat we aankwamen op de locatie waar we moesten zijn. Dit keer stapte ik uit, maakte me ronde om het huis en speelde dat door aan de meldkamer. Toen we klaar waren reden we weg.
Ik merkte dat martinus een andere route koos om op de hoofdweg te komen ik zei nix en zat rustig.. het begon weer flink te regenen. Ding sma dja ne kweki kaw en schapu? Vroeg ik aan martinus. Nee zei hij, na wan elite buurt en je mag hier niet kweken. Plotseling zag ik een grote witte bok (krabita) langs de auto rennen en in t gras langs de weg verdwijnen. Ey boiiii loek wan mooi boko jongoe a lai meti zei ik!
Martinus zei mi bar joe a no alla san sa joe shie netie iem taki ok zei ik. En keek steeds om als ik die bok nog zou zien. De snelheid van die dienstwagen was 10 tot 15 km/u dus alles ging in slow motion. Na ongeveer 2 min voorbij die bok zagen we een andere verschijning. Dit keer geen bok maar een vrouw met een paraplu gekleed in kleren van oudheid. Ehy boooi riep ik enthousiast!
Boiiiiiii saaaang zei martinus angstig.. en ik like soema ning? Go aks ing zei martinus. Je moet niet naar dr kijken zei ie.. ik hoor de martinus niet meer… zo een mooie vrouw dacht ik in me zelf we passeerden haar in slowmotion, ik keek met open mond naar haar. Toen ik oogcontact met dr kreeg schrok ik van dr mooiheid. ze was kalm en keek met een smile naarme ik voelde me betoverd van dr mooiheid.
Was t een mens een engel of een spook vroeg ik me af. Ze straalde licht uit glow in de Dark. Ik bleef naar dr kijken totdat ik dr niet meer zag. We kwamen na een poos op de de hoofdweg aan. Martinus stopte en gaf me een fles palm uit zijn tas. Neem een slok en smeer je gezicht en achter je nek. Mi denk a san tek joe. Hij vertelde me dat het gaat om een demon die op zoek is naar jonge prooien als jou. Ik wil wel dr prooi worden zei ik spottend .
Go mek a broko joe neki zei martinus. Die nacht verliep verder rustig af. Toen ik thuis kwam had ik koorts ik ging douchen en slapen. Maar ik kon niet slapen ik droomde steeds over die mooie vrouw met dr smile. De koorts ging maar niet weg. De volgende dag melde ik dat ik niet zou kunnen werken. Toen mArtinus dit hoorde belde hij thuis om te vragen hoe t met me was. Zo vertelde hij me ouders over hetgeen wat ik had meegemaakt.
Me vader bracht me naar zijn oom die voor me heeft gebeden en me zam zam water (water uit meccca) liet drinken. Onderweg naar huis was ik weer de oude.. Einde…
⭐️= Het verhaal is geplaatst zoals die ontvangen is
Reactie plaatsen
Reacties